26 มิถุนายน 2550 19:01 น.
~๛ งามงอน ๛~
พริ้วสายลมของความเหงาที่คลอเคล้า
โอบกอดเอาความเศร้าซึมมาไฉน
ห่อหอบเงาสายหมอกหนาวมาห่มใจ
อ่อนละไมแต่ใยหม่นคนเดียวดาย
อ้อนไออุ่นแห่งสายใยใครเคยรัก
สร้อยสลักสมัครมั่นกลับเลือนหาย
เม็ดฝนพรำพร่ำสะอื้นน้ำรินราย
ไม่ระสายไม่อายฟ้าน้ำตาตน......
ริโรยราใบระย้ากิ่งหญ้าไหว
คล้ายหัวใจของคนไกลที่สับสน
เมื่อดอกใบถูกซอนไซร้พายุวน
หัวใจคนไม่พ้นต่างเมื่อห่างตา
คนที่คอยเขาน้อยใจรู้ไหมนั่น
เฝ้าจากจันทร์รำพันถ้อยคำห่วงหา
ป่านฉะนี้คนที่รักนับดารา..........
หรืออ่อนล้าพาใจเที่ยวเกี้ยวหญิงใด
9 มิถุนายน 2550 01:09 น.
~๛ งามงอน ๛~
เขียนจดหมายด้วยปลายใจฝากฟากฟ้า
ถึงดาราที่เกลื่อนไกลในห้วงหาว
แสงระยิบระยับฟ้าคราจ้องดาว
ช่วยส่งข่าวคนใจหนาวยังคงรอ
ข่าวของใจถึงคนไกลข้อความว่า
ปรารถนาจะเคียงข้างอย่างเคยขอ
นานแค่ไหนไกลเท่าไหร่ไม่เคยท้อ
แสงดาวทอใจคนรอก็คล้ายดาว
ไม่ห่างหายหรือหน่ายหนีมีฟ้าใหม่
ทางเช่นไรทอแสงไปส่องกลางหาว
ไม่เปลี่ยนทิศคล้อยตามลมยังแพรวพราว
สุกสกาวคอยส่งข่าวคนของใจ.......
ป่านนี้คงบรรจงค่อยนิ้วน้อยนับ
ดาวแวววับเธอนับดาวเหนื่อยบ้างไหม
คนทางนี้ฝากจดหมายกับดาวไป...
อ่านหรือไม่ฉันเขียนไว้...คิดถึงเหลือเกิน ...
หน้าส่วนตัว
1584
