26 มิถุนายน 2550 19:01 น.
~๛ งามงอน ๛~
พริ้วสายลมของความเหงาที่คลอเคล้า
โอบกอดเอาความเศร้าซึมมาไฉน
ห่อหอบเงาสายหมอกหนาวมาห่มใจ
อ่อนละไมแต่ใยหม่นคนเดียวดาย
อ้อนไออุ่นแห่งสายใยใครเคยรัก
สร้อยสลักสมัครมั่นกลับเลือนหาย
เม็ดฝนพรำพร่ำสะอื้นน้ำรินราย
ไม่ระสายไม่อายฟ้าน้ำตาตน......
ริโรยราใบระย้ากิ่งหญ้าไหว
คล้ายหัวใจของคนไกลที่สับสน
เมื่อดอกใบถูกซอนไซร้พายุวน
หัวใจคนไม่พ้นต่างเมื่อห่างตา
คนที่คอยเขาน้อยใจรู้ไหมนั่น
เฝ้าจากจันทร์รำพันถ้อยคำห่วงหา
ป่านฉะนี้คนที่รักนับดารา..........
หรืออ่อนล้าพาใจเที่ยวเกี้ยวหญิงใด
9 มิถุนายน 2550 01:09 น.
~๛ งามงอน ๛~
เขียนจดหมายด้วยปลายใจฝากฟากฟ้า
ถึงดาราที่เกลื่อนไกลในห้วงหาว
แสงระยิบระยับฟ้าคราจ้องดาว
ช่วยส่งข่าวคนใจหนาวยังคงรอ
ข่าวของใจถึงคนไกลข้อความว่า
ปรารถนาจะเคียงข้างอย่างเคยขอ
นานแค่ไหนไกลเท่าไหร่ไม่เคยท้อ
แสงดาวทอใจคนรอก็คล้ายดาว
ไม่ห่างหายหรือหน่ายหนีมีฟ้าใหม่
ทางเช่นไรทอแสงไปส่องกลางหาว
ไม่เปลี่ยนทิศคล้อยตามลมยังแพรวพราว
สุกสกาวคอยส่งข่าวคนของใจ.......
ป่านนี้คงบรรจงค่อยนิ้วน้อยนับ
ดาวแวววับเธอนับดาวเหนื่อยบ้างไหม
คนทางนี้ฝากจดหมายกับดาวไป...
อ่านหรือไม่ฉันเขียนไว้...คิดถึงเหลือเกิน ...
14 พฤษภาคม 2550 04:34 น.
~๛ งามงอน ๛~
กล่อมบรรเลงเพลงปลอบใจให้คลายเหงา
สายลมเบาช่วยบรรเทาบ้างได้ไหม
ช่วยพัดใจใครคนหนึ่งฟากฟ้าไกล
มามอบให้ใจดวงนี้ที่รอคอย..........
ในค่ำคืนต้องยืนมองส่องฟ้ากว้าง
ใยเคว้งคว้างฟ้ากว้างใหญ่เกินหยิบสอย
ดาวดวงไกลมาอยู่ใกล้ได้แต่คอย
คนใจน้อยกี่ร้อยวันนับดาวรอ.
รักษารักสลักมั่นไม่ผันเปลี่ยน
วันคืนเวียนไม่เปลี่ยนคำทำตามขอ
ฟ้าหลั่งฝนคนใยหลั่งน้ำตาคลอ
รักไม่พอหรือเธอท้อกับเส้นทาง
ทวงสัญญาว่าจะอยู่คู่เคียงกัน
ไม่มีวันจะผันเปรแม้ไกลห่าง
ความทรงจำใยวันนี้เป็นสีจาง
ไม่ร่วมทางไม่สร้างฝันไม่ใยดี
จะขอดาวที่พราวฟ้าผืนไกลนั้น
ฝากคำฉันบอกเขาทีในคืนนี้
รักล้นใจรักเท่าไหร่รับรู้ที
รักที่มีทั้งหมดนี้...เพื่อคนไกล
1 พฤษภาคม 2550 15:04 น.
~๛ งามงอน ๛~
ใยไอแดดไม่ห่อห่มหฤทัย
ให้คนไกลได้อบอุ่นในยามหนาว
สายลมคลอหอบไอเย็นพัดบางคราว
คนใจร้าวใยดวงดาวถึงเฉยเมย
โน้มตัวนอนค่อนคืนนี้ที่อ้างว้าง
มองเส้นทางไม่รู้เลยใครเฉลย
เดาทางใจยากใช่ไหมไม่รู้เลย
ยากจะเปรยเดินทางไหนนะใจเรา
อยู่บนฟ้าหรืออากาศที่กาดก่าย
สายลมร่ายบรรเลงเพลงใบไม้เหงา
เป็นดวงดาวที่แสนไกลเกินมองเงา
อยากรบเร้าเธอเฉลยช่วยบอกที
คนบนดินก่อนจะสิ้นทางสู่ฝัน
เย้ยตะวันหยันดวงดาวที่สดสี
เพียงในฝันหรือเท่านั้นเธอคนดี
ทางที่มีเธอตรงนั้นนั่นทางใด....
23 เมษายน 2550 18:00 น.
~๛ งามงอน ๛~
สายลมหนาวคงหอบเอาความห่วงหา
ที่มีอยู่เท่าแผ่นฟ้าลบเลือนหาย
สายหมอกหม่นคงดลใจให้คลอนคลาย
รักอบอุ่นคงละลายกับสายลม
แอบอิจฉาจันทร์ดวงงามในยามค่ำ
ฟ้ามืดดำจันทร์ไม่ช้ำยังสุขสม
คนที่เหงานั่งนับดาวร้าวระทม
อิจฉาจันทร์ไม่เคยตรมดาวเคลียคลอ
แอบน้อยใจกับสายน้ำที่ชุ่มฉ่ำ
ชโลมซ้ำเพียงแมกไม้ได้อย่างขอ
ไม่ไหลผ่านเป็นธารใจใครคนรอ
ได้หลุดพ้นคอยบ่นง้อห่วงหาใคร
ไกลเท่าไหร่นะผืนดินระหว่างเรา
ผืนป่าเขากั้นเงาไม้ห่างแค่ไหน
ระยะทางที่ต้องเดินไกลเท่าไร
หรือกว้างไกลเกินเคียงใกล้ไม่พบเจอ
หน้าส่วนตัว
1584
