4 ธันวาคม 2547 17:52 น.
วายุ...
ก็เป็นทั้งหมดของความรู้สึก
ในใจส่วนลึกที่ใครคนหนึ่งจะมีได้
เผื่อว่าคนที่อ่านผ่านตาจะเห็นใจ
แล้วกลับมาห่วงใย คนขี้น้อยใจ..สักที
ทำไม...ระหว่างเราถึงเป็นอย่างนี้
ตอบฉันสิคนดี ตอบได้ไหม
ยังรักกันเหมือนเดิมหรือไม่มีเยื่อใย
เธอจึงห่างเหินไป..ไม่ไยดี
ไม่มีคำว่าสาย สำหรับการเริ่มต้น
และจะไม่หลุดพ้น หากไม่ค้นหา
คำตอบของหัวใจ ที่เฝ้าคอยตลอดเวลา
ในที่สุดก็ได้รู้ว่า คนที่สำคัญในสายตา - - คือเธอ
27 พฤศจิกายน 2547 13:05 น.
วายุ...
อ่านหนังสือไม่รู้เรื่องเลยนะ...
จะทำยังไงดีล่ะ ก็หน้าเธอมาลอยอยู่ตรงนี้
อยากจะนั่งคิดถึง ก็กลัวจะได้เกรด D
ขอเถอะ ขอแค่คืนนี้อย่ามากวนใจ
รอไว้หลังสอบเสร็จก่อน
จะยอมไม่หลับไม่นอน ส่งความคิดถึงไปให้
สัญญาว่าถ้าได้เกรด A มา จะคิดถึงให้สุดใจ
แต่คืนนี้หายไปก่อนได้ไหม.....
สอบเสร็จเมื่อไหร่จะส่งใจไปตาม
27 พฤศจิกายน 2547 12:53 น.
วายุ...
มองฟ้าคืนนี้...ฟ้าก็หม่น
เข่นเดียวกับคนที่มองดูท้องฟ้า
มีเพื่อน ใกล้ - ใกล้ คือน้ำตา
และก็เพียงดาวสองสามดวงบนฟ้าที่เข้าใจ
ภายใต้ท้องฟ้าเดียวกัน
เธอจะเข้าใจ ความรู้สึกของฉันบ้างไหม
ถ้าตอนนี้เธอมองฟ้า..เธออาจจะเข้าใจ
ว่ามีคน..คนหนึ่งมองฟ้าไกล ส่งความรู้สึกไปถึงเธอ
ต้นไม้มีใจให้กับดิน
นกบินมีใจให้กับฟ้า
สายน้ำมีใจให้กับปลา
ทุกเวลามีใจให้กับเธอ
27 พฤศจิกายน 2547 12:43 น.
วายุ...
เป็นไปได้ไหม
ถ้าใคร..คนนี้
จะมีความรู้สึกดี + ดี
แก่คนที่ไม่มีใจ
แม้รู้ว่าเธอไม่รัก
ก็ยังอยากมอบ--ให้
แม้ไม่อาจเป็นใครในหัวใจ
ขอเป็นเพียงผู้ให้....ก็พอ
คิดถึงกันบ้างไหม
ที่ต้องมาห่างหายกัน
ไป เฉย - เฉย
คิดถึงเธอ คิดถึงมาก
มาย...ที่สุดเลย
อยากกลับไปเป็นเหมือนเคย
....ใกล้ชิดกัน
27 พฤศจิกายน 2547 12:35 น.
วายุ...
มองดวงดาว ดวงหนึ่ง คิดถึงเธอ
คิดเสมอ ว่ามีเธอ อยู่เคียงข้าง
มองที่นั่น ฟากฟ้า ที่อ้างว้าง
ไม่อยากห่าง จากเธอ ที่แสนดี
อยากจะมอง เธออยู่ อย่างที่เคย
อยากจะเอ่ย บอกเธอ เพียงเท่านี้
ว่าฉันรัก รักมาก นะคนดี
อยู่ตรงนี้ คอยมองเธอ เสมอไป
จากดวงดาว
ส่งใจผ่านฟ้าทุกคืนวัน
เผื่อว่าความรู้สึกของฉันจะสื่อถึงเธอได้
ให้หันกลับมามองเห็นค่าความในใจ
ว่า..เธอก็เป็นเพียงใคร ที่หัวใจดวงนี้จะมั่นคง...
หน้าส่วนตัว
874
