28 กรกฎาคม 2545 13:03 น.
Girl^-^
**ชีวิตย่อมอ้อมเวียนเปลี่ยนวิถี
ทุกคนมีแพ้ชนะประเคนให้
ทุกเพศเผ่าเหล่ากอเปรียบหน่อไม้
ย่อมขึ้นได้ใกล้หินแลดินโคลน
**ที่...งอกมาเจอหินผินหน้าย้าย
พบ...ดินทรายชายฝั่งกระทั่งโผน
เจอ...หมู่ช้างย่างเหยียบเรียบถึงโคลน
ต้องหยุดโชนเชิดหน้าเปลี่ยนท่าคลาน
**ผองชีวิตผิดถูกสุขทุกคล่ำ
บุพพกรรมทำไว้ได้ผันผ่าน
ให้มนุษย์ขุดบุกสุขสำราญ
หาเว้นการแพ้ชนะคละระคน
**เกิดมาแล้วหาเว้นเฟ้นสร้างฐาน
มุ่งมั่นงานสานเสริมเพิ่มภักษ์ผล
บ้างคิดผิดจิตอ่อนร้อนกมล
ต้องอับจนทนสู้กู้กรรมเวร
**ทุกคนต้องหมั่นแลแก้ปัญหา
มุ่งไขว่คว้าความดีหนีทุกข์เข็ญ
เอาชนะทางดีมีมากเกณฑ์
การจองเวรเห็นว่าอย่าทำเลย
**ต้องรู้แพ้รู้ชนะรู้อภัย
กลับตัวใหม่เมื่อแพ้อย่าแช่เฉย
หรือชนะละเมอเจอหนามเตย
อย่าละเลยนิเวศน์เขตอันงาม
**ทำการใดไม่ว่าอย่าเผลอจิต
ให้ยึดติดอิทธิบาทอย่าขาดข้าม
เพราะเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจงาม
ดำเนินตามมธุรสทศพล
**ขนะด้วยอิทธิบาทฉลาดเลิศ
ฝูงชนเทอดบูชาผลาผล
ชนะอื่นหมื่นหล้าในสากล
แก่นแท้ตนชนะตนนั้นแลดี..
28 กรกฎาคม 2545 13:01 น.
Girl^-^
**เหมือนเดือนดับลับโลกโศกสลด
ไม่ปรากฎเพ็ญพรรณจันทร์ส่องฉาย
ยังเห็นหมู่ดวงดาวดูพราวพราย
พรรณรายราวฟ้าในราตรี
**กระท่อมน้อยริมธารย่านท้องทุ่ง
ไม่เฟื่องฟุ้งฟู่ฟ่าเรืองราศี
สาวบ้านนานอนหนาวร้าวฤดี
ไฉนไปลับไม่กลับมา
**ตะแบกบานแล้วพี่เป้นสีม่วง
ตะแบกบานแล้วร่วงทรวงผวา
รู้ไหมพี่น้องนี้คอยตั้งตา
เฝ้านับวันนับเวลาคอยพี่ชาย
**โอ้ดึกดื่นคืนนี้ชีวีเศร้า
เสียงหริ่งเร้าเรไรยิ่งใจหาย
ทิ้งให้น้องหมองหม่นอยู่เดียวดาย
โถพี่ชายหมายปลื้มจนลืมลง
**กลับเสียทีพี่จ๋ากลับมาเถิด
คืนถิ่นเกิดบ้านนาอย่ามัวหลง
ข้าวคอยเคียวน้องน้อยคอยพะวง
ยังดำรงยึดมั่นคำสัญญาของพี่ชาย...
(คิกๆ มาถึงบรรยากาศอารมณ์ซึ้งๆของสาวนามั่ง เจ้าค่ะ อิอิ)^-^
28 กรกฎาคม 2545 12:40 น.
Girl^-^
**เช้าที่ฟ้าโลมไล้ด้วยไอหมอก
จึงมีดอกน้ำค้างใสบนใบหญ้า
แสงทองทอทาบสูงสู่คุ้งฟ้า
ลมแผ่วพัดหญ้าคากระเพื่อมพราว
**เสียงเพลงนกถลกม่านสุสานหมอก
แสงทองทอสลายดอกแห่งหมอกขาว
ม่านสีครามตามติดปิดดวงดาว
พสุธาแตกร้าวแยกเป็นรอย
**สายลมใต้พัดแรงสำแดงฤทธิ์
ประกาศิตแผ่นพื้นเป็นฝุ่นฝอย
รังสีแสงตะวันฉายรอบกายคอย
ใบไม้พลอยกรอบเกรียมเหมือนเลี่ยมศิลา
**เหมือนจงใจจะแผดผลาญให้รานร้อน
ไร้สุนัขเห่าหอนนอนหลบหน้า
ไร้นกเอี้ยงเลี้ยงควายที่กรายมา
ควายถูกขายซื้อข้าวปลาประทังชนม์
**เงียบสงัดนิ่งนานเหมือนบ้านร้าง
อยู่อ้างว้างหลานกับยายในม่านหม่น
กินจิ้งหรีดปลาร้าเก่าบรรเทาทน
รอสายฝนโปรดสายหลายฤดู
**ลูกหลานรอบข้างจำห่างหาย
หอบร่างกายเข้าเมืองอันเลื่องหรู
แลกเม็ดเงินด้วยเม็ดเหงื่อเพื่ออุ้มชู
หลานกับยายทั้งคู่ผู้เดียวดาย
**ยายเอาใจใส่หลานปานชีวิต
ในความคิดรอเพียงลูกผู้ห่างหาย
แม้ได้รับเงินฝากไม่มากมาย
พอคลี่คลายความทุกข์ที่คุกคาม
**เจ้าห่างหายหลายปีลูกที่รัก
เจ้าไม่ทักถามข่าวดั่งเคยถาม
ปล่อยให้แม่นอนคิดเฝ้าติดตาม
เจอใครก็ไถ่ถามความเป็นไป
**น้ำตาหลั่งโปรยปรายรอสายอู่
ใจหดหู่หมองหม่นทนสงสัย
วิทยุส่งข่าวปวดร้าวใจ
โดนไฟไหม้รงงานผลาญชีวา
**เช้าที่ฟ้าโลมไล้ด้วยไอหมอก
สายลมหยอกน้ำค้างใสบนใบหญ้า
หลานหิวข้าวปลุกยายลุกคลุกข้าวปลา
สังขาราแทบล่วงลับไปกับจันทร์
**เช้าที่ฟ้าสิ้นไร้ซึ่งไอหมอก
ลมไม่หยอกดอกน้ำค้างช่างโศกศัลย์
หลานปลุกยายยายไม่ลุกเหมือนทุกวัน
หลานรำพันร่ำร้องคล้องโศกา
....ยายตายแล้ว....
27 กรกฎาคม 2545 16:43 น.
Girl^-^
**กว่าจะเป็นราวป่าใต้ฟ้ากว้าง
กว่าจะสร้างธารใสใบไม้สวย
กี่วันคืนตื่นตาค่าอำนวย
กี่ฝนช่วยชำแรกแทรกผืนดิน
**วันที่ป่าเป็นป่าใต้ฟ้าอุ่น
ป่าช่วยหนุนสัตว์ไว้ได้เป็นสิน
สัตว์มีป่าอาศัยได้หากิน
ป่าไม่สิ้นหมดม้วยด้วยสัตว์ยัง
**เป็นตำนานพันธะธรรมชาติ
ช่วยสืบศาสตร์พันธุ์ไม้ให้สะพรั่ง
สิ่งสัตว์กินถมถ่ายแม้ใบบัง
ก็อาจตั้งแตกช่อรอผลิบาน
**ป่ามีเสื้อเอื้อป่าคอยอารักษ์
เขี้ยวเล็บป่าจะพิทักษ์จนลูกหลาน
ถึงหากแม้นมีใครไปรุกราน
คงต้องผ่านเรื่องราวคราวเลือดแดง
**เสียดายวันเวลาคณานับ
ป่าชุ่มกลับกลายชื้นเป็นขื่นแห้ง
สมดุลพืชพันธุ์ป่าก็ราแรง
แผ่นดินแล้งเสือยิ่งลับยากกลับคืน
**ล่าล้างเสือเพื่อใครแล้วใครได้
โค่นตัดไม้ต่อไปใครสะอื้น
จะสืบสานตำนานใดในเสียงปืน
ที่หยิบยื่นผืนดินแล้งสู่แหล่งไทย.....^-^
27 กรกฎาคม 2545 16:42 น.
Girl^-^
**เหม่อมองดินมองฟ้าพาใจเศร้า
แสนปวดร้าวดวงจิตคิดถวิล
สิ่งแวดล้อมที่ดีมีราคิน
น้ำอาบกินกลายดำเป้นน้ำครำ
**ควรพินิจพิศดูสักครู่หนึ่ง
แล้วจะซึ้งถึงสิ่งที่ถลำ
ประชาชนชาวไทยใจระกำ
ต้องชอกช้ำกล้ำกลืนฝืนใจทน
**น้ำในคลองล่องเรือแลดูใส
ฝูงปลาไซร้แหวกว่ายให้สับสน
แต่ก่อนเราไม่ต้องฝืนใจทน
เพราะผู้คนต่างช่วยกันดูแล
**ท้องฟ้าหม่นฝนหมองมองมืดมิด
ช่วยกันคิดกันมาหาทางแก้
จะรอใครเล่าเขาดูแล
น้ำก็แย่ดินก็แยกไร้ยาเยียว
**อีกถนนรถรามาก็ติด
มีควันพิษอากาศหายกายหมดเรี่ยว
ต่างเจ็บไข้ร่างกายต้องซีดเซียว
ต้นไม้เขียวกลับแห้งแล้งตามกันไป
**ปัจจุบันไทยแก้กันมิได้
แล้วต่อไปใครจะแก้ได้อีกท่าน
ถ้าปล่อยให้เรื้อรังไปนานวัน
แดนสวรรค์ท่องเที่ยวไทยคงไม่มี....^-^
หน้าส่วนตัว
1361
