Why? .. ทำไมฉันต้องเสียใจ ทำไมฉันต้องเจ็บปวดรวดร้าว ทำไมจิตใจของฉันถึงได้เศร้ามากมายเช่นนี้.. ทุก ๆ อย่างมันดูว่างเปล่า.. กับจิตใจที่เงียบเหงา.. และอ่อนล้า ทุก ๆ อย่างช่างดูเงียบสงัด.. ยังคงได้ยินเสียงลมพัดผ่านไป กิ่งไม้ปลิวไสว แดงดาวส่องประกาย และพระจันทร์กับถูกเมฆบดบัง.. ยังคงนั่งอยู่คนเดียวเพียงลำพัง.. ปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ หวนคิดถึงอดีตที่เคยผ่านมา.. มันช่างอบอุ่นใจเหลือเกิน.. แต่ในเวลาค่ำคืนนี้.. ฉันกับเงียบเหงาปราศจากเธอเคียงใกล้ แล้วหยดน้ำใส ๆ ก็ไหลริน.. จากตา.. เมื่อเหม่อมองดูบน ท้องฟ้า..ยามค่ำคืน มันช่างเงียบเหงาเหลือเกิน สายลมเริ่มเหน็บหนาว.. อยากวอน