ท่ามกลางสายลมที่เยือกเย็น...กับอวลไอละอองฝน
....ซุกตัวอยู่ในโพรงไม้อบอุ่น.....
ปีกบางขาดวิ่น....ด้วยฝ่าไอฝนแห่งความอ้างว้าง.....
ร่างไร้วิญญานสงบนิ่ง....ปลอดสิ้นทุกสิ่งแล้ว..
...จงหลับเถิดผู้มาเยือน...ขอบคุณสำหรับความสุข...
..ที่เธอร่ายรำให้ฉันดู...ผีเสื้อปีกบาง..ฉันไม่มีอะไรจะมอบให้..
เป็นของกำนัล..นอกจาก..ดอกหญ้าสีขาวเล็กเล็ก..ช่อนี้เท่านั้น..
ด้วยความอาลัยรักต่อเธอ...." ผี้สื้อในฤดูฝน "
ทิพย์โนราห์ พันดาว