กวีน้อยเจ้าสำราญครับ
*ขอเรียงร้อยร้อยรักจากใจฉัน
แทนหมื่นพันพันดอกไม้หลายสี
แทบมาลางดงามงามโสภี
มอบให้เธอคนดีดีกว่าใคร
*โปรดรู้รู้เถิดหนาว่าห่วงหวง
มิใช่ลวงลวงกันจนหวั่นไหว
มิใช่แกล้งพูดพร่ำพร่ำเพ้อไป
แต่ทั้งหมดหมดใจยกให้เธอ
*ไม่มีเบ๊นซ์เบ๊นซ์โก้โชว์ให้เห็น
เพชรงามเด่นเด่นตามาเสนอ
ไร้ชื่อเสียงเกียรติใดใดปรนเปรอ
มีเพียงคิดถึงเธอเธอทุกวัน
**มีหัวใจใจหนึ่งลึกซึ้งนัก
ลึกด้วยรักรักแท้มิแปรผัน
แทนสิ่งของของมีค่าสารพัน
เป็นกำนัลสร้อยภักดิ์ภักดิ์คนดี
*อาจไม่หวานหวานละมุนเหมือนคุณหวัง
ฉันก็ยังมอบให้ให้เต็มที่
ที่ผ่านมาหลายเดือนเดือนเป็นปี
สิ่งเหล่านี้มีค่าค่าเหลือเกิน
*คือความความเชื่อมั่น