27 มิถุนายน 2550 21:41 น.
อาฮุย
รู้อักษร มิรู้จิต คิดไฉน
ขีดเขียนไป ตามอารมณ์ ร้อยความหมาย
ตัวอักษร จับแต่ง แต้มเรียงราย
คิดง่ายดาย เขียนไป ใจคิดพา
เหมือนดังว่า รู้หน้า ไม่รู้จิต
เพียงพิศแค่ อักษร สื่อภาษา
มิอาจรู้ ล่วงถึงจิต กิริยา
จงอย่าพา ใจคล้อย ละลอยไป
จะมองใคร สักคน ให้ตระหนัก
จะคิดรัก ปักจิต พิศมัย
มิแน่แท้ แค่อักษร มิสื่อใจ
จักเชื่อใคร ใช้เวลา พิเคราะห์ดู
24 มิถุนายน 2550 22:32 น.
อาฮุย
เคยยินคำ เพื่อนบอก ฉันเอาไว้
เธอรู้ไหม หากจะฝัน ไกลสุดฟ้า
ให้ฝันถึง ซึ่งจันทร์ ท่ามดารา
มองโพ้นฟ้า ผ่านดารา ที่พร่างพราว
เพราะหากไป ไม่ถึง ซึ่งดวงจันทร์
หากนึกหวั่น บนทาง ที่แสนยาว
เธอยังอยู่ ท่ามกลางแสง แห่งดวงดาว
เป็นเรื่องราว เตือนจิต จากเพื่อนยา...
รู้แล้วหนา เพื่อนจ๋า ในวันนี้
ในคำที่ เคยบอก จำรักษา
ถึงวันนี้ มิได้ไป ถึงจันทรา
มีดารา แสงปรากฎ ช่างงดงาม
24 มิถุนายน 2550 22:29 น.
อาฮุย
รอใครคนนึงมาแสนนาน
เคยพบพานวันวานให้โหยหา
จากวันนั้นที่เธอมาร่ำลา
จำวาจาเฝ้ารอมิท้อใจ
เธอบอกให้รอก่อนจะได้ไหม
ย้ำให้ใจรออยู่มิไปไหน
เฝ้ารอแล้ววันปีผ่านนานเพียงใด
ก็แล้วใยไม่คืนกลับช้ำอุรา
หรือวาจาพูดเพียงให้รอเก้อ
เฝ้ารอเธอคืนกลับคำรักษา
จนสุดท้ายสูญสิ้นคำสัญญา
เพิ่งรู้ว่าที่ผ่านมาแค่หลอกใจ
ต่อไปนี้หัวใจจะเลิกคอย
ใจดวงน้อยเคยคอยอยู่มิรู้ไหว
ไม่เคยแบ่งปันใจไปให้ใคร
จนสุดท้ายเหลือเพียงแต่ตัวเรา
23 มิถุนายน 2550 10:31 น.
อาฮุย
ความรักมิอาจบังคับได้
หัวใจก็ยากนักหากจะฝืน
ผิดหรือที่หัวใจรักยั่งยืน
มิอาจฝืนใจที่รักเธอ
และเธอเองก็คงเป็นเช่นฉัน
มิอาจหันเหรักไปจากเขา
คิดแล้วอุราเอ๋ยช่างแสนเศร้า
มิใช่เราที่เขาเฝ้าหมายปอง
ลองมองคิดถึงใครอีกคน
สับสนเพราะเขาคงเศร้าหมอง
เขาคงเจ็บเพราะฉันมีใจจอง
เพราะเราสองต่างรักคนที่รักใคร
ทำไมถึงเป็นดังเช่นนี้
ใยต้องมีความรักผิดวิสัย
ทำไมรักต่างคนก็รักไป
ทำไมใยต่างรักมิสมใจ
หรือใครกันกำหนดเป็นเช่นนี้
เป็นวจีกรรมเกิดแต่หนไหน
เป็นเพราะใจผิดพลาดแต่คราใด
โอ้เอ๋ยใจ...ยากฝืนใจใครสักคน
19 มิถุนายน 2550 21:17 น.
อาฮุย
ความฝัน ล่องลอยไป
แสนไกล เกินไขว่คว้า
หัวใจ ก็อ่อนล้า
เกินกว่า จะก้าวไป
หัวใจ แสนชาชิน
มิยลยิน สิ่งใดใด
เธอมา ล้างลาไกล
พาฝันไป พร้อมกับเธอ
เพราะเธอ คือความฝัน
ที่ฉันนั้น เฝ้าค้นหา
วันนี้ เธอจากลา
ทั้งฟ้า ก็มืดมน
สักคน จะมีไหม
ที่จะมา เปลี่ยนความฝัน
ใครกัน มิแปรผัน
ฝันถึงกัน ตลอดไป
หน้าส่วนตัว
1041
