31 มกราคม 2549 07:50 น.
...ทางแสงดาว...
ด้วยยามนี้ไม่มีใครแสนโดดเดี่ยว
เดินลำพังเพียงผู้เดียวด้วยมุ่งมั่น
ใจก็เคว้งใจก็คว้างระหว่างวัน
ต้องมุ่งมั่น เพื่อก้าวเดิน เผชิญกับความจริง
ถึงวัน เวลานี้มิใช่อยู่คู่กับฝัน
ทุกๆคืน ทุกๆวัน สำคัญยิ่ง
ต้องเป็นหลักให้คนอีกมากนักได้พักพิง
นี่คือสิ่ง ต้องถากถางหนทางเดิน.....
.......เหนื่อยหนัก แต่พักไม่ได้....
31 มกราคม 2549 07:34 น.
...ทางแสงดาว...
ฝันถึงใครคนหนึ่งซึ่งไกลแสน
ฝันถึงดินถึงแดนอันแสนใกล้
ฝันถึงเสียงปลอบโยนที่แสนไกล
ฝันถึงใคร ถึงคุณอบอุ่นเสมอ
ไม่ได้พบไม่ได้เจอยังเพ้อหา
ยังอบอุ่นทุกครายามพลั้งเผลอ
ยังจดจำมือสัมผัสยามนัดเจอ
แต่พอเผลอ...สะดุ้งตื่น..กลืนน้ำตา
30 มกราคม 2549 13:12 น.
...ทางแสงดาว...
อยู่กับช่วง...เวลาแสนว้าเหว่
เหมือนกับเร่ร่อนไปไร้คนเห็น
เหมือนหัวใจแหลกสิ้นกับสิ่งที่เป็น
เหมือนไม่เห็นทางออกช่วยบอกที
ทางแสนเปรี่ยวแสนคดลดเลี้ยวนัก
ด้วย..สิ่งที่รักมาจากเหมือนพรากหนี
หาไม่พบตัวตนเหลือไว้แต่รักและภักดี
รอพบกัน ..อีกที..ในที่เหนือน กาลเวลา...
27 มกราคม 2549 07:36 น.
...ทางแสงดาว...
ขออภัยได้มั้ย? ที่พลั้งพลาด
ให้โกกาสน้องใหม่ที่หัดเขียน
สิ่งที่ผิดที่พลาดจะจำไว้เป็นบทเรียน
หัวข้อที่เขียนไปนั้นไม่ดี
ก้มลงกราบ..หมู่นักกลอนช่วยสอนสั่ง
25 มกราคม 2549 07:06 น.
...ทางแสงดาว...
หยาดน้ำค้างวาบวับที่จับกลีบ
ดุจประทีปส่องแสงทั่วแหล่งหล้าเอื้อมมือกอบหยาดน้ำค้างนั้นขึ้นมาแล้วคิดว่า..เอามาฝากจากใจจริง
บรรจง คลี่กลีบดอกไม้ใส่น้ำค้าง
หุ้มห่อพลางเพียงเบาๆแอบเฝ้าหวัง
ป่านฉะนี้..จะถึงมือท่านหรือยัง หรือใครทำพลั้ง
พลาดราดรดใจ
.........แค่ชื่นใจ.......
หน้าส่วนตัว
757
