7 ตุลาคม 2549 12:09 น.
ต้นกล้า ปากกาทอง
ธรรมะคือหน้าที่ที่ควรรู้
ธรรมะคู่ศีลธรรมนำสุขสันต์
ธรรมมี สุขก็อยู่ คู่ชีวัน
ธรรมะมั่นลดโศกในโลกเรา
ธรรมะสรรค์หนทางสร้างโลกสวย
ธรรมะช่วยดับทรามลบความเศร้า
ธรรมะปราบกิเลสเหตุมัวเมา
ธรรมะเข้าข่มใจคนโลกพ้นเลว
7 ตุลาคม 2549 12:04 น.
ต้นกล้า ปากกาทอง
ขอบคุณนะที่รักกันในวันนี้
ขอบคุณที่ไม่ทิ้งกันแม้หวั่นไหว
ขอบคุณนะที่ยังอยู่ดูแลใจ
ขอบคุณนะที่ไม่ไปไกลจากกัน
ขอบคุณนะที่ดูแลแม้ลำบาก
ขอบคุณนะที่เหนื่อยยากทนบากบั่น
ขอบคุณนะที่คอยชี้ทางชีวัน
ขอบคุณนะที่รักฉัน...ฉันรักเธอ
6 ตุลาคม 2549 13:12 น.
ต้นกล้า ปากกาทอง
แรกรุ่นริเรียนรสรัก
ฟูมฟักฝากเฝ้าใฝ่ฝัน
เรื่องรักรุนแรงโรมรัน
ครบครันครบเครื่องคลุ้งคาว
แรกรักเรียนรู้รสร่าง
สิ่งสร้างสุขสันต์เสพย์สาว
คู่ขี่คู่เคียงครั้งคราว
ชั่วฉาวชายโฉดชั่วช้า
สุขสันต์เสพย์สาวสุขสม
เชยชมช่วงชั้นชะชะช่า
ร่วมรักเรียนรู้ร้างลา
คุณค่าคงแค่คู่เคียง
5 ตุลาคม 2549 23:19 น.
ต้นกล้า ปากกาทอง
เป็นคนที่ไม่มีใครเคยให้รัก
อัปลักษณ์หน้าตาแย่ยากแก้ไข
จึงไม่มีใครมาชอบมามอบใจ
จะทำไงเราไม่หล่อ...ทรมาน
ลองหาคนมองภายในใช่ภายนอก
ไม่ลวงหลอก เข้าใจ ไม่มองผ่าน
มอง มอง มอง หาคนนั้นทุกวันวาน
เหงาแผ่ซ่านเข้าร่างอย่างท้อใจ
แล้ววันหนึ่งมาเจอเธอที่เพ้อฝัน
ทำให้เราสุขสันต์กว่าวันไหน
เธอมองคนชั่วดีที่ภายใน
นี่แหละใช่ คนที่เรา คอยเฝ้ารอ
เมื่อความรักเข้าตาตาสว่าง
เธอมองอย่างจริงใจ...แม้ไม่หล่อ
เธอเป็นห่วง คอยแคร์ แค่นี้พอ
ฉันจะขอรักเธอนั้นจนวันตาย
5 ตุลาคม 2549 22:28 น.
ต้นกล้า ปากกาทอง
แอบมองเธอทุกวันไม่ผันเปลี่ยน
เฝ้าแวะเวียนถามไถ่ "เป็นไงบ้าง"
เฝ้าตามตื้อเช้าค่ำทำทุกทาง
ไม่เหินห่างทุกวันฉันยังคอย
เธอจะรับรักไว้ได้หรือเปล่า
ยามเธอเศร้าจะปลอบใจไม่เหงาหงอย
แต่ฉันกลัวรักนั้นมันเลื่อนลอย
จึงเก็บรักมาเรียงร้อยเป็นถ้อยคำ