18 กรกฎาคม 2548 16:25 น.
[ไร้ตัวตน]
ดูดส้วม
เสียงประกาศดังขึ้นจากรถดูดส้วม อีกแล้วครับสำหรับบริการดูดส้วมทั่วไทย วันนี้เรามีโปรโมชั่นพิเศษสุดของที่สุดมานำเสนอ ถ้าคุณดูดส้วมวันนี้รับฟรีทันทีกระดาษทิชซู่ รสชาติหวาน หอม กรอบ อร่อย แต่มีไว้เช็ดตูด สนใจติดต่อสอบถามได้ที่เค้าท์เตอร์ฝ่ายประชาสัมพันธมิตร คำขวัญของบริษัทเราคือ ยิ่งดูดมากขึ้น ยิ่งเข้าใจขี้มากขึ้น เป็นอิสระใหม่ของรถดูดส้วม มีหญิงคนหนึ่งเดินมากวักมือเรียกรถ รถจอดพนักงานรถเดินมาแล้วพูดว่า คุณได้สิทธิ์นั้นเดียวนี้ เท่าไรค่ะ ดูดส้วม อ๋อครับถ้าดูดภายใน10นาทีแรกคุณต้องจ่าย500บาทถ้านาทีต่อไปคุณก็ต้องจ้าย700บาทครับ ไม่มีนาทีละ1สลึงเหรอค่ะ อ๋อ สงสัยคุณต้องดูดเองแล้วหละครับ ดูดได้ไงค่ะดิฉันผู้ดีนะค่ะ ผู้ดีเหรอครับ แล้วคุณผู้ดีขี้ไม่เป็นหรือไงครับ อ๋อ เรื่องนั้นก็เดือนละครั้งเองค่ะ หา! เอาไงดีครับจะดูดไม่ดูดเราจะต้องรีบไปดูดที่อื่นครับ,มีขี้มากมายที่ยังรอพวกเราอยู่ งั้นเอา7นาทีลดครึ่งราคาได้ไหมค่ะ ไม่ได้ครับยังงี้เราแบกรับต้นทุนไว้ไม่ไหว งั้น6นาที ไม่ได้ครับ งั้น12 ไม่ได้ครับ งั้นดิฉันเอายังงี้ดิฉันจะดูด5นาทีแล้วจะดูดอีก5นาทีได้ไหมค่ะแต่จ่ายครึ่งหนึ่ง อ๋อ ได้ครับ(คนดูดหลงกลคนขี้ได้เปรียบ ดั่งสุภาษิตที่ว่า อย่า งง เพราะถ้าคุณงง คุณจะเข้าใจ (เข้าใจว่าคุณงง))
บ้านผม
แสงแดดสาดส่องมายังหน้าต่างบานเล็กของห้องนอนผม มองดูนาฬิกาแล้วก็3ทุ่ม20นาที เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้หรือมีคนสงสัยว่า3ทุ่มกว่าแล้วยังมีแดดได้ไง มีเสียงจากคนอ่านว่า(ก็นาฬิกาเอ็งไม่ตรง) คำตอบนั้นถูกต้องเพราะมันหมดถ่านได้สามเดือนแล้ว แต่แปลกที่สุดนาฬิกาผมชื้อมามันไม่เคยเดินซักทีแขวนไว้ที่ใดก็อยู่ตรงนั้นตลอด มองไปบริเวณรอบๆห้องนอนก็จะเห็นเด่นชัดเป็นเอกลักษณ์มันช่างคล้ายกับใยแมงมุมเสียเหลือเกิน(ก็นั่นแหละใยแมงมุม) บนเตียงช่างอบอุ่นมีผ้าห่มผืนใหญ่กับปุยนุ่นแม้จะเป็นหน้าร้อน เสียงของน้ำประปาหยดทีละหยด ทีละหยด ช่างเป็นเสียงที่ได้บรรยากาศอะไรเช่นนี้(มันไม่เคยไหลมากกว่านี้) เวลานอนก็มีเหล่าอีหนู๋ๆมานอนข้างแนบกาย(เพราะมันคือรังหนูเราอยู่ร่วมกัน) เสื้อผ้าถูกจัดเป็นระเบียบๆเวลาจะใส่ก็ใส่ได้ทันใจ(มันกระจายไปทั่ว)แม้บางครั้งถุงเท้าจะตั้งได้แต่ก็ไม่เคยให้ถูกผงซักฟอกเพราะกลัวยับ(ขี้เกียจ) เหล่าฝูงลิง(กางเกงลิง)เพ่นพ่านไปทั่วบ้านช่างดูเหมือนธรรมสร้างสรรค์ เสียงนาฬิกาที่ไม่ต้องใช้ถ่านของแม่ดังขึ้นตอนสิบโมงทุกๆเช้า(เสียงด่า) โอ้...บ้านผมช่างอบอุ่น(ร้อนใน)อะไรเช่นนี้ หลายต่อหลายคนอิจฉาบ้านผมเมื่อได้อ่านหน้านี้...
18 กรกฎาคม 2548 16:03 น.
[ไร้ตัวตน]
เด็กแนว
สมัยนี้แฟชั่นเด็กแนวแพร่ระบาดไปทั่วเมือง ใครๆที่อยากเป็นเด็กแนวควรจำสิ่งต่อไปนี้ให้ดีเพื่อที่จะเป็นเด็กแนวที่มีคุณภาพ
-เด็กแนวต้องใส่กางเกงหลวมๆโชว์ตูดเพื่อดึงดูดสายตา(แต่ต้องมั่นใจในตูดของตัวเอง)
-เด็กแนวต้องใส่รองเท้าหนีบคีบทุกเส้นทาง
-เด็กแนวต้องใส่เสื้อสั้นๆสีลายและฉูดฉาดบาดตาพระโยม
-เด็กแนวต้องไม่ตัดผมและห้ามสระอย่างน้อย3อาทิตย์ผมจะได้อยู่ทรงตรงไม่เลี้ยวเบน
-เด็กแนวต้องถูกพ่อแม่ด่าอย่างน้อย5ครั้งต่อวันก่อนเข้านอน
-เด็กแนวต้องร้องเพลงเวลาเดินไม่ต้องเขินอายควายเรียกพี่
-เด็กแนวต้องเดินท่าทางกวนทีนอยู่เสมอและที่สำคัญเด็กแนวต้องโดนทีนทุกๆวัน
ถ้าทำแบบนี้ได้ทุกข้อคุณก็จะได้เป็นสุดยอดของเด็กแนวตัวจริง!
3 กรกฎาคม 2548 22:07 น.
[ไร้ตัวตน]
ศพลอยน้ำ
เรื่องนี้เกิดขึ้นใกล้บ้านของคุณเอง วันนั้นเป็นวันที่ฝนตกหนักผมออกมาเล่นน้ำฝนในคลองแถวบ้าน เรื่องมันมีอยู่ว่า พอเพื่อนที่เล่นน้ำฝนด้วยกันกับผมกลับหมดผมนั่งเล่นน้ำฝนอยู่คนเดียว อยู่ๆก็มีอะไรซักอย่างเหมือนกับท่อนซุงลอยตามน้ำมา ผมเกิดความสงสัยเลยรีบวิ่งเข้าไปดูอยากรู้ว่าเป็นอะไรพอดูใกล้ๆก็เลยรู้ว่ามันเป็นศพของคนที่ไม่มีชีวิต ผมรีบหาไม้ยาวๆเขี่ยศพนั้นเข้ามาที่ฝั่ง พอมันลอยเข้ามาที่ฝั่งผมก็มองหาคนช่วยกลับไม่มีใครซักคนเลยแถวนั้น ผมก็เลยต้องช่วยชีวิตศพให้กลายมาเป็นชีวิตคน ขั้นแรกผมพยายามปั้มหัวใจเอามือขวาทับมือซ้ายทำตามที่เรียนมาปั้มหัวใจเขาอยู่นานศพไม่ฟื้นซักที่ผมก็เลยปั้มแรงเข้าๆจนทำให้แขนของเขาหลุดกระเด็นออกมา ผมเห็นท่าทางไม่ไหวแล้วก็เลยต้องเปลี่ยนวิธีเพราะถ้าทำแบบนี้ต่อเขาคงต้องไม่เหลือชิ้นส่วนแน่
ผมเปลี่ยนเป็นการผายปอดแบบเม้าท์ทูเม้าท์ เม้าท์ทูเม้าท์อยู่นานประมาณ10นาทีก็ไม่เห็นท่าทีว่าศพจะฟื้นมันจึงทำให้ผมเกิดความโมโห ด้วยความโมโหผมใช้มือตบเข้าไปที่หน้าศพหลายทีพร้อมกับร้องเรียกให้เขาฟื้น ตบซ้ายตบขวาจนทำให้หัวของเขาหลุดกระเด็นออกมาโอ้แม่เจ้า! ท่าทางแบบนี้เขาคงไม่ฟื้นแน่ ผมก็เลยต้องฟื้นตื่นจากฝันอันโหดร้ายแทน
2 กรกฎาคม 2548 18:44 น.
[ไร้ตัวตน]
สามเดือนก่อนมีครอบครัวหนึ่งย้ายมาจากประเทศจีนซึ่งบ้านอยู่ติดกับข้างบ้านผม ครอบครัวนี้ดูภายนอกแล้วดูสงบเงียบเหมือนครอบครัวอื่นๆทั่วไป แต่ถ้ามองลึกลงไปแล้วครอบครัวนี้ดูเหมือนจะลึกลับยิ่งนัก ผมแอบสงสัยมานาน ที่ผมพูดเช่นนี้ก็เพราะพวกเขาไม่เคยยิ้มและไม่เคยพูดคุยกับคนแปลกหน้าเลยและพวกเขาจะเก็บตัวอยู่แต่ในบ้านเท่านั้น มีอยู่คืนหนึ่งประมาณตีสอง ผมได้ยินเสียงถ้วยจานชามแตกและดูเหมือนว่าจะมีการต่อสู้กันด้วยและมีเสียงทะเลาะกันเป็นภาษาจีนผมฟังแล้วงง จากนั้นผมแอบดูจากทางหน้าต่างบ้านผม แล้วมองผ่านม่านหน้าต่างบ้านเขาที่บางๆพอจะเห็นเงาตะคุ่มๆว่าเขาทำอะไรอยู่ ในเงานั้นผมเห็นชายคนหนึ่งถือมีดเดินมาจากอีกห้องแล้วเขาก็นั่งลง ต่อจากนั้นก็มีเสียงสับเนื้อดังขึ้น พอเสียงนั้นเงียบลงเขาก็เอาเนื้อที่สับอยู่นั้นเดินไปที่อื่นภายในบ้านหลังนั้นซึ่งผมไม่อาจมองเห็นได้ แต่ผมสันนิฐานว่ามันต้องเป็นห้องครัวแน่ๆ เพราะประมาณ5นาทีผมก็ได้กลิ่นหอมของเนื้อที่ต้มใหม่ๆโชยออกมาจากบ้านหลังนั้น ผมเห็นทีท่าไม่ดีก็เลยรีบลงไปแอบดูต่อว่าเขาทำอะไร หรือว่าเขาจะฆ่าเมียและลูกของเขา เพราะเสียงเมียและลูกเงียบหายไป ผมเดินเข้าไปเคาะประตูบ้านเขาทันทีโดยไม่รอช้า แล้วเขาก็เดินมาเปิดปะตูออกพร้อมกับพูดภาษาจีนที่ผมฟังแล้วไม่รู้เรื่อง ในมือของเขาถือมีดปลายแหลมเต็มไปด้วยคราบเลือด ผมเริ่มใจสั่นเมื่อเห็นเช่นนั้นก็เลยเดินหนีหน้าตาเฉยออกมา ทันใดนั้นเขาก็จับมือผมลากไปที่โต๊ะอาหารในบ้าน ผมกัดฟันทำเป็นไม่กลัวสืบต่อ เอาไงเอากันว่ะ เขาได้เดินไปตักโจ๊กที่มีชิ้นเนื้อเล็กๆทั่วชามมาสองชาม ชามหนึ่งให้ผม อีกชามหนึ่งของเขา ตอนนั้นผมรู้สึกคลื่นไส้จะอวกออกมาแต่ก็ต้องเก็บอารมณ์เอาไว้ ทำไงดีไม่กินก็ไม่ได้กลัวเขาจะเอาผมไปต้มอีกแน่ๆก็เลยต้องจำใจกิน ปรากฏว่าโจ๊กที่เขาทำอร่อยมาก ผมก็เลยขอเขากินอีกชาม คืนนั้นผมอิ่มมาก พอผมกินอิ่มเขาก็จับมือผมไปที่ห้องครัว ผมดิ้นสุดแรงเกิดเพราะคิดว่าเขาคงเอาผมไปต้มกินต่อแน่ๆแต่ก็สู้แรงของเขาไม่ได้เพระตัวเขาใหญ่มาก พอไปถึงห้องครัวผมก็ต้องตกตลึงเมื่อผมเจอซองโจ๊กต้มยำและเนื้อหมูเกลื่อนไปหมด แหมม!ผมรู้สึกเสียดายจริงๆที่มันไม่ใช่เนื้อ...
2 กรกฎาคม 2548 18:36 น.
[ไร้ตัวตน]
The day after tomorrow
เรื่องนี้เกิดขึ้นบนดาวโลก ดาวดวงนี้ฟังดูคุ้นๆ อ๋อ!มันคือโลกเรานั่นเอง เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นเมื่อเวลาตี04.30นาฬิกาของทุกวันยกเว้นวันเสาร์และอาทิตย์ที่เป็นวันหยุด แต่วันนี้เป็นวันจันทร์และผมกำลังจะได้ออกรายงานในที่ประชุมครั้งสำคัญในวันนี้และมันจะเกี่ยวกับความเป็นและความตายของเงินเดือนผม ผมตื่นขึ้นด้วยอาการหลับค้างเดินตรงไปที่ห้องน้ำม่านตาเปิดออกมาครึ่งหนึ่งเดินไปเปิดสวิตไฟ แล้วเดินตรงไปชนกับขอบประตูห้องน้ำก็เลยตื่นขึ้น ม่านตาก็เปิดกว้างรับเช้าวันใหม่ พอมาถึงห้องน้ำก็เดินมุ่งตรงไปที่โถชักโครกแล้วใช้พลังลมปรานของสัมนักบู้ตึ้งบวกกับเศ้าหรินเพื่อทำธุระ พอเสร็จจากการทำธุระก็แปรงฟันด้วยยาสีฟันที่รสชาติเหมือนสบู่ เอะ!หรือว่ามันจะเป็นสบู่ ดูเหมือนฟองมันเยอะมาก เอะ!หรือว่าจะเป็นผงซักฟอก แต่จะเป็นอะไรก็ช่างมันก็ทำให้ฟันผมสะอาดกว่าใครๆ ต่อจากนั้นก็อาบน้ำด้วยฝักบัวพลังหิ่งห้อยหยดติ๋งๆ ทันใดนั้นไฟในห้องน้ำกระพริบยังกับไฟผีสิง เอะ!หรือว่าจะเป็นผีซัตเตอร์กดติดวิญญาณ อ๋อมันเป็นหลอดไฟที่เสียนั่นเอง ธุระในห้องน้ำเสร็จสิ้น จากนั้นก็แต่งตัวมองดูนาฬิกาตี05.40 โอ้ไม่ทันการ รีบวิ่งออกมาจากห้องเช่าด้วยอาการเร่งรีบผ่านซอยหมาเห่าระงม พอมาถึงหน้าปากซอยกวักมือเรียกรถแท็กชี คันแรกไม่จอด คันหลังก็เลยต้องเกา คันต่อมาจอด โอ้แม่เจ้ามันดันมาจอดบนนิ้วเท้าผมพอดีลืมดูไปว่าไม่ได้ยืนอยู่บนฟุตบาท บอกกับใจตัวเองว่าไม่ร้องๆ เก็บกด เก็บกด ต้องรีบไปทำงานให้ทันเพราะรถมันติด มองดูนาฬิกาอีกที06.10 แล้วตรวจดูความเรียบร้อยของตัวเอง โอ้แม่เจ้าลืมใส่เน็คไท บอกแท็กซีจอด แล้วลงวิ่งกลับไปเอาเนคไทตอนนั้นวิ่งเร็วกว่าทีมชาติซะอีกแม้นิ้วเท้าจะเจ็บ เอามาเสร็จผูกเรียบร้อย มองดูนาฬิกา07.0 หา! ตายแน่เรา รีบกวักมือเรียกแท็กซียังกับนางกวักพร้อมกับก้มกราบอย่างช้าๆ ทั้งกวักทั้งกราบไม่มีใครจอดเลย มองดูไกลๆเหมือนคนทรงเจ้า ทันใดนั้นผมตัดสินใจวิ่งไปขวางรถแท็กชีวอนให้จอด รถมันจอดจริงแต่จอดติดกันแบบท้ายติดท้ายกว่า20คันพังยับเยิน ตายแน่ตู รีบวิ่งกลับบ้านแล้วกลับไปดูหนังเรื่อง The day after tomorrow แล้วคิดถึงพรุ่งนี้ของตัวเอง...
หน้าส่วนตัว
3974
Lovers
0 คน เลิฟ[ไร้ตัวตน]
