คำสารภาพของผู้ชายคนนึง2

ลูกหว้า

หลังจากนั้นผมพาเขาเที่ยว..กลับมานอนช่วงอาทิตย์นั้นผมก็สนุกนะที่ได้อยู๋กับเขา...
แต่คืนเกือบสุดท้ายจู๋ๆก็ถามผมถึงน้องบี1ในกิ๊กผม
ผมปัดไปว่าน้องนะ...เขาก็ร้องไห้แล้วถามผมว่า
สรุปแล้วเฮียคิดยังไงกะเค้ากันแน่..
เฮียไมได้รักเค้าจริงๆใช่มั๊ย?
ยังมีอะไรอีกมากมายที่เฮียยยปิดบังเค้าอีกใช่มั้ย?
ผมไม่รูจะบอกเธอว่าไง..นอกจากเงียบ
ผมปลอบเค้าเค้าก็ยิ่งร้องไห้....
จนผมต้องเข้าห้องน้ำชกกำแพง....
แล้วน้ำตาผูชายก็หลั่งริน.....
คืนนั้นผมไม่อยากคุยก็เลยนอนก่อน
ผมรูตัวว่าน้องเค้าสำรวจใบหน้าปละทรงผม
ทั้งคนก่อนผล่อยหลับไป.....
...ช่วงเวลานั้นผมสับในตัวเองละนะ...ว่าจริงๆแล้วผม
รูสึกไงกันแน่...มีลำคาญนิดๆถ้าเขาชวนเลิกบ่อยครั้ง
จนท้ายที่สุดเขาเปนฝ่ายบอกให้ห่างกันสัก3เดือนดู
หลังจากนั้นก็ค่อยว่ากัน
ตอนนี้มันห่างมามากกว่าสามเดือน
บอกตรงๆผมไม่มีเหลือความรูสึกที่เรียกว่ารักให้น้องเขาแล้ว
เหลือแต่มิตรภาพดีๆ
แต่เพียงแค่ผมไม่อยากเอ่ยให้น้องเขาเสียใจ
ผมไม่อยากเหนเขาร้องไห้อีก...
มันอึดอัดยังไงไม่รูสิ
ผมควรจะปล่อยเขาไปใช่มั๊ย ทางออกที่ดีที่สุดของเรื่องนี้				
comments powered by Disqus
  • เพียงพลิ้ว

    19 สิงหาคม 2553 16:33 น. - comment id 118677

    ถ้าเป็นความจริง คงโหดร้ายมากสำหรับผู้หญิงคนหนึ่ง แต่ไม่รักแล้วก็บอกเถอะค่ะ อย่าบอกว่าไม่อยากเห็นน้ำตาเลย ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกดีกว่า สักวันเธอคงทำใจได้ค่ะ
    
    36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif1.gif
  • ลูกหว้า...ขาจร

    31 สิงหาคม 2553 21:21 น. - comment id 118940

    11.gif11.gif
    มาจากเรื่องจริง...แต่ตอนนนี้หว้าคิดว่าผู้หญิงคนนั้น..คงคิดแล้วว่าควรจะทำไง

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>