24 ธันวาคม 2547 18:00 น.
วายุ...
อยากบอก มีคนเฝ้ามอง
ไม่ต้องการ จับจองอยู่ใกล้
แค่เพียง เฝ้าดูเรื่อยไป
รู้ไว้ มีใครอาทร
อยากให้ เป็นเพียงพี่ชาย
ความหมาย ไม่ไกลจากนี้
ความรู้สึก ทั้งหมดที่มี
ให้คนดี รู้ไว้ก็พอ
ไม่ต้องรู้ ว่าฉันเป็นใคร
เพียงขอ ให้เข้าใจเท่านั้น
แม้ผ่าน ไปกี่คืนวัน
ใจฉันนั้น ยังห่วงใย
24 ธันวาคม 2547 17:44 น.
วายุ...
ฉันเคยยืนท่ามกลางสายฝน
ดวงตาปนน้ำตาที่รินไหล
อยากจะถามหาคำตอบกับหัวใจ
เขาเคยรักฉันไหมช่วยตอบที
หรือเขาไม่เคยจะรัก
ไม่รู้จักหัวใจฉันคนนี้
ไม่เคยรู้สึกต้องการความหวังดี
จากตัวฉันคนนี้หรืออย่างไร
เขาจึงปล่อยให้ตัวฉัน
ยืนร้องไห้ดื่มน้ำตาที่มันไหล
ตากลมฝนหนาวเหน็บทั้งหัวใจ
อยู่คนเดียวไร้เงาคนปลอบโยน
23 ธันวาคม 2547 21:45 น.
วายุ...
คืนนี้...อากาศหนาวนะคนดี
คนทางนี้เป็นห่วงมาก..รู้ไหม
ห่มผ้าบ้าง..เดี๋ยวจะไม่สบาย
เป็นความรู้สึกจากใจ..
ส่งผ่านถึงเธอคนดี
ให้ดาวบนฟ้ามอบความอบอุ่น
ให้ความหอมกรุ่นจากสายลมตรงนี้
ให้ความสดชื่นจากน้ำค้างยามราตรี
ให้เธอนอนฝันดีถึงกันเช่นเคย...
23 ธันวาคม 2547 21:32 น.
วายุ...
**รัก**คำนี้
หากฉันจะบอกกับเธอคนดีเธอจะเชื่อไหม
มันไม่ง่ายนักที่จะบอกรักกับใคร
และฉันก็ไม่ใช่คนที่รักใครง่าย ๆ เหมือนกัน
ก็ไม่รู้ทำไมถึงต้องเป็นเธอ
ที่มาทำให้ห่วงหาและคิดถึงเสมออยู่อย่างนั้น
ที่รักเธอ คงไม่มีเหตุผลร้อยพัน
แต่เพราะความผูกพันและฉันก็จริงใจ
อาจยังไม่นานพอที่เธอจะใส่ใจคน ๆ นี้
แต่ความรักความรู้สึกดี ๆ ฉันเต็มใจให้
ช่วยใส่ใจมันสักนิด อย่าให้เจ้าของความรักเขาน้อยใจ
ไม่รับรักวันนี้ไม่เป็นไร ฉันยังเต็มใจที่จะรอ
18 ธันวาคม 2547 14:23 น.
วายุ...
ไม่ขอถาม..ความในใจนั้น
ไม่เซ้าซี้กันไปกว่านี้
ไม่อยากทำร้ายสายใย ดี - ดี
กับคนที่เธอฝัน..ในใจ
เพียงขอคอยมอง..อยู่ห่าง - ห่าง
เป็นห่วงอยู่ข้างหลัง..รู้ไหม
แค่ได้เห็นก็เพียงพอใจ
ไม่หวังอะไร..ในตัวเธอ
แสงแดดอ่อน อ่อน
ส่องสะท้อนพื้นน้ำ
ฟ้าเดียวดายใกล้ค่ำ
นกร้องร่ำอำลา
แสงแดดอ่อน อ่อน
ส่องสะท้อนน้ำตา
คนรักคนห่วงหา
ลาลับฟ้าส่งตะวัน
หน้าส่วนตัว
793
