ดาวทอง

แย้ม ไกลวันเกิน

แม้ราตรีคลี่ห่มด้วยลมหนาว ยังคอยดาวดวงหนึ่งซึ่งห่างหาย น้ำค้างเย็นเป็นเพื่อนพรมเรือนกาย ความเดียวดายโดยรอบเข้าครอบครอง

เคยเริงรื่นชื่นชมประสมสาส์น สื่อกลอนกานท์เกลียวกลมประสมสอง อารมณ์ร่วมสวมรอยเธอร้อยกรอง เป็นดาวทองทาบวางไว้กลางทรวง

แต่เนิ่นนานปานนี้ไม่มีข่าว เหตุใดดาวดวงเด่นจึงเว้นช่วง แสนเสียดายกลายเป็นดาวเร้นดวง จะถามทวงถึงบ้างก็ทางตัน

วงโคจรอ่อนล้าหรือลาแล้ว จึงไร้แววเวียนเยือนเป็นเพื่อนฝัน ยังรอคอยรอยคำคนสำคัญ แม้ว่าวันแวะเยือนไม่เหมือนเดิม

comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>