บอกตัวเองว่าเจ็บแล้วจักจำ
แต่การกระทำนั้นยากไซร์
ยามมีเธอนั้นมาอยู่เคียงใกล้
ดวงหทัยหวั่นไหวไปทั้งทรวง
มองตาเธอเธอมองมาพาไหวหวั่น
ดวงจิตนั้นล่องลอยไปไกลเกินหวง
รอยยิ้มเธอให้ฉันจริงหรือเพียงลวง
หวั่นในทรวงรักนั้นจักมลาย
เมื่อคนเราเสียคนที่เรารักไป คงไม่มีใครที่จะไม่เจ็บปวด แต่ความเจ็บปวดนั้น ไม่ได้มีไว้เป็นเครื่องทรมานใคร แต่เป็นสิ่งที่สั่งสอนให้เรียนรู้เพื่อก้าวเดินต่อไป
ยังรักเธอนะ แต่ต่อไปมันคงไม่มี