tiki

ชีวิตแต่งงานของคนเรานี่ มีคนเขียนไว้ต่างต่างนานา
 บ้างว่า คือ การซื้อสลากล็อตเตอรี่   มือดีก็หยิบถูกรางวัลที่หนึ่ง...
         ..ชีวิตความเป็นไประหว่างพี่สุณีและ โปรเฟสเซอร์หนุ่มสถาปนิก 
ก็เป็นไปด้วยดี มาตลอด เกือบ ยี่สิบสามปี....
           วันหนึ่งที่เธอกลับมาเยี่ยมบ้าน พร้อมลูกชายสุดหล่อ สี่หนุ่ม
..เธอก็ให้เบอร์โทรศัพท์ พร้อม ที่อยู่ใหม่ คือ ที่โรงแรมที่เธอสร้างไว้
นั้นเอง และ ก็ให้ความกระจ่างอีกนิดหนึ่งว่า
         "พี่ย้ายไปอยู่ที่โรงแรมเลย เพราะเดวิด เขาไม่ได้ช่วยอะไรเลย"
           *"อ้าว แล้วที่บ้านพี่ทำอย่างไร*"
            **ก็ลูกลูกอยู่เหมือนเดิม**
       คำตอบนั้นก็ยังไม่ได้ให้ที่มาที่ไป ของชีวิตอันเปลี่ยนแปลงของเธอ
          จนเมื่อ..พี่สุณีเดินทางกลับ....
 และฉันได้นำผลไม้ ไปเยี่ยมป้าแป้นในวาระนั้น .... ป้าแป้นถือว่าฉัน
เหมือนคนในครอบครัวที่ป้าจะบ่นอะไรให้ฟังได้ สิ่งหนึ่งซึ่งป้าบ่น
จนฉันต้องทำหน้าพิศวงคือ
         ** ไอ้ แป้ง..มันแต่งงานใหม่แล้วนะ เธอรู้แล้วใช่ไหม ทิกกี้ ..**
          * อ้อ แหะ แหะ * ฉันหัวเราะเรี่ยร่าย จะแกล้งพูดปดรับไป..
ก็จะไม่ได้ฟังน่ะสิ เรื่องฮ้อต ฮ้อตอย่างนี้ ตกข่าวมิได้แน่
         * มันก็ความผิดของคนของเราแหละ *
     ป้าแป้นเริ่มสาธยาย ให้คุณหลาน ผู้ป้าถือเป็นคุณลูกคนหนึ่ง
ในบ้านได้ฟัง..
        *เดินทางไปมาเมืองไทย ไม่ค่อยดูแล เจ้าผัวก็เลย มีสาว
นักศึกษามาติดพันกัน ไปทำงานร่วมกันอะไรบ่อย ๆ เค้าว่ามันว้าเหว่ 
นัก ก็เลย มีใหม่ แม่แป้งก็ กลับไป ก็ขอหย่าทันที แต่เจ้าเดวิดเขา
ก็ดีนะ ก็ส่งเสียเลี้ยงดูลูกทุกอย่าง แต่คนของเรานี่ก็..**
       ป้าแป้น หยุดเพียงเท่านั้น นัยน์ตาตกมองพื้น รื้นด้วยน้ำใสใส 
ของหัวใจแม่
        **แทนที่จะกลับมาเมืองไทย นะ ....ป้าโกรธ ที่มันไปได้
เจ้าผัวใหม่อายุ แค่ยี่สิบแปด เอง**
       อ้าว.. ฉันแอบยิ้ม ด้วยความยินดีแทนพี่แป้ง หรือ พี่สุณี ของเรา
อยากจะร้องฮูเร ฮูรา นึกในใจว่า ทำไมหนอ พี่สุณีถึงไม่บอกเรา
เสียแต่ก่อนกลับ จะได้ไปเลี้ยงฉลองความสำเร็จให้ 
         ป้าแป้นเห็นสีหน้าอันอิ่มเอมของฉัน ก็ คงคิดไปตรงกันข้าม ก็นั่ง
สาธยายเหตุผลในอันจะต้องมีสามีคนใหม่คนนี้ต่อไปให้อีกว่า
          * นายคนใหม่ นี่เขาเป็นลูกน้อง...ทำงานเป็นผู้จัดการทั่วไปของ
โรงแรมเขาน่ะแหละ ช่วยกันทำงานดี ก็เลยใกล้ชิด กัน แม่แป้งเขาก็
ว้าเหว่ ไหนจะเครียดเพราะทำงานต้องกู้แบ๊งค์ไง ก็ เลย ..แต่งงานใหม่
ไปแล้ว..**
           คำบอกเล่าของครอบครัวพี่สุณี ในวันนั้น
 ทำให้ฉัน เก็บมาคิด คิด คิด เสียมากมาย
         นึกถึงถ้อยคำโฆษณาประชาสัมพันธ์สมัยเริ่มแรกแต่งงานที่ป้าแป้น
 บรรยายไว้.....
           พี่สุณี  เป็นสุดยอดศรีสะไภ้ ที่แม่สามี 
คนร่ำรวยหรูหรานั้นรักใคร่ มอบคฤหาสน์ในเคมบริดจ์ ให้ดูแล 
         พี่สุณี เป็นคนสะอาด ขยัน ประหยัด.อดออม
         พี่สุณี เป็นคนมัธยัสถ์ ไม่ให้กระดิกสักบาทสักสตางค์  ฯลฯ
            คุณสมบัติสุดยอดนั้น จะไปทำลาย เรื่องเนื้อหนังมังสาของ
ผู้ชายผู้มีความปราถนาอันเหลือล้น อย่างเดวิด นั้นได้อย่างไร ?
             คุณสมบัติสุดยอดเหล่านั้น เมื่อผู้ชายปราถนาในเนื้อหนังมังสา
ของสาวอื่นขึ้นมา...ชีวิตครอบครัวอันโยงใยมาด้วยความเสียสละละทิ้ง
ขนาดหนัก ก็ยังหักพังได้อย่างน่าแปลกใจ
            เป็นวันที่ฉันย้อนกลับไปพิจารณาผู้ชายคนที่ยืนข้างๆมานับ
ยี่สิบปี...คนที่สาบาน พูดซ้ำซากแล้วเล่า ว่าชาตินี้จะมีฉันเพียงคน
เดียว...เขาจะทนได้อีกนานแค่ไหนหนอ...?
                   แต่ในวันที่ฉันไม่ได้สนใจใยดีกับความเป็นไปของเขา
ไปเสียแล้ว..เขาจะหาทางออกทางใด?.
..วันนั้น ฉันครุ่นคิดซ้ำซาก ..วนไปวนมา.
.แต่หาทางออกให้ตัวเองไม่ได้ เช่นกัน
.......
   ๏ทิกิ_tiki ๚

จารหน้าจอ จบเดี๋ยวนี้๐๖:๓๐ นาฬิกา
 เช้าพระพฤหัส  ๒๑  พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๔๗
๏๏ชีวิต..รัก..คนไกล๏๏