11 ธันวาคม 2549 10:34 น.
...ทางแสงดาว...
.....สิ่งเล็กๆน้อยๆที่กล่าว....
ก่อนอื่นใดในที่นี้....
มือแห่งมิตรไมตรีจับกันไว้
ส่งยิ้มให้อย่างจริงใจอย่านิ่งเฉย
ปรบมือให้กันฉันคุ้นเคย
รอเฉลยบทต่อขอขอบคุณ
ขอขอบคุณ...........ที่สรรค์สร้าง
ขอขอบคุณที่ถางทางคอยเกื้อหนุน
ขอขอบคุณความอบอุ่นขอขอบคุณ
............หนุนเราสร้างให้กว้างไกล
คำของพ่อสอนไว้ให้จำจด
ยกเพียงบทพจนาท่านว่าไว้
ให้ทำดีอย่างต่อเนื่องกระเดื่องไกล
จงอย่าให้ขาดสายในความดีที่สร้างมา
บทนี้สำคัญยิ่งจริงๆด้วย
พวกเรา...ช่วยสร้างสรรค์งานแม้หนักหนา
พร้อมช่วยกันพลิกฟื้นให้คนมา
............พาเราก้าวไกลร้องชัยโย..
....ขอบคุณความอบอุ่น..ความรู้สึกดีดีที่มีให้กัน ขอบคุณ
ข้อความฝากถึง..ผอ....ขอบคุณที่ชวนร้องเพลงคู่........
รองเท้าหน้าห้อง ....ก้อรองเท้าม่ายใช่คู่เหรอ........
จำไว้คราวนี้ยกให้ท่าน....คราวหน้าค่อยว่ากัน
2 ธันวาคม 2549 10:46 น.
...ทางแสงดาว...
ฝากข้อความ....ผ่านสายลมที่พรหมพัด
แสงดาวยินดีหัดบทเรียนที่เพียรสอน
ตั้งใจ..เลิกเล่น..ไม่ง่วงนอน
ตั้งใจสอน แสงดาวน้อยหน่อยนะครู
เริ่มเลยนะ....
คำแรก....คุณครูสอนแสงดาวว่า
ป- ล - สระ อา อ่านว่าปลา....สอนทำไม? คำนี้ก็รู้อยู่
สอนคำอื่น อีกดีกว่าค่ะคุณครู
ครูไล่หนูแสงดาว..ให้ไปนอนอย่าอ้อนครู
คำอื่นอื่น ร้อยพันท่านไม่สอน
พอง่วงนอน บอกให้ไปไกลไกล อย่าหนวกหู
งั้นแสงดาวไป ไปแล้วนะ นะคุณครู...
คำที่รู้ คือ รอ อะ กอ อ่านว่าพักรบ...
พักรบ แปลว่า หยุดต่อสู้ .....ผิดมั้ย?
............. คะคุณครู....