31 พฤษภาคม 2547 00:02 น.
..ยาสีฟัน..
กะแล้ว..เราต้องโดน..โดนแน่แน่
โดนแท้-แท้..โดนจริง-จริง..โดนจัง-จัง
ใจมันยัง..คิดว่าต้อง..โดนแบบจัง-จัง
ก็มันขัง..ในความคิด..ก่อนนี้ไง
โอ้แม่แก้ว..พ่อแก้ว..ช่วยลูกด้วย
ดวงมันซวย..อย่างนี้..หรือไฉน
ลูกผิดเอง..ลูกผิดไป..รับผิดนี้แล้วไง
คงมีใคร..ซักคน..ยกโทษให้
อยากให้รู้..ที่ทำไป..นั้นเพราะรัก
ที่มายัก..มาหยอก..แล้วพูดไป
ถ้าไม่รัก..ฉันคง..พูดหยอกไม่
ไม่ได้เที่ยว..หยอกใคร..นอกจากเธอ
งานของเธอ..ฉันไม่รู้..ว่ามันหนัก
แค่พูดทัก..ว่างานหนัก..งานของเธอ
อยากให้เธอ..หาเวลาว่าง..ไห้พบเจอ
มันควรได้..พบเจอความสบาย..บ้างนะเธอ
ก็จะทัก..อยากให้เธอ..นั้นหันมา
เพียงได้มาพบน่า..หรือมาเจอ
แม้นมันไกลแต่ขอให้เป็นเธอ
ได้พบเจอแม้นนิดเดียวก็สุขใจ..
พูดไปงั้นๆละอย่าไปคิดมาก...จริงแล้วเป็นห่วงเธอจะตาย... งานเยอะนิพักบ้างนะอย่าหักโหมให้มากนักนะเดี๋ยวไม่สบายเป็นห่วง..
29 พฤษภาคม 2547 23:52 น.
..ยาสีฟัน..
เราคงไม่มีเวลาให้กันอย่างนั้นหรือ
คงเป็นมาจากน้ำมือของฉันนั้นแน่นัก
ไม่มีแม้นคำทักทายจากเธอเป็นคนแรก..ก็มันมัก
เป็นฉันที่มาทักทายกันเป็นคนแรก
ช่วงนี้ฉันว่ามันดูแปลก-แปลกไปจริงนะ
ช่วงแรก-แรก..อะใครทักก่อนมันไม่แปลก
แต่ช่วงนี้ฉันต้องทักเป็นคนแรก
ใจฉันนั้นคงจะแตกตายเป็นแน่แท้
โอ้ใจ...หน่อใจ...ฉันคนนี้
ก็จะมีเพียงเธอที่ฉันนั้นไว้ใจให้ดูแล
คงต้องแพ้กับความเงียบของเธอนั้นมันแน่
มีเพียงแค่คำพูดที่ว่า..ฉันขอทำงานก่อนนะ
โอ้คุณพระ..ช่วยด้วยช่วยลูกช้างคนนี้ซักที่หน่อ
ได้แต่รอ-รอเธอคนเดียวจริง-จริงนะ
ก็มันใจมันให้เธอคนนี้เพียงคนเดียวจ๊ะ
ก็อยากจะให้เธอมีเวลาให้บ้างก็ยังดี
29 พฤษภาคม 2547 23:28 น.
..ยาสีฟัน..
แขกมาเยือนถึงเรือนชาญต้องต้อนรับ...
ไม่ใช่กับหันน่าหนีเหมือนตัวแขก..นั้นเป็นผี..
มันไม่ดีซักนิดเลยนะคนดี..
คงต้องมีมารยาทที่ดีกันซักหน่อย..
ในครั้นนั้นฉันยังทึ่งว่าทำไม..
เธอถึงไม่ต้อนรับปล่อยให้ฉันนั้นต้องคอย...
แม้นใจฉันนั้นแอบเข้าไปอย่างค่อย-ค่อย..
เธอยังต่อยมันกลับเข้ากลางใจ...
เธอรู้ไหมว่าทำไม่ฉันไปหา..
แค่อยากมาเจอน่าเธอไม่คิดไกล..
แล้วถ้าฉันไม่เห็นคืนนี้คงเศร้าใจ..
ก็หาใครแทนเธอนั้นไม่มี..
มาทางนี้อ่านตรงนี้ฉันจะสอน..
วิธีนอน อ๋อไม่ใช่ การต้อนรับ...ให้มันดี..
ถ้ามันมีครั้งหน้าเธอต้องทำแบบนี้..
ควรจะมีปากกาจดให้มันจำ...
วิธีทำครั่งแรกเอาง่าย-ง่าย..
มีเป๋าหมายคือแขกที่ต้องจำ..
ควรจะนำน้ำมาให้ในขั้นแรก..ที่ควรทำ
อย่าใจดำเอาน้ำปลามาให้..เลยทีเดียว
ขั้นที่สองชวนคุยไปเรื่อย-เรื่อย..
อย่าให้เบื่อคุยเรื่อย..คุยเรื่องเทียว..
และห้ามเหลียวไปดูเวลาแม้นครั้งเดียว..
มันคงเปลี่ยวใจน่าดูนะขั้นสอง..
ขั้นสองผ่านไปเปลี่ยนไปเป็น..ขั้นสาม..
เมื่อถึงยามแขกจะกลับห้ามเก็บของ..
ก็มันไม่สำคัญในสิ่งที่ยังกอง...
แล้วควรมองแขกให้กลับบ้าน..ไปโดยดี
26 พฤษภาคม 2547 00:40 น.
..ยาสีฟัน..
ความเลวทรามต่ำช้าของฉันนั้น..มันยังอยู่
หาคนรู้หาได้มีเพียงไม่กี่คน..ที่รู้จริง
ฉันอยากทิ้งความรู้สึกน่าอับอาย..เป็นอย่างยิ่ง
ทำไงดีที่จะทิ้งมันไปได้..ให้ไกลพ้น..
ใจของคน-คนหนึ่งจะได้สดใส..ขึ้นมาใหม่
จะมีใครตอบฉันได้หรือเปล่า...ขอเพียงซักคน
ที่ตอบได้ให้กินใจฉันคนนี้...ในความคิดฉันนั้นมันจน
อยากจะค้นหาความจริงใจ..ที่ส่งมา
คงมีใครหลายคนที่ค้นหา...ว่าทำไม
ความในใจมันไม่ทิ้งสิ่งเลวทราม...ต่ำช้าที่มีมา
คงอับอายขายน่าจริงไหมละแม่คุณ..อยาก ลบมันเป็นหนักหนา
เพื่อทำน่าให้ยิ้มได้ในสังคม...ในวันนี้และต่อไป
อยากเป็นคนใหม่-คนใหม่ในสังคม...ที่อยู่มา
อยากจะหาความผิด..หาได้จะแก้ไข...ให้มันดีขึ้นมาใหม่
ก็เดินไปเดิมมาเป็นหลายรอบ...คิดมันหาได้ไม่
ทำไงดีทำไงดีช่วยบอกหน่อย...ฉันควรทำไงดี..
**ความผิดเรื่องอะไรขอเก็บเป็นความลับนะ..
แต่ก็มีบ้างคนที่เค้ารู้นายก็อยากให้อ่าน..
และช่วยแนะนำซักนิดก็ยังดีนะ..นายขอยอมรับผิดด้วยใจรับว่าตัวผิดเอง**
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
24 พฤษภาคม 2547 23:18 น.
..ยาสีฟัน..
ความคิดคน..เห็นความผิดตน..คือเรื่องเล็ก..
เรื่องเด็ก-เด็ก..เรื่องมันเล็กไม่มีอะไร..
แต่เรื่องใหญ่..เรื่องคนอื่นเชื่อหรือไม่..
คงมีใครซักคนรู้ความหมาย..
ไม่ว่าเรื่องเรา..เรื่องเขา..มันเหมือนกัน..
เรื่องของฉันที่ทำผิด..มีมากหลาย..
คงคลาย..ความผิด..ออกได้มิมากมาย..
จนตัวตาย..ความผิด..ยังติดตัว..
ได้แต่ขอโทษ-ขอโทษคุณแม่และคนดี..(+เพื่อนคุณ)
คงไม่มี..อะไรจะพูดและแก้ตัว..
ไม่แก้ตัว..เราทำมันผิด..ก็มันชัวร์
คนชั่ว-ชั่ว..อย่างเรา..อยู่ทำไม
คงมีใคร..เห็นดีด้วย..อย่างแน่นอน..
ก็มันหลอม..ความคิดคน..ว่าฉันชั่ว..
อย่ามามั่ว..กับฉัน..ช่วยบอกกันไปทั่ว-ทั่ว..
ฉันมันชั่ว..เลวทรามและต่ำช้า
*..เรื่องแบบนี้ถ้าเล่าให้คนอื่นฟังอาจเป็นเรื่องเล็กและน่าตลก...แต่สำหรับเรามันเรื่องใหญ่...อยากจะบอกว่าขอโทษ!!จากใจจริงๆ..*
หน้าส่วนตัว
486
