27 มิถุนายน 2551 03:34 น.
ช...
เมื่อเราเลือกทางที่จะเดิน
จงตัดสินใจเผชิญ...กล้าเดินด้วยเท้าที่ก้าวมั่น
อาจล้มลุกคลุกคลานกว่าจะถึงจุดนั้น
ก็ใช้ใจตัวเองปลอบขวัญ...ว่ามีบ้างขวากหนามบนหนทาง
แม้มีหวั่นบ่อยครั้ง แต่ไม่ถอย
ใจเราคอยสร้างกำลังสู่ความหวัง
ซ่อนหนาวเหน็บเจ็บร้าวไว้ในภวังค์
ด้วยยังหวังพบสุขหลังคราบรอยน้ำตา
1 มิถุนายน 2551 21:25 น.
ช...
เทวษพร่ำกำสรดสลดหมอง
ใครใคร่ครองปองผืนดินสยาม
หากผู้นั้นเป็นอื่นนอกเขตคาม
จะไม่เกรงขามขอขับทุรชน
ร่วมเป็นหนึ่งกำลังผนึกแน่น
หลอมชะตาเป็นปึกแผ่นไล่ฉ้อฉล
ไปให้หมดพวกคิดคดโกงกล
ทรชนทรราชขาดธรรมา
จะขอสู้แม้ความคิดแตกต่าง
ไม่ปล่อยวางพลางตรองปองรักษา
แผ่นดินนี้ชีวีข้าเกิดมา
ครึ่งชีวารักหนาแผ่นดินไทย
ไม่ยอมแน่หากใครคิดคดชาติ
จะขวางกั้นด้วยมาดรักษาไว้
ขอเป็นหนึ่งร่วมต้านขจัดภัย
ให้สิ้นไปเมืองไทยฟ้าธานี
จะกู่ก้องป้องผืนดินสยาม
ผนึกนามอีกหนึ่งร่วมสักขี
จะกู่ก้องป้องปกปฐพี
แผ่นดินนี้ที่รักแผ่นดินไทย