ที่ต้องเป็นเรื่องสั้น..เพราะฉันไม่ใช่กวี

...ทางแสงดาว...

จะเก็บความรู้สึกดีดี  ที่เคยมีให้ใครๆ

จะเก็บความรู้สึกนั้นๆไว้

แม้ปัจจุบันไม่เหลืออะไรก้อตามที........

...เลิกเก็บความรู้สึกก่อนเก่า ไม่ถูกใจเรา..

มาบั่นทอนความรู้สึกเก่าๆในวันนี้...

แยะแยกความรู้สึกต่างอย่างที่มี

วันนี้ยังรู้สึกที่ได้จดจำสิ่งนั้นนั้นไว้

ยังคงมีเศษหนึ่งแห่งเสี้ยวเวลา.....ในความจริง

รู้ดีอยู่แก่ใจ....โดยว่าไม่ต้องถามใครว่าทุกสิ่งนั้นจริงไหม?

คิดเสียว่า....สิ่งที่ได้รับ คือบทเรียนนอกตำราเล่มใหญ่

สิ่งที่อยากจะมอบตอบแทนออกไป คือรอยยิ้มตอบแทน....

น้ำจิต น้ำใจ   ที่สอนให้  ร้องไห้ในวันนั้น.....

                    วันนี้ยังรู้สึกดีดี

หัวใจยังมีพลัง       พร้อมรับทุกสิ่งทุกครั้ง.....

เพราะสิ่งที่คำว่าเพื่อน..จะให้จำยังไม่พอ...

น้ำใสๆในหัวใจยังมีอีกมาก  มาซิมาจะบริจาคหากเข้ามาขอ

เอาไปทำอะไร ๆ  เอาซิ..เอาไปให้พอ....


                        เพียงขอ....ถ้าจะกรุณาให้.............

หยุดทำให้คนต่อไป...ใจช้ำ...ก้อคงพอ

.......เพียงขอถ้าจะกรุณาให้....เลิกทำร้ายใจของใครๆ....

....................ก้อคงพอ................



........................คิดถึงที่ไม่ถึง......แค่ตัวหนังสือ  กข...ถึง  อ  ก้อแค่นั้น    ก้อแค่นั้น