เพชรพรรณราย
อุกอั่งแท้อีแม่เอ้ย..เฉลยเว้า
หัวใจเศร้า..บ่เอาถ่าว่าซ่างเป็น
ย้อนว่าโตข้อยข้าน้อยอยู่ผู้เดียวเห็น
จักแม่นกรรมหรือเวร..เป็นจั่งใดใจนี้
ใจฮ้องแฮงดังแสงฟ้าหาความฮัก
ใจมันหักว่ามักไผกะไปหนี
ทุกข์บ่จอดบ่มอดเหมิดแต่เกิดกี้
สิ่แล่นลี้หนีไปไส..ใจบ่หม่ม
หลูโตนใจฮ้องไห้บ่ได้ซา
คือจั่งบ้า..ว่าซ่างเฮ็ดเหตุให้ขม
เจ็บบ่ห่อนฮ้อนแฮงแทงทับทม
ปวดระบม..ถมแต่เศร้าเหงาบ่หาย
สู่มื้อหนอท้อถอย..คอยแต่เจ็บ
เจ้าฝากฝอยรอยเล็บไว้ในใจอ้าย
เจ็บบ่ซาบ่ล้าหร่อยฮอยแพ้พ่าย
สะเดิดฝันมันฮ้าย..จนผ่ายผอม
คงอีกโดนโม่นหมองสิออกหาย
จนโตอ้ายตายไข้สิไปพร้อม
เจ็บเทื่อนี้อ้ายพี่หนักกับฮักหอม
ใจตรมตรอมกล่อมแต่เศ