14 ธันวาคม 2547 21:59 น.

ขอลืมเธอสักที

moonlight

เหนื่อยมากนัก พักหน่อย เติมเชื้อเพลิง 
ให้บันเทิง หัวใจ สุดหรรษา 
ให้ชีวิต ได้หยุดมอง ที่ผ่านมา 
ให้เวลา นำพาฉัน ให้ลืมเธอ 

พยายาม เท่าไหร่ ทำไม่ได้ 
ยังเผลอไผล คิดถึง ซะเต็มปรี่ 
แม้ผ่านวัน ผ่านเดือน มาเป็นปี 
ใจที่มี มันหยุดที่ เธอคนเดียว 

ถ้าเป็นได้ ฉันอยากให้ หวนวันเก่า 
ทวนวันเรา สองคน ได้ชิดใกล้ 
ปลื้มปิติ ยินดี ทุกทีไป 
เห็นหัวใจ สองเรา เป็นหนึ่งเดียว 

แต่มันคง เป็นเพียง แค่ความฝัน 
ตัวเธอนั้น คงห่างไป ไกลสุดเอื้อม 
ในชีวิต ความรักเรา ช่างรางเลือน 
คงบิดเบือน หากหวนกลับ คืนรักกัน 

ในวันนี้ คงทำได้ เพียงอย่างเดียว 
ไม่ให้เลี้ยว กลับไป ณ ที่เก่า 
วันที่ใส ฟ้าที่สวย ที่มีเรา 
ขอปัดเป่า ไปให้ไกล จากใจเอย				
14 ธันวาคม 2547 21:57 น.

อ่อนใจ

moonlight

หากวันใด ใจเธอ นั้นอ่อนล้า 
ด้วยไขว่คว้า มากไป จนอ่อนแรง 
เทียนชีวิต ที่เคยมี เริ่มอ่อนแสง 
อีกเคลือบแคลง สงสัย ในตัวตน 

ท้อและแท้ หมดกำลัง ที่จะก้าว 
คิดจนเช้า เรื่องชีวิต แสนปวดหัว 
มองทางไหน ไม่เห็นไฟ มันมืดมัว 
ด้วยความกลัว ทำร้อนลน สับสนจริง 

เริ่มนานวัน ผ่านไป จิตเริ่มตก 
ใจเริ่มหก ขะล้ม ไม่เป็นที่ 
เหงื่อเริ่มไหล กายเริ่มเมื่อย เฉื่อยเต็มที 
อยากจะมี สิ่งเหนี่ยวรั้ง ของหัวใจ 

ชอเพียงใคร สักคน มาช่วยฉัน 
คอยมาดัน ตัวฉัน ขึ้นจากเหว 
ห้วงที่ลึก ดิ่งลงไป ในความเลว 
ช่วยโอบเอว กอดฉัน เติมแรงใจ 

แต่ไม่มี ใครสักคน จะเข้ามา 
ใจที่ล้า ก็ยัง คงล้าอยู่ 
ที่เดียวดาย ก็ยัง คงไร้คู่ 
ให้ชื่นชู้ สมรัก ดังใจปอง				
14 ธันวาคม 2547 21:49 น.

ขอ 1 วัน

moonlight

วันอาทิตย์ เริ่มวันแรก ของสัปดาห์ 
อยากให้พา ความสุข ให้เต็มที่ 
อยู่กับฉัน ทั้งอาทิตย์ ทุกข์ไม่มี 
ภัยร้ายลี้ หนีหาย สบายใจ 

ในวันจันทร์ ตื่นนอน ไปทำงาน 
นั่งไม่นาน รถไม่ติด วิ่งฉิวฉิว 
พอไปถึง งานไม่ยาก ทำชิวชิว 
เสร็จนำลิ่ว พักผ่อน สบายกาย 

มาอังคาร ฝนตก เปียกปอนไป 
ไม่เผลอไผล ทานยา ตามหมอสั่ง 
อาบน้ำท่า เช็ดตัว ทั่วทุกครั้ง 
ไม่ให้พลั้ง เป็นไข้หนัก จิตทรุดโทรม 

พุธแล้วหนา กลางสัปดาห์ ไฟเริ่มมอด 
อยากจะดอด หลบงาน ผ่านไปเที่ยว 
แต่ไม่ได้ ต้องทำงาน เจ้านายเฮี้ยว 
หน้าแห้งเหี่ยว ไข้กลับ หลับคาคอม 

พฤหัส ลางาน ไปหนึ่งวัน 
เพราะตัวฉัน ไปไม่ไหว ร้อนในหัว 
ลุกไม่ขึ้น ยืนไม่ได้ เมื่อยเนื้อตัว 
ค่อยยังชั่ว แล้วจะไป ในอีกวัน 

จนวันศุกร์ สร่างไข้ แข็งแรงดี 
เร่งเร็วรี่ ไปตามงาน ที่ค้างไว้ 
ปั่นให้เสร็จ ทำให้ทัน เพื่อหัวใจ 
ไม่ใช่ใคร เคลียร์ให้เธอ ไว้เจอกัน 

วันที่รอ ทั้งอาทิตย์ คือวันนี้ 
แต่งเต็มที่ ไปหาเธอ ยังที่นัด 
บ่ายวันเสาร์ ที่ประจำ ไม่แออัด 
แม้เด่นชัด แค่ฉันเธอ ก็สุขใจ				
14 ธันวาคม 2547 21:42 น.

อย่า

moonlight

อย่าเจ็บช้ำ จงทนใน ทรมาน
อย่าร้าวราน ฟันฝ่า อุปสรรค
อย่าท้อแท้ เรื่องราว จากความรัก
อย่าหยุดพัก การก้าวเดิน จนล้าไป

อย่ามองโลก แง่ร้าย เกินความผิด
อย่าป่วนจิต หากจริต นั้นผ่องแผ้ว
อย่าเศร้าหมอง นานไป ให้แล้วแล้ว
อย่าเจื้อยแจ้ว เกินงาม รำคาญตัว

อย่าถือตัว เป็นใหญ่ เกินผองเพื่อน
อย่าบิดเบือน เรื่องจริง เป็นเรื่องผิด
อย่าทำร้าย ร่างกาย มันสิ้นคิด
อย่าเห็นผิด เป็นชอบธรรม มันไม่ดี

อย่าถกเถียง ในเรื่อง ไม่เป็นเรื่อง
อย่าทำเชื่อง หากใคร มาลบหลู่
อย่ารักใคร หลายคน ทำเจ้าชู้
อย่าแอบอู้ การงาน เที่ยวผลัดวัน

อย่าเก็บกด การงาน จนมันเครียด
อย่าละเมียด เรื่องเล็กน้อย ให้ปวดหัว
อย่าทำเล็ก ให้เป็นใหญ่ ใจหมองมัว
อย่าคิดชั่ว ทำเลวทราม ปรามไว้เลย				
14 ธันวาคม 2547 21:11 น.

ฉันไม่รักเธออีกต่อไปแล้ว

moonlight

ฉัน...คนนี้ คนที่ เคยมีรัก
ไม่...เคยจัก แปรผัน เปลี่ยนไปไหน 
รัก...ที่มี ที่ให้เธอ ให้จากใจ
เธอ...ไฉน ผลักใส ไม่ใยดี

อีก...ครั้งแล้ว ที่เธอ เจอไม่ทัก
ต่อ...ความซัก ไล่ถาม ตามไปทั่ว
ไป...กับใคร ที่ไหน ไม่เห็นหัว
แล้ว...มันมัว มันมืด ระเหี่ยใจ				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟmoonlight
Lovings  moonlight เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟmoonlight
Lovings  moonlight เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟmoonlight
Lovings  moonlight เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงmoonlight