24 สิงหาคม 2551 01:30 น.
ช...
...ทอดตัวในความตาย
สิวางวายมิหวั่นมิคร้ามเกรง
ใจสู้แม้นใครเขาข่มเหง
จะเป็นหนึ่งละเลงไล่เหล่าสามานย์
หอบรักใจภักดิ์มั่น
แผ่นดินนั้นหวังไทยได้สืบสาน
มรดกของไทยให้ยาวนาน
ทุกชาติขานขนานนี่คือไทย
ชลนาได้ไหลหลั่ง
แต่เปี่ยมด้วยพลังมิหวั่นไหว
หวังฝากรอยรักจากดวงใจ
ที่คงมั่นมุ่งไว้...อุดมการณ์
เถิดวีรมิตรผู้หาญกล้า
ขออย่าล้าโรยราระโหยขวัญ
สุนทรีย์วลีร่ำนี้รำพัน
เพื่อปลุกขวัญสู่ขวัญมิหวั่นใด
ร่วมสยบยศพาลมารสอพลอ
เหล่าลิ่วล้อฉ้อฉลคนสาไถ
ให้สลายหายไปโพ้นไกลๆ
จากเมืองไทยฟ้าธานี
28 กรกฎาคม 2551 22:59 น.
ช...
โอ้...มนุษย์สุดยั้งยอมเป็นทาส
ใต้เบี้ยบาทสามารถทำทุกสิ่ง
เข้าโรมรันมิหวั่นการติติง
มือถืออาวุธวิ่งหมายทำร้ายคน
รับสินจ้างหวังเงินเพียงน้อยนิด
ใจหนอคิดทำได้ให้ฉงน
เพียงเศษเงินแลกค่าความเป็นคน
ศักดิ์ศรีตนหมดพ้นค่าความดี
จะสู้หน้าหาใครให้พร้อมพักตร์
ก็ยากนักพรรคพวกต่างหลบหนี
เพราะก่อกรรมทำชั่วมั่วราคี
ไร้สิ่งดีจนมิตรญาติตัดขาดลา
ถึงกลับใจใครกันจะค้าคบ
ยากนักลบกลบชั่วเขากังขา
สิ่งตนทำระยำนั้นยังค้างคา
ยากเลือนลาลบหายแม้กลับใจ
27 มิถุนายน 2551 03:34 น.
ช...
เมื่อเราเลือกทางที่จะเดิน
จงตัดสินใจเผชิญ...กล้าเดินด้วยเท้าที่ก้าวมั่น
อาจล้มลุกคลุกคลานกว่าจะถึงจุดนั้น
ก็ใช้ใจตัวเองปลอบขวัญ...ว่ามีบ้างขวากหนามบนหนทาง
แม้มีหวั่นบ่อยครั้ง แต่ไม่ถอย
ใจเราคอยสร้างกำลังสู่ความหวัง
ซ่อนหนาวเหน็บเจ็บร้าวไว้ในภวังค์
ด้วยยังหวังพบสุขหลังคราบรอยน้ำตา
1 มิถุนายน 2551 21:25 น.
ช...
เทวษพร่ำกำสรดสลดหมอง
ใครใคร่ครองปองผืนดินสยาม
หากผู้นั้นเป็นอื่นนอกเขตคาม
จะไม่เกรงขามขอขับทุรชน
ร่วมเป็นหนึ่งกำลังผนึกแน่น
หลอมชะตาเป็นปึกแผ่นไล่ฉ้อฉล
ไปให้หมดพวกคิดคดโกงกล
ทรชนทรราชขาดธรรมา
จะขอสู้แม้ความคิดแตกต่าง
ไม่ปล่อยวางพลางตรองปองรักษา
แผ่นดินนี้ชีวีข้าเกิดมา
ครึ่งชีวารักหนาแผ่นดินไทย
ไม่ยอมแน่หากใครคิดคดชาติ
จะขวางกั้นด้วยมาดรักษาไว้
ขอเป็นหนึ่งร่วมต้านขจัดภัย
ให้สิ้นไปเมืองไทยฟ้าธานี
จะกู่ก้องป้องผืนดินสยาม
ผนึกนามอีกหนึ่งร่วมสักขี
จะกู่ก้องป้องปกปฐพี
แผ่นดินนี้ที่รักแผ่นดินไทย
31 พฤษภาคม 2551 23:32 น.
ช...
ใจหนึ่งดวงดวงนี้ส่งแรงช่วย
ขอน้อมด้วยจิตคารวะท่านผู้กล้า
ที่ชุมนุมประท้วงรัฐฯขจัดพา
สิ่งมิชอบจากระบอบรัฐฯตักตวง
หากดูดายสักวันชาติหมดสิ้น
ไทยไร้ถิ่นดินแดนที่แหนหวง
ไม่มีแหล่งเรียกว่าไทย...ต้องช้ำทรวง
ดินแดนที่เคยหวงอาจหมดไป
น้ำมันแพงข้าวของขึ้นราคาค้า
รัฐฯกลับมาคิดหวังจักแก้ไข
รัฐธรรมนูญกฏหมายไทย
เหตุไฉนไม่เร่งแก้เศรษฐกิจเมือง
ปล่อยประชาชีช้ำระกำทุกข์
รัฐฯมัวขลุกช่วยร้อยสิบเอ็ดคนให้พ้นเรื่อง
ที่เคยทำเคยโกงคดกินเมือง
ไม่เน้นเรื่องเดือดร้อนของนิกรไทย
เอาแต่พวกเอาแต่พ้องป้อยอกัน
ป่าวประกาศร้องลั่นจัดรัฐฯได้
เพราะผลที่มติประชาไทย
ไว้วางใจเลือกตั้งรัฐบาล
แต่ผลงานกี่เดือนมาภาพปรากฏ
ประชาไทยสลดหมดศรัทธาท่าน
ประจักษ์แล้วเห็นแล้วว่าท่านนั้น
รักผองท่านมากกว่าประชาชน
มาวันนี้จึงมีม๊อบมาต่อต้าน
รัฐบาลคิดการณ์กอบประโยชน์ผล
ประชาไทยเห็นแจ้งในกมล
จึงร่วมกันต้านคนฉ้อฉนเมือง
.......................................................
ต้องขอโทษแทนผู้ชุมนุมด้วย
ที่ประท้วงเพราะเหตุด้วยเกินอดกลั้น
เห็นรัฐบาลมุ่งแก้รัฐธรรมนูญกัน
หวังช่วยร้อยสิบเอ็ดคนนั้นพ้นนิรโทษกรรม
น้ำมันขึ้นข้าวของแพงไม่เร่งแก้
กลับชะแง้แก้รัฐธรรมนูญดูน่าขำ
ประชาชนชีช้ำทุกข์ระกำ
รัฐฯกลับย้ำจะเร่งแก้รัฐธรรมนูญ
หน้าส่วนตัว
1118
