13 ธันวาคม 2547 09:53 น.
วายุ...
อยากให้เธอนอนหลับฝันดี
จะมีฉัน..คอยอยู่ใกล้
จะคอยบอกเธอก่อนนอนทุกวันไป
ว่ายังมีฉันคอยอยู่ใกล้ ๆ เธอทุกวัน
ขอให้เธอนอนหลับฝันดี
และคิดถึงฉันคนนี้เท่านั้น
นี่ไม่ได้บังคับกัน
แต่เป็นสายใยที่เกี่ยวพันจากหัวใจ
ถึงวันนี้หมดลง
เธอจะมั่นคงอยู่ไหม
แล้วถ้าพรุ่งนี้ฉันจากไป
เธอจะบอกว่ารักอยู่ไหมเมื่อไกลตา
เก็บดวงดาวใส่ขวดโหลไว้ดูเล่น
เก็บไว้เป็นสะพานฝันของวันเหงา
เก็บความรู้สึกดี..ดี ในวันที่มีเรา
เก็บไว้เป็นเรื่องเล่า ของหัวใจ
9 ธันวาคม 2547 16:22 น.
วายุ...
นานแล้ว...ไม่ได้มานั่งมองฟ้า
กลับมายิ่งมอง น้ำตายิ่งรินไหล
คิดถึง..อยากไปพบคนไกล
เพลงรักหวานไหว..แว่วมา
คิดถึงนะคนดี...
จะรู้บ้างไหมนี่ ว่ามีคนห่วงหา
ฝากบอกเขาด้วยนะ...วันเวลา
ถึงจะจากกันมา ยังไม่ลืมซักครา..คนของใจ
คิดถึงทุกทีที่มองฟ้า...
คิดถึงว่าเคยมีเธอมานั่งใกล้ ๆ
ไม่รู้ว่าวันนี้..เธอจะนั่งอยู่ข้างใคร
...ฝากลมไปว่าหัวใจฉันหนึ่งใจ
ยังมั่นคง...
9 ธันวาคม 2547 16:09 น.
วายุ...
รักของฉัน เก็บไว้ ให้กับเธอ
รักเสมอ ให้เธอ ฉันสัญญา
รักทุกคืน ทุกวัน ทุกเวลา
รักเธอนะ ให้รู้ ฉันรักเธอ
คิดถึงทุกเวลา
ห่วงหาทุกนาที
เป็นความรู้สึกดี - ดี
ที่ฉันนี้มีให้เธอ
อยากส่งความคิดไปตามสายไฟ
เธออยากได้ไหมความคิดถึงจากฉัน
ถ้าอยากได้เอานิ้วแหย่ปั๊กไฟดูแล้วกัน
เธอจะได้ความคิดถึงจากฉันที่มีให้เธอ
คิดถึงเธอเสมอ
ส่วนเธอคิดถึงฉันบ้างไหม
แต่ฉันคิดถึงเธอตลอดไป
แม้ห่างไกล ยังไงก็คิดถึงเธอ
9 ธันวาคม 2547 15:46 น.
วายุ...
ความฝัน...
ไม่ว่ามันจะไกลสักแค่ไหน
ฉันก็พร้อมจะโผบินไป
คว้ามันเอามาเก็บไว้...มอบให้เธอ
ความคิดถึง...
ส่งผ่านไปให้ถึงเธอเสมอ
เธอได้รับมันบ้างหรือไม่นะเออ
ทุก..ทุกครั้งที่เธอแหงนมองดาว
ความกล้าหาญ...
นั่นคือสิ่งที่ท้าทายให้กล้าก้าว
เธออยู่ไกลก็เหมือใกล้กันทุกคราว
เพราะเราอยู่ใต้ดาวดวงเดียวกัน
ความรัก...
โรยปลีกกล้าท้าทายสายลมหนาว
เหนือสายหมอกบาง ๆ ที่พร่างพราว
หัวใจที่ไม่เคยร้าวยังก้าวไป...
9 ธันวาคม 2547 15:31 น.
วายุ...
ถ้าหากว่า หนึ่งวัน ฉันจากไป
เก็บเอาไว้ หนึ่งใจ ในความฝัน
I make for you,only one
แม้จากกัน ฝันนั้น ยังมีเธอ
คนดี
ขอเรียกเธอย่างนี้ ได้ไหม
แม้จะเป็นคนดีของใคร
ที่ไม่เคยใช่...สำหรับฉัน
เป็นความผิดของหัวใจ
ที่ห้ามไม่ได้จึงไหวหวั่น
แค่อย่ากจะเพียงผูกพัน
เพราะที่จริงเพียงฝันก็ร้าวรอน
เชื่อกันสักนิด น่านะคนดี
ว่าตอนนี้นะ คิดถึงเธอจนเกินกลั้น
ได้แต่บ่นคิดถึงรำพึงรำพัน
แล้วเธอล่ะคิดถึงฉันบ้างไหมเออ