แอ็ปเปิ้ล

ไม่ได้งดงามเหมือนกุหลาบขาว
ไม่ได้สุกสกาวเช่นดาวบนปลายฟ้า
ไม่ได้เลิศเลอเช่นใครในสายตา
เพียงเข้ามาเพื่อต่อเติมกำลังใจ
อย่าหวาดกลัวจะเดียวดายในวันท้อ
เพราะฉันจะรอโอบล้อมกล่อมกอดให้
ฉันอาจเป็นเพียงอากาศที่หมุนวนอยู่รอบกาย
แต่นั่นคือความห่วงใย...ที่จะหล่อหลอมเป็นรักใหม่ได้สักวัน
ท่ามกลางวันคืนที่หมุนผ่านไป 
ฉันยังไม่พ่ายแพ้ต่อกาลเวลา และความห่างไกล
เธอรู้ไหม....ว่าฉันเขียนทุกความรู้สึกที่มีต่อเธอลงบน
ทุกหน่วยพื้นที่ของความทรงจำในหัวใจ
เพราะเธอคือคนสำคัญ  ที่ทุกคืนวันฉันเฝ้าบอกว่าห่วงหา  
ห่างไกล..ใช่ว่าจะเปลี่ยนตามเวลา
เพราะคนที่แคร์เธอตลอดมายังเหมือนเดิม  
แม้มีบางทีที่ฉันเงียบไปไม่ติดต่อเธอ ใช่ว่าทุกสิ่งที่รู้สึก
มันจะหยุดลงไปตามนั้น  ไม่มีวันไหน...ที่ฉันไม่คิดถึงเธอเลย 
ฉันเพียงอยากให้ใจของเราต่างได้พัก
เพราะฉันอาจจะทำให้เธอปวดหัว  อาจจะทำให้เธอเหนื่อยใจ 
กับพฤติกรรมแปลก ๆ ของฉัน
ฉันก็แค่อยากให้เธอเข้าใจเหมือนกัน...ว่าฉันแคร์เธอมากแค่ไหน 
แม้จะมีเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในชีวิตฉัน
ไม่ว่าจะสุข  หรือทุกข์ กี่หยดน้ำตาที่รินไหล 
สิ่งที่เธอไม่อาจรู้ได้ แต่ฉันไม่เคยปล่อยวางหัวใจให้ลืมเธอ...สักที
เธอเคยบอกว่าระยะทางไม่ใช่อุปสรรค  และฉันก็เชื่ออย่างนั้น
แต่เธอรู้ไหมว่าอะไรคือุปสรรค "หัวใจ"ยังไงละ
หัวใจของคนเราที่ยากจะเข้าใจ  ที่ยากจะเข้าถึง 
หัวใจที่เก็บงำอะไรเอาไว้มากมาย หัวใจที่ไม่อาจรู้ได้ว่าคิดยังไง
รู้สึกอย่างไร  มันอาจจะไกลแสนไกล  แต่ฉันก็ยังเดินทางต่อไป...
เผื่อสักวันฉันอาจจะได้เข้าไปอยู่ในใจ
ของเธอบ้าง...ได้หรือเปล่า
แต่จากตรงนี้จะอีกไกลไหม...
จากมือเธอนั้นไปสู่ใจ ฉันไม่รู้ว่ามันจะนานเท่าไร
เพราะมันดูแสนจะยาวไกล  ไกลสักเพียงไหน
ฉันไม่รู้ว่ามันจะนานเท่าไร
ฉันเองก็พร้อมจะก้าวไป...จะไปสู่กลางใจเธอ
Time  is...
too  slow  for  those  who  wait
too  swift  for  those  who  fear
too  long   for  those  who  grieve
too  short  for  those  who  rejoice
but  for  those who  LOVE  Time  is  Eternity...