มณี ปัทมะ ตารา

วันขึ้น 1 - 9 ค่ำ  เดือน 11  รวม 9 วัน 9 คืนนั้น   มีความหมายต่อผู้ที่นับถือศาสนาฮินดู   เพราะเป็นอีกวาระหนึ่งของงานเฉลิมฉลอง " เทศกาลดูเซร่า " ( นวราตรี )    หรือที่ชาวไทยเรียกกันติดปากว่า   งานแห่พระแม่อุมา    วัดแขกสีลม    ค่ำคืนสุดท้ายมหาเทวีพระนาม " อุมา "  และ " มหากาลี "   จะยาตราบนพื้นธรณี
" มารีอามัน "  หรือ  " พระศรีมหาอุมาเทวี "  ซึ่งมีความเชื่อกันว่า  มารีอามัน  คือ  เทวีผู้บำบัดปัดเป่าและรักษาไข้ทรพิษ    และความเชื่อของประเพณีดูเซร่า หรือ  นวราตรี   ก็คือจะเป็นช่วงที่พระแม่และขบวนเทพเสด็จลงมายังโลกเพื่อประทานพรให้กับมนุษย์ทั้งหลาย   โดยเฉพาะวันสุดท้าย   เรียกกันว่า  " วันวิชัยทัสมิ "  ( วันแห่งชัยชนะ )   ซึ่งเป็นวันที่ฉลองชัยขององค์พระแม่ที่มีต่ออสูรและหมู่มารร้าย
ระหว่างทางเดินเก็บภาพ   ได้มีน้องผู้นำมณีท่องราตรีในวันนั้น   แนะนำให้รู้จักญาติผู้หญิงของเธอสองคน    ทั้งคู่อยู่ในสภาพเดินอย่างลำบากมาก   ดามด้วยเหล็กไว้ภายนอกทั้งคู่    คนหนึ่งต้องใช้ไม้ค้ำยันทั้งสองข้าง    ทั้งสองยกมือไหว้   และนัดกันว่าจะไปพบกันที่โต๊ะพิธีที่ทางญาติได้จัดไว้    มณีรับปากและตามไปภายหลัง
เมื่อพบกันตามนัดหมาย   ได้บอกกับทุกคนว่า  เมื่อรถขบวนผ่านมา    ซึ่งมณีเองยังไม่ทราบว่าจะเป็นขบวนราชรถคันไหน     ให้ทั้งคู่นั่งลงกับเก้าอี้    แล้วมณีจะยืนรักษาอยู่ด้านหลังของทั้งคู่    เมื่อขบวนบุษบกขบวนที่ 5 ซึ่งเป็นขบวนบุษบกขององค์เทวรูปพระแม่ศรีมหาอุมาเทวี   พระพิฆเนศวร   และพระกฤษณะ   ผ่านมาหยุดอยู่ตรงหน้าที่มณียืนพอดี
ใช้มือแตะเบาๆที่กระหม่อมของน้องสาวทั้งสอง    กำหนดปล่อยจิตออกหน้าผากให้ไปรวมกับพลังบริสุทธิ์ที่ประจุภายในองค์เทวรูปทั้งหมดบนขบวนบุษบก   ดึงเก็บพลังทั้งหมดให้กลับเข้าหน้าผากมณีตามเดิม    เคลื่อนย้ายพลังลมปราณที่ผสมผสานเข้ามาทั้งหมด   ส่งความรู้สึกไปที่ฝ่ามือทั้งสองข้างที่วางอยู่บนกระหม่อมของทั้งคู่
เลื่อนฝ่ามือทั้งสองข้างไปที่กลางหลัง     ก้นกบ    คนหนึ่งมีอาการมือทั้งสองข้างสั่นพั่บๆๆ    อีกคนหนึ่งแขนข้างซ้ายกระตุกสะบัดอย่างแรง    หลังจากนั้นทั้งคู่ก็สงบ  ไม่มีอาการอะไรนอกเหนือจากนั้น   บอกสาเหตุของอาการให้ทั้งสองทราบ   และให้ไปแก้ไข   และนัดกันว่าจะไปสอนให้ปฏิบัติเพื่อรักษาได้ด้วยตัวเองอีกครั้งหนึ่ง