25 กรกฎาคม 2552 23:18 น.

.::น้ำตากับพรหมจรรย์::.

มณีจันทร์

1176580454.jpgรู้ดีว่าเธอไร้ในทางออก
เจ็บช้ำชอกทุกคำน้ำมือเขา
เสียเวลาเสียตัวจิตมัวเมา
ไปเปล่าเปล่าเมื่อรักจักเข้าตา

สุดหวั่นกลัวมืดมัวทั่วอารมณ์
จิตตรอมตรมรักลวงบ่วงเสน่ห์หา
ใจดิ่งลึกตรึกตรองนองน้ำตา
ก่อเกิดมาเลือดเนื้อเหยื่ออารมณ์

ตัดสินใจทำร้ายเจ้าสายเลือด
ถูกเฉือนเชือดเจ้าไปใจขื่นขม
โอ้ลูกเอ่ยโลกนิ้มีแต่ตรม
ทุกข์ระทมไปเถิดอย่าเกิดมา

ฉันเสียใจเมื่อเห็นเธอร้องไห้
ผิดพลังไปหัวใจไร้เดียงสา
ความรักเอ๋ยไหนเลยล้ำเลอค่า
ต้องแลกมาน้ำตากับพรหมจรรย์..				
18 กรกฎาคม 2552 23:55 น.

ระหว่างทางกลับบ้าน

มณีจันทร์

pn002.jpgเมื่อเย็นย่ำค่ำลงตรงกลับบ้าน
เหนื่อยกับงานเหลือที่มี(แต่)ปัญหา
ทำโอฟรีทุกวันนั้นเรื่อยมา
แสนเมื่อยล้าเหลือใจในทุกวัน

เสียงร้องเพลงบาดใจใครร้องร่ำ
รีบเดินย่ำเมียงมองต้องแอบหัน
เข้าคร่ำเคร่งเปล่งเสียงเพียงเมามันส์
เราแอบขันแต่เขาแสนเร้าใจ

เดินผ่านไปรอยยิ้มพริ้มเปื้อนหน้า
เดินด้นมาถึงร้านข้าวมันไก่
เสียงแม่ค้าด่ากันลั่นดังไกล
แต่ลูกค้ามากมายรายล้อมรุม

ข้าวหมูแดงแผงลอยไม่น้อยหน้า
มากลูกค้าเหนื่อยหนักจักว่าคุ้ม
มือระวิงขายว่องคล่องครอบคลุม
เร่งเดินดุ่มผ่านพ้นบนหนทาง

ผ่านร้านรวงมากมายใจไม่ท้อ
ไม่นั้งงอรอใครให้อ้างว้าง
ไม่ฝันใฝ่โชคลาภอันเลือนลาง
สองมือสร้างทางฝันนั้นไม่ไกล				
16 กรกฎาคม 2552 07:16 น.

.::เพ้อ::.

มณีจันทร์

124.jpg.อยากจะรู้ทำไมใจรักเธอ
เฝ้าพร่ำเพ้อหัวใจใฝ่เรียกหา
แรกได้พบเพียงนิดติดตรึงตา
หลงรักเธอเหมือนว่าจะขาดใจ

ตราบวันนี้ที่ใจยังใฝ่ฝัน
นึกหวาดหวั่นวันลาคราหวั่นไหว
ภาพเธอยิ้มติดตรึงซึ้งทรวงใน
อยากจะได้เพียงเธอที่เพ้อครวญ

ยังใฝ่ฝันถึงวันอันสุกใส
ยิ้มละไมตรึงติดเมื่อคิดหวน
แม้ห่างไกลหัวใจไม่เรรวน
ใจรัญจวนเหมือนว่าคราใกล้กัน

ยังใฝ่ฝันถึงวันที่เราสอง
เคยเคียงครองข้างใจไม่เหหัน
เพราะว่ารักมากล้นจนผูกพันธุ์
ผ่านคืนวันด้วยรักแสนปักใจ

ตราบวันนี้ใจเพ้อละเมอหา
หวั่นอุรารักเลือนเบือนผลักไส
ภาพเธอยิ้มติดตรึงซึ้งทรวงใน
อยากจะได้เพียงเธอเพ้อรำพัน....				
7 กรกฎาคม 2552 09:21 น.

รักใครไม่เป็น

มณีจันทร์

1242379061.jpgคิดใช่ใหมสิ่งนั้นที่ฉันทำ
ดูใจดำเหลือทนจนอ่อนล้า
ไม่มีเลยเคยแคร์แม้แลตา
เหมือนกับว่าไร้ใจให้กับเธอ

นานเพียงใดใจฉันนั้นเฉยเมย
ไม่เคยเอ่ยความนัยใคร่เสนอ
ทำเธอเจ็บเหน็บร้าวเมื่อคราวเจอ
ฉันซิ เออเจ็บกว่าคราฝืนใจ

คนอย่างฉันรักใครไหนไม่เป็น
ไม่มีเห็นน้ำตาคราหลั่งไหล
ให้ใจตายละลายกลายเป็นไฟ
และมอดไหม้ไปลับกับตัวตน

ในทุกครั้งที่พบประสบเจอ
ยังพร่ำเพ้อสั่นไหวใจสับสน
ความรู้สึกเก็บงำช้ำฝืนทน
ให้เหมือนคนใจดำซ้ำไร้ใจ

ทำให้เธอเจ็บปวดและรวดร้าว
ในทุกคราวทุกครั้งยังหวั่นไหว
คนอย่างฉันไม่แคร์แม้ใครใคร
อย่าฝากใจให้ฉันมันจะตรม

คนอย่างฉันรักใครไหนไม่เป็น
ไม่ให้เห็นน้ำตาคราขื่นขม
ปล่อยใจตายมลายกับสายลม
ให้สาสมจนตายไปลำพัง....				
3 กรกฎาคม 2552 15:03 น.

ความงามที่แตกต่าง

มณีจันทร์

IMG_0702.jpgattachment.php?attachmentid=76047&stc=1ชายคนหนึ่งเดินลงตรงจากเขา
ด้วยมือเปล่าเข้าเมืองที่เรืองรุ่ง
ชายอีกคนจากเมืองอันรังรุง
เพื่อหมายมุ่งเข้าป่าหาพงไพร

ชีวิตคนทั้งสองต้องค้นหา
ความฝันพาแตกต่างทางมุ่งไว้
รอยเท้าเดินสวนทางต่างกันไป
ความตั้งใจต่างกันมันสวนทาง

ต่างกันไปเส้นทางที่วางไว้
มุ่งมาดไปด้วยใจไม่เมินหมาง
ถูกกำหนดด้วยใจใช้ขีดวาง
เพื่อฝ่าทางที่หวังดังตั้งใจ

เพราะแตกต่างความงามยามตีค่า
ตั้งราคาความงามยามฝันใฝ่
งามทุกสิ่งมุมมองที่ต้องใจ
อยู่ที่ใคร มุมไหน  ที่ใช้มอง ..... 				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟมณีจันทร์
Lovings  มณีจันทร์ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟมณีจันทร์
Lovings  มณีจันทร์ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟมณีจันทร์
Lovings  มณีจันทร์ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงมณีจันทร์
>