27 กรกฎาคม 2545 16:41 น.
Girl^-^
**รสน้ำผึ้งเดือนห้าเขาว่าหวาน
หรือเปรียบปานบทกวีที่หลงใหล
อันอ้อยตาลหวานลิ้นยังสิ้นไป
แต่หวานในรสกวีน้เนิ่นนาน
**เป็นความสุขทางใจในชีวิต
เมื่อได้คิดได้เพียรได้เขียนอ่าน
จากหัวใจร่ำร้องความต้องการ
ใครเป็นมารไม่ว่าพร้อมฝ่าฟัน
**หลงในบทกวีที่เรียบร้อย
หลงในถ้อยวลีที่รังสรรค์
ดุจกระต่ายหลงแสงแห่งดวงจันทร์
คือความรักผูกพันงานร้อยกรอง
**หวานอื่นใดไหนเล่าเท่าหวานรัก
จะหวานสักปานใดใจยิ่งหมอง
หวานในบทกวีที่เคียงครอง
ไม่เป้นสองรองใครไม่เศร้าตรม
**ลำนำกลอนขับขานหวานดวงจิต
ขอมีสิทธิ์ซึมซับกับสุขสม
มิใช่เพ้อใช่ฝันอันลมลม
ใครทับถมช่างประไรเมื่อไม่แคร์
**จะลิ้มรสบทกวีที่ว่าหวาน
ไม่ต้องการสะกิดใจให้เป็นแผล
บทกวีคือยารักษาแด
หวานจริงแท้กว่าอื่นใดหวานในทรวง...
27 กรกฎาคม 2545 16:39 น.
Girl^-^
**พ่อ..นั้นเป็นผู้ทำหน้าที่
บารมีคุ้มครองมองเหตุผล
ครอบครัวพบสุขอุดมความร่มเย็น
กิจบำเพ็ญปฏิบัติสัจจธรรม
**แม่..พร้อมรับภาระความประพฤติ
เป็นหลักยึดแม่พิมพ์ลูกอิ่มหนำ
เป็นมิ่งขวัญ-เรือนประสานงานประจำ
ลูกน้อมนำคุณความดีเป็นศรีใจ
**พี่..ร่วมเสริมแนวทางสร้างชีวิต
ดำรงจิตสัมพันธ์มิหวั่นไหว
เดินนำหน้าน้องให้ดีมีวินัย
เจริญวัยสืบค่าสมาจาร
**น้อง..มุ่งมั่นความเพียรการเรียนรู้
ความเป็นอยู่มุมานะใจสมาน
ประพฤติธรรมสมทบประสบการณ์
อภิบาลคุณงามความเจริญ
**ด้วยหน้าที่แต่ละผู้รู้หน้าที่
ชีวิตมีจรรยาน่าสรรเสริญ
แสดงความรักส่องสว่างสู่ทางเดิน
กิจเผชิญคุณงามในความดี
**ไทยมั่นคงฐานะเอกราช
ชนในชาติพัฒนาจิตราศี
รักษ์วินัยศรัทธาสามัคคี
ทำหน้าที่สัมพันธ์ชาติมั่นคง.....
27 กรกฎาคม 2545 16:38 น.
Girl^-^
**อยากมาหามาเห็นความเป็นเพื่อน
อยากมาเยือนมายลคนคิดถึง
อยากมาถามความในใจคนนึง
ยังเป็นหนึ่งอยู่หรือความซื่อตรง
**หรือเปลี่ยนไปในความว่างเปล่า
ไม่มีข่าวคนดีที่ลุ่มหลง
ที่มีอยู่คู่ปลื้มลืมไม่ลง
น่าจะส่งข่าวบ้างเป็นบางครา
**เมื่อมาหามาหายมาไม่เห็น
มาแล้วเป็นความพลาดปรารถนา
เมื่อไม่มีมิ่งมิตรที่คิดมา
จึงเสียหน้าเสียชนิดคิดไปนาน
**ชนิดนามความดีที่น่ารัก
แรกรู้จักเห็นใจกันคำหวาน
กลอนหญิงหนึ่งหล่อหลอมเป็นตำนาน
ให้คิดอ่านออกปากฝากดวงใจ
**จึงประจักษ์รักแท้มาแต่นั้น
จนถึงวันมาหาทว่าเธอไปไหน
ถึงวันนี้ถามจากปากใครใคร
ก็ไม่เห้นแม้เงาใจจะกลับมา...^-^
27 กรกฎาคม 2545 16:37 น.
Girl^-^
**มวลมาลีมีในเขตไพรวัลย์
หลากสายพันธ์สรรสีที่สดใส
ทั้งขาวแดงเหลืองต่างช่างต้องใจ
เห็นคราใดไขว่คว้าหาละวาง
**ฝูงแมลงแย่งเคล้าเอาเกสร
บินวนว่อนร่อนรี่มิเหินห่าง
ยามลมโชยโรยกลิ่นรินรินพลาง
คนเดินทางต่างก้มเด็ดดมดอม
**พบบางดอกสีเด่นชวนเคล้นไคล้
ครั้นเดินใกล้ไม่พบสบกลิ่นหอม
ไร้มดแมงแฝงหน้าเข้ามาตอม
แต่สีย้อมยลใจให้ใฝ่มอง
**บางดอกดูชูกลิ่นดีพร้อม
คนเห็นย่อมตะกายสายตาจ้อง
แต่พันธุ์นี้มีหนามยามประคอง
หากจับต้องผิดที่หนามทิ่มมือ
**มนุษย์เราเขาเทียบเปรียบดอกไม้
มีทั้งไพร่ผู้ดีมิใช่หรือ
บางคนสวยรวยล้นฝูงชนลือ
แต่ใจดื้อถือเก่งบรรเลงพาล
**บางคนหน้าเป็นสิวแถมผิวคล้ำ
หากน้ำคำพร่ำมาปรีชาขาน
ไม่พูดเพ้อเผลอว่าคำสามาลย์
ถ้อยคำขานหวานหูมิรู้ลืม...^-^
27 กรกฎาคม 2545 16:35 น.
Girl^-^
คำว่าหญิงเดียวในดวงใจจากปาก...เธอ
**ขุนเขาส่งเธอมาเจอฉัน
ตั้งแต่วันแรกพบประสบสม
สายตานั้นเยือกเย็นเห็นอารมณ์
ทั้งคำคมขบคิดสะกิดใจ
**เธอหยิบยื่นศรัทธาพาใฝ่ฝัน
ตั้งแต่นั้นผูกสนิทความชิดใกล้
นี่ล่ะหนาความหมายชวนตายใจ
เมื่อถึงวัยถึงฝันวันรักเรา
**ถนอมจิตมิตรเคียงเพียงแรกเห็น
ทุกเช้าเย็นพบกันฉันคลายเหงา
กระแสจิตมิคิดไกลด้วยใจเบา
จึงรับเอารักแรกไม่แปลกใจ
**ยกเธอเป็นคนดีคนที่หนึ่ง
หลงลึกซึ้งคำหวานเธอหว่านให้
เธออำนวยช่วยเหลือจนเชื่อใจ
ยิ้มละไมเฝ้าเยือนเพื่อนไมตรี
**ทุกสิ่งอย่างเธอให้มาสารพัด
กำนัลจัดสรรใส่ไม่เสื่อมศรี
เธอบอกมอบเป็นน้ำใจเพื่อไมตรี
ต่อแต่นี้ไม่มีใครให้เพียงเธอ
**นับแต่นี้มีหัวใจให้เพียงหนึ่ง
คำหวานซึ้งคราวเธอพร่ำจำเสมอ
ลุ่มหลงคำทำให้ใจละเมอ
คิดว่าเธอพูดย้ำหวังทำจริง
**แท้กลับกลอกหลอกเล่นอย่างเย็นเยือก
หลอกหมดเปลือกเฉดทิ้งซ้ำทำเย่อหยิ่ง
ความศรัทธาว่าสองปีอย่างที่จริง
หมดความหมายละอายใจในมิตรเธอ
**ผู้ให้พิษรักแท้เกินแก้ไข
หมดปรนเปรอหมดความหมายหมดสายใย
กับละครเรื่องร้ายๆให้ผ่านไป
เหลือทิ้งไว้เพียงความทรงจำที่ดีระหว่างเรา...กับวันเก่าๆแค่นั้นเอง...
หน้าส่วนตัว
1527
