15 สิงหาคม 2550 07:52 น.
...ทางแสงดาว...
๑.ร้อยคำหวานหว่านล้อมพ่อจอมขวัญ
ชื่นชีวันเสแสร้งแกล้งให้หลง
เสน่หายวนเย้าเฝ้าพะวง
เกิดไหลหลงแสนรักปักฤดี
๒.มิเห็นหน้าคราใดดวงใจหมอง
ร้อยทำนองเสนาะเพราะรักพี่
บรรจงกรีดกลีบรักร้อยมาลี
ซ่านชีวีสุขล้ำคำพระลอ
๓.ครั้นผลรักหักสุขเข้าคลุกเคล้า
ดั่งแมงเม่ารุมเร้าเข้าร่วมหอ
เดินตามกันฝันวาดอาจพะนอ
รักถักทอหมดสายคลายจากกัน
๔.แล้วริเริ่มเติมใหม่ไฟแห่งรัก
ร้อยแล้วจักสานใหม่ไฟแห่งฝัน
ระริกรื่นชื่นจิตนิจนิรันดร์
เกษมสันต์เสพสมภิรมณ์รัก
..เกษมซ่านดิ่งจมปมอะบาย..
+คูรใหญ่.....+ ประทับใจในบทกวีของคุณคูค่ะ สวัสดี
++กานต์จ๋า คิดถึงซะหลายวัน หนีไปเที่ยวนี่เอง
จะไปเอาของฝาก รักนะ
ยายแม่มด
14 สิงหาคม 2550 10:56 น.
...ทางแสงดาว...
จับมือน้องไว้...
ก้าวให้ไกลบนทางนี้
แล้วบอกว่านี่คือ ๑ใน หกสิบล้านความดี
ที่พ่อนี้ได้สอนจงจำไว้...
น้องชายนายนั้นยังเดียงสา
คำกล่าวมารู้ใช่ไหม?
เพราะห่วงเจ้าจงเข้าใจ
จะผ่านสิ่งเร้นร้ายไปได้เพราะความดี
น้องถาม: แล้วอะไรคือความดี
พี่ตอบ: คือสิ่งที่กล้าสู้หน้าในทุกที่
จงยึดมั่นเพราะนั่นคือความดี
และสิ่งนี้จะทำให้มั่นใจ....
ยายแม่มดน้อย
12 สิงหาคม 2550 16:58 น.
...ทางแสงดาว...
๑.มากมายคือ หลายความรู้สึก
ที่ว่าลึกยังมีลึกสุดหยั่งถึง
ที่ว่าสูงยังสูงสุดห้วงคำนึง
ทุกที่จึงไม่ที่สุด ในจุดของหัวใจ
๒.เมื่อวานหวั่นไหวใจแทบขาด
วันนี้ขอเดินจากแล้วคืนให้
วันพรุ่งนี้อาจคิดแยกแตกต่างไป
ความหวั่นไหว ที่แท้แค่อารมณ์
๓.เศษความเศร้าเงาโศกโลกกำหนด
ร้าวรันทดภายในแสดงไว้เพียงเหมาะสม
รับเพื่อรู้เพียงเศษเสี้ยวแห่งอารมณ์
อย่าให้ตรมเพราะใคร่ใช้ลมลวง
๔.หวานว่าหวานหว่านมาว่าหวามหวาน
อย่าใช้หว่านกลอนกานท์ว่าห่วงหวง
อันร้อยสิ้นสาริกาที่ว่าลวง
หากใครหลงติดบ่วง ลวงอารมณ์
๕.จริงจริง นะ เพื่อน เตือนเพราะรัก
นี่มิใช่เรื่องอกหักเพราะรักขม
หนึ่งรักมอบตอบไว้มิใช่แค่คารม
ความเหมาะสมพิจารณา.....มิว่ากัน.......
ยายแม่มดน้อย
++สวัสดีค่ะ คุณชายของยายแม่มด(ลุงแก้ว)