20 กุมภาพันธ์ 2549 18:39 น.
...ทางแสงดาว...
'.......................ในความรู้สึก ฉันเป็นฆาตกร.....................
8 กุมภาพันธ์ 2549 07:32 น.
...ทางแสงดาว...
+สำหรับใครบางคน+
บางครั้งการเลือกที่จะก้าวเดินออกมา
บางเวลายังดีกว่ายืนอยู่ตรงนั้น
บางความรู้สึกที่สื่อถึงกัน
บางสิ่งสำหรับบางคนนั้นมีมากเกหลือเกิน
บางอย่างลึกซึ้งเกินกว่าคำพูดใดใด
บางเรื่องใช่กล้ากล่าวออกไปไม่
บางหนอยากบอกกับใครใคร
บางคนต้องฝืนใจกับสิ่งที่ทำ
บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าคืออะไร
คงไม่ใช่รัก คงไม่ใคร่
คงเป็นความห่วงใยพร้อมนึกถึง
คงเหลือแต่ความลึกซึ้งที่เก็บไว้ให้
นอกนั้นคงไม่เหลือความผูกพันธ์ใดใด
มีเพียงบางครั้งที่อ่อนไหวไปกับใครบางคน
มีเพียงบางใจที่อ่อนไหวไปก็แค่นั้น
แต่นั่นก็หาใช่สิ่งสำคัญสำหรับใครไม่
เพราะทุกๆวันต้องอยู่กับสิ่งที่เป็นไป...ในพื้นฐานของความเป็นจริง
+++++++บางคนยืนอยู่ระหว่างทาง+++++++++
.......กัณมัทรี........
5 กุมภาพันธ์ 2549 03:04 น.
...ทางแสงดาว...
การรอคอยเป็นสิ่งที่ทรมานใจ
ถ้าเป็นไปได้อย่าทำอะไรด้วยการรอคอย
ถ้าสิ่งนั้นๆสำคัญยิ่งต้องรอต้องคอย
ถ้าเป็นไปได้พยายามรอคอยด้วยใจปกติ
อย่าหวัง อย่าฟุ้งซ่านให้คิดว่าในเวลานี้
ทำอะไรไม่ได้ ทำได้ดีที่สุดคือการรอคอย
และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นงงทำใจให้เป็นปกติ
ความทุกข์กลัวรอยยิ้ม......