แต่งกลอนรักก็มานานไม่พานรัก
ยังไม่มีที่พักพิงยังนิ่งเฉย
อยากจะหารักนั้นคงไม่เลย
ที่เราเคยพบมาหาไม่เจอ
อยากโทรหากลัวว่าเธอไม่รับ
กลัวใจนักว่ารักเธอจะสลาย
เราอยากพบอยากเธอกลับกลาย
เป็นผู้ร้ายที่คอยเชือดหัวใจ
เก้าสี่สามศูนย์แปดแล้วเก้าสอง
เธอไม่ลองโทรมาอีกครั้งหนึ่ง
เคยโทรแล้วเธอกลับทำบึ้งตึง
เลิกโทรถึงเราเลยแม่แก้วตา
เจ็ดสามหกศูนย์สองแล้วเก้าเก้า
เบอร์แม่เจ้าแก้วตาที่คิดถึง
โทรไปแล้วเธอกลับไม่คนึง
เลิกโทรถึงเก้าสี่สามแล้วหนาเธอ
...............................................
หยิบกลอนเก่าเอามาแต่งใหม่
29 มกราคม 2545 20:39 น. - comment id 32719
น่าเห็นใจจังเลย ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก เราว่านะจริง ๆ เค้าก็คงยากให้โทรหาละ บางทีอาจจะคิดถึงนายด้วยก็ได้ แต่ทำเป็นฟอร์ม คิดเข้าข้างตัวเองไว้สบายใจดีนะ เป็นกำลังใจให้จ้า

30 มกราคม 2545 00:55 น. - comment id 32747
มาแจกเบอร์โทรก็ไม่บอก {{ทำท่าทำทาง จดอยู่ หยุก..หยิก}} อ่ะ ได้เบอร์มาล่ะ จะโทรไปบอกให้เค้าคนนั้นโทรหาเธอน่ะจ๊ะ ^O^

30 มกราคม 2545 19:13 น. - comment id 32882
^-^ น่ารักดี
