6 สิงหาคม 2547 04:03 น.
..ยาสีฟัน..
ในขณะที่เราคิดถึงคน คนนึงตลอดเวลา
เค้าคนนั้นคงมานั่งคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา ใช่หรือไม่
โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน
บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว
มันก็ดีกว่าทำให้ใจหดเหี่ยวเมื่อได้รู้ความจริงที่ว่าเราฝัน
มันเป็นสิ่งที่เราคิดทั้งหมด ในเรื่องความผูกพัน
แม้นว่ามันคือความคิดเราเพียงคนเดียว มันคือความฝันของเรา
ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน
มากกว่ากันเลยที่รับรู้ความจริง การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า
ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า... เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4... และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า...
ก็ขอให้คิดไว้ว่า ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย
แต่โปรดจำไว้เถอะว่า
หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ ว่า เฮ้ย
พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า...ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว แม่คุณเอ๋ย
โปรดห้ามใจเลยเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้...
แต่ก็จงชอบต่อไปเถอะ การรักใครซักคน
มันต้องทนไม่ต้องการความพยายาม การตัดใจเพื่อคนดี
ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูให้ดี
สุขที่ได้สบตากับความทุกข์ยามที่ต้องหลบตาอันไหนมันหนักหนากว่ากัน
อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป...
อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้กัน...
อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน
แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน ทุกสิ่งไป
แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง ที่อย่างน้อย
ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นที่รอคอยสายเกินไป
ยิ้มให้เค้า..แม้นไม่ได้ให้ใจเรามา แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป...
ยิ้มให้กับโชคชะตา ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน
เราควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง
ได้เจอคนที่อยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว ตราบชั่วกัน
คนที่เราใส่ใจกว่าตัวเราเอง...คนที่ทำให้เราหัวเราะ...และร้องไห้ได้มากมาย...นั้นล่ะความผูกพัน
เพียงแค่ยิ้มของเค้า ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...ให้กลายเป็นวันที่สดใส
เพียงเท่านี้..พอแล้วหรือ??
5 สิงหาคม 2547 00:24 น.
..ยาสีฟัน..
ฟังตอนเรียกแถว แถวตอนเรียงห้า หันหน้าหาข้าพเจ้า
เร็ว-เร็วเข้าพวกเรารีบ-รีบเข้า...มาเข้าแถวตอนเรียงห้า
วิ่งมาเรียงกัน แล้วนับ หนึ่ง..สอง..สาม..สี่..ห้า..
ไอ้หยา..ลืมร้อง แฮ่.. โดนแน่..ครูฝึกเลยสั่ง หมอบ
ทำไม-ทำไมบอกแล้วจัดแถวแล้วร้องมาซิ...แฮ่..น่ะ
ครับผมสั่งแล้วจะจำครับ...แต่ลืมทุกรอบ..(อิอิ)
เอาลุก ช้า-ช้าเอาอีกแล้วโดนแน่-แน่.. หมอบ
เอาอีกรอบมันไม่สนุกนะครูฝึก..แต่ต้องโดน..เฮ้ย..
เอาเลย-เอาเลย วิดพื้น5..เร็ว เราตอบห้าครั้ง
เอาพวกเรารวมพลัง..ห้าครั้งทำให้ดีกว่าที่เคย
ทำแล้วนับ หนึ่ง..สอง..สาม..สี่..ห้า.. เสร็จแล้วลุกเลย
ไม่ยืนเฉย..ครูส่งไงเราทำนั้น..อย่านอนใจ...เดี๋ยวจะโดน
ทำ-ทำไป..ผ่าน-ผ่านไปก็แบบ-แบบนี้ล่ะ...
มันถึงเวลาบ่าย5แล้วล่ะ..พวกเราคิด ไชโย..มันไม่หนักที่เราโดน
แต่ลองกลับคิด..แล้วนึกดู..เวลาที่ผ่านไป..รอนได้อย่างโชคโชน
ที่เราโดนแบบนี้ก็เพื่อชาติไทยเราอยู่ได้ อย่างมั่นคง
**ขอโทษด้วยนะวันนี้ นาย งานเยอะมากเลยหาเวลามาแต่งได้แค่นี้ล่ะ...สั่นไปหน่อยนะ...แต่อยากจะลงอะ...อิอิ**
หน้าส่วนตัว
532
