20 กุมภาพันธ์ 2550 08:10 น.
~๛ งามงอน ๛~
ในคืนนี้ที่มีดาวพราวเต็มฟ้า
แซมจันทราแวววับตาหลากสีสัน
หากคืนไหนไม่มีดาวบนฟ้านั่น
ฟ้าและจันทร์คงจะเหงาเฝ้ารำพึง
มองหมู่ดาวแห่งห้วงหาวของปลายฟ้า
คนเหว่หว้าห่วงหาดาวคราวคิดถึง
หากคืนไหนไม่มีดาวสักดวงหนึ่ง
คงไม่ซึ้งคนคนหนึ่งปวดร้าวใจ
ในคือเหงามีแค่เงาอยู่เป็นเพื่อน
กับดาวเกลื่อนคู่เดือนเด่นเห็นบ้างไหม
แม้ค้นดาดาวดวงเด่นเป็นเพื่อนใจ
อยู่แห่งใดของโค้งฟ้านะดาวเอย
ละอองดาวที่พราวฟ้างามตานั่น
ทุกคืนวันเคียงคู่จันทร์อย่างเปิดเผย
ดั่งใจฉันนั้นเคียงเธอไม่ไกลเลย
ดาวไม่เคยจะระฟ้ายังคู่เคียง.......
17 กุมภาพันธ์ 2550 23:46 น.
~๛ งามงอน ๛~
นับดวงดาว ที่พราวพร่าง กลางแผ่นฟ้า
ไกลสุดตา เธอเหนื่อยล้า ท้อบ้างไหม
นับทุกคืน ยืนเดียวดาย เคว้งคว้างใจ
ดาวสุกใส ไม่คิดโน้ม ต่ำลงดิน
สกาวแวว แพรวพราวแสง แข่งดวงแข
งดงามแท้ ไม่แพ้จันทร์ ฉันถวิล
นับร้อยดาว ห้อยบนฟ้า ให้คนดิน
ได้ประทิน ประโลมปลอบ ยามเหงาใจ
ราตรีนี้ หากไม่มี ดาวระยับ
เธอจะนับ ดาวในใจ ฉันได้ไหม
ขอฉันเป็น ดาวดวงเด่น ส่องทางให้
เป็นดาวใจ สุกสดใส ในใจเธอ
หรือให้ฉัน ร่วมทางฝัน นับดาวน้อย
คืนจันทร์คล้อย ดาวพลอยหม่น ปลอบเสมอ
ไม่มีดาว ที่วาววับ นับกับเธอ
ให้คนเพ้อ เป็นดาวใจ ได้ทดแทน
...........เธออย่าเหงา...............
10 กุมภาพันธ์ 2550 08:42 น.
~๛ งามงอน ๛~
ฉันคิดถึงคนที่ไม่มีตัวตน
ฉันห่วงหาคนที่อยู่ในสายลมไหว
ฉันหลงรักดวงดาวที่อยู่บนฟากฟ้าไกล
ฉันแอบให้ใจไปหมดแล้วไม่เหลือเลย
ฉันไม่เจียมมองตัวเองต่ำติดดิน
ฉันไม่สิ้นในความรักอยากเฉลย
ยังแอบฝันแอบถักทอในคำนึง
ฉันดื้อดึงจะเอื้อมคว้าดาวแสนไกล
โน้มลงมาบ้างได้ไหมดวงดาว
อย่าพร่างพราวแต่บนฟ้าจะได้ไหม
ฉันหลงทางในอากาศที่ก้าวไป
ดาวอยู่ไกลเกินกว่าจะเอื้อมมา
หัวใจเดียวดายเพรียกหาคนดี
แต่ก็ห่างไปทุกทีเหมือนไม่อยากมาหา
ฉันคงเป็นแค่คนที่อยู่ในหางตา
ดวงดาวบนฟากฟ้าคงเฝ้ามองแต่จันทร์
6 กุมภาพันธ์ 2550 06:55 น.
~๛ งามงอน ๛~
อย่าบอกฉันว่าหล่อเลิศสักแค่ไหน
เพราะมันไม่ช่วยอะไรให้ฉันเก็บไปฝัน
อย่าอวดอ้างว่าร่ำรวยมากมายล้านพัน
เพราะรักนั้นไม่ได้สำคัญที่หล่อรวย...
ฉันเคยโดนทอดทิ้งให้อ้างว้าง
มันเคว้งคว้างในโลกกว้างที่ใครว่าสวย
ทั้งที่ตอนนั้นอะไร อะไรก็อำนวย
แต่รักห่วยอย่างนั้นฉันเลยต้องลา
อย่าบอกฉันว่ารักว่าเธอคิดถึง
อย่าโกหกว่าซึ้งว่าเธอปรารถนา
อยากอยู่เคียงหากนอกเหนือรักศัทธา
เพราะอ่อนล้ากับคำที่ว่า "ชนะใจ"
อยากให้เธอเป็นคนธรรมดา...ธรรมดา
มองเห็นค่าและความรักในตัวฉัน......
อยากให้เธอเป็นเหมือนดวงตะวัน
ส่องทางให้ฉันไม่ใช่แค่ ....คนหล่อรวย...
2 กุมภาพันธ์ 2550 02:24 น.
~๛ งามงอน ๛~
ไม่เคยได้ฝันดีอย่างใครเขา
ตื่นมาเหงากับเงาของความหลัง
หลังเที่ยงคืนกล้ำกลืนน้ำตาพัง
ค่อนคืนยังนั่งพร่ำเพ้อเพียงเดียวดาย
ไม่อยากเป็นเช่นนี้ที่ยังเป็น
หากซ่อนเร้นเช่นนั้นคงจะสาย
คนผ่านมาทายทักก็มากมาย
ยังทำคล้ายกายใจเหมือนไม่แคร์
เนื้อโดยแท้แคร์กว่าเป็นไหนๆ
คนผ่านมาอย่าผ่านไปโปรดแยแส
นานแค่ไหนที่หัวใจขาดคนดูแล
อย่าเพียงแค่ผ่านมาแล้วผ่านเลย
หลังเที่ยงคืนไม่ฝืนกล้ำกลืนเก็บ
ความหนาวเหน็บในใจไอระเหย
จากคืนนี้มีรักอุ่นอย่างเคย
หัวใจเอยจงอย่า....ปิดกั้นตน
หน้าส่วนตัว
586
