๑. เติมพลังให้ฝันของวันใหม่
ฟากฟ้าใสเมฆม่านทะยานทุ่ง
ขอบฝั่งโพ้นพราวพรายเส้นสายรุ้ง
ต้อนรับรุ่งเรืองอรุณอันอุ่นไอ...
๒. เพราะชีวิตใช่เพลินต้องเดินต่อ
อาจมีท้อมีหมองมีร้องไห้
หนทางซึ่งเหน็บหนาวและยาวไกล
วัดระดับของใจใครบางคน...
๓. เมื่อถึงปลายสายฝันในวันหนึ่ง
เธอย่อมซึ้งคุณค่าความเข้มข้น
ความสำเร็จเสร็จได้ใช่ใครดล
ทุกภาพผลเหล่านี้...อยู่ที่เธอ...
ด้วยความหวังดี
**.. เช่นรวีโชติ ..** (ก.ประแสร์ ศิษยาพร)
7 มิถุนายน 2553 01:45 น. - comment id 1133110
กินใจจังเลยครับ อ่านแล้วหวิวๆ อยากจะร้องไห้ ซาบซึ้ง
ชอบความหมายของกลอนมากๆเลยครับ

7 มิถุนายน 2553 12:34 น. - comment id 1133214
ฝันสวยด้วยมือเราเนาะน้องก้องเนาะ

8 มิถุนายน 2553 01:21 น. - comment id 1133653
สวัสดีค่ะ แวะมาชื่นชมค่ะ ซาบซึ้งใจมากเลยค่ะ
