ห่วงใย..?
คำเตือนที่ให้..
จำได้..ไม่ลืม..
ก็.แค่จุดยืน..
ผู้ใหญ่อย่าฝืน..บังคับเด็กเด็ก...(ดิค่ะ..อิอิอิ..)
เพล้ง..!!! ..แว๊ปปปปปปปป...
กวน..กาละแม...
27 กุมภาพันธ์ 2546 23:04 น. - comment id 111074
ห่วงไม้เอกหาย ก็กลายเป็นหวง แต่ใจหนึ่งดวง ทั้งหวงห่วงแฮะ...!! :-))

27 กุมภาพันธ์ 2546 23:46 น. - comment id 111079
มีเสียงดัง... เพล้ง...!!!!! พี่เรง (อิอิ) ทำอารายแตก คงมะใช่จานลูกแรก ที่แตก..เพราะพี่เรน อิอิ ... ตอนเนี๊ยะแระ ... .. ที่ไข่เจียว ห่วงใย.. พี่เรนจิงๆ นะคะ (ไข่เจียวมะได้กวนกาละแม แต่กวนกะยาสารทค่ะ อิอิ )

28 กุมภาพันธ์ 2546 03:19 น. - comment id 111093
??????? งง อย่างแรง

28 กุมภาพันธ์ 2546 04:36 น. - comment id 111098
อรุณสวัสดิ์ค่ะ..
อิอิอิ..
อาเรน..ขอบคุณ..
ในความการุณ..ที่เฮียให้..
อาเรนนนชอบจายย..
ที่เฮียให้..คือ..ช่องที่ไม่ว่าง...(จริงๆ..ค่ะ)..
เรน..คืนช่องว่าง..ให้เฮีย....
แค่อาทิตย์เดียว..น๊า..
แร้วว...เรนจา..ทวงคืน..
ขอบคุณค่ะ.. อิอิอิ..
***ไข่เจียว!!
โห้ยยมัยรู้..!!
พี่เรนก้องี้แระ...
แตกวันหลายรอบ..!!
พ่อบอก..ม่ายเปนรัย..
มี้บอก..ไม่ได้..
พ่อบอก..ม่ายต้องทำ..
มี้บอก..ต้องจำ..
จะทำ..ให้เปน.. กุลสตรี..
ก้อเรนมี..พี่....ดูแร้ว..(ซาหรุบคือ..เพล้ง!!..อิอิอิ..)
***พี่ผู้หญิงเจ้าชู้ค่ะ...
งง..รัยหรอค่ะ.(อิอิอิ.)
เรนบายด้ายนะ..
แม้จะพยายาม..
เรนไม่ห้าม..
คำถาม..มากมาย...
โห้ยย..!!! ..เรนขอบคุณ..มากๆค่ะ..
ที่แว๊ป..เข้ามา..
แค่สบตา..
เรน..ก้อกลัวแร้ววดิค่ะ..
..ขอบคุณค่ะ..อิอิอิ..

28 กุมภาพันธ์ 2546 07:41 น. - comment id 111107
คนแก่บางคนน่ะ....ลืมตัว...ชอบสอน...โดยไม่มีใครขอ.....อิๆๆ....เรียกว่าไงดีล่ะเรน...... การสอนคนนี่ต้องมีวาทะศิลป์นะ....มันไม่ใช่ศาสตร์ที่จะระบุตายตัวได้....คนที่ประสบความสำเร็จในการสอน...ถ่ายทอด...ให้ผู้อื่นคล้อยตาม..เข้าใจได้....จึงมีน้อยกว่าน้อย....ต้องลึกซึ้งทางจิตวิทยาด้วย ยิ่งถ้าเอาหลักของเมตตาธรรมเข้าจับแล้วนี่....บางคน..แก่เพราะกินข้าว...เฒ่าเพราะอยู่นาน..จริงๆ...คำพูดคำจาไม่สมกับ..วุฒิภาวะเลยแม้แต่น้อย สังเกตได้ที่จริตที่แสดงออกมาต่างกรรมต่างวาระ....บ้างก็เจ็บป่วยทางอารมณ์อย่างที่เรียกว่าเป็นปมด้อย....ขาดการยอมรับ...จึงต้องการการยอมรับ.... คนที่แสดงการอวดโอ่ตัวเอง..โดยไม่ยอมปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผู้อื่นแสดงแทนนั้น.... โดยพื้นฐานทางจิตวิเคราะห์ก็ย่อมมีต้นเงื่อนจากวัยเด็ก....ขาดการยอมรับ....ประการหนึ่งอาจมีพ่อ/แม่ดุ....ประการหนึ่งอาจมีความไม่สมประกอบอันเขาเห็นว่าน่าละอาย....ประการหนึ่งอาจเพราะหมกมุ่นแต่ตัวเอง....ขีดวงให้ชีวิต น่าสงสารพวกคนเหล่านี้.... ถ้าเรามีหลักทางศีลธรรมแน่นจิตใจแล้ว....วัยที่มากมายประดานี้....ก็หาใช่เหตุให้ต้องพิจารณารับฟังแต่ประการใด

28 กุมภาพันธ์ 2546 18:19 น. - comment id 111217
เอิ๊ก สาธุ๊ พี่ดายุ ว่าครัยหว่า แต่น้องเรนมากวน เราก้อกวนเรน

28 กุมภาพันธ์ 2546 18:27 น. - comment id 111224
มากวนพี่เรนด้วยคน!!!
เสียง เพล้ง อ่ะ พี่เรนหน้าแตกหรอคับ!!
อิอิ..ล้อเล่นคร๊าบ
^_^

28 กุมภาพันธ์ 2546 18:30 น. - comment id 111227
พี่สดายุค่ะ..
เรนขอชี้แจง..นิดนึง..นะค่ะ..
ผู้ใหญ่..ในบทกลอนของเรน...
คือ..คนใกล้ชิด..ที่เรนคุ้นเคย..
เรนแค่..อยากบอก...ความรู้สึก..
ที่เรนมี..ต่อท่าน. เท่านั้น....นะค่ะ..
..เรน..กราบขอโทษ...ผู้ใหญ..
ทุกท่านด้วยค่ะ...เรนไม่มีเจตนา..
..ประสบการณ์..ที่ได้.. .. เปน..first impression.. ...สำหรับเรน..จริงๆนะค่ะ..
..เรนกราบ..ขอโทษ...นะค่ะ...

1 มีนาคม 2546 16:49 น. - comment id 111396
งงอยู่บ้างว่ เพล้งนี่ เกิดไรขึ้น แต่ชอบจังค่ะ กับความคิดเห็นของ คุณสดายุ

1 มีนาคม 2546 20:23 น. - comment id 111470
แอบหลับฝันหวาน...หรือทำจานแตกฮ่ะ.. ใช่ๆคุณดายุ...ควรตั้งตนอยู่ใน..พรหมวิหารสี่ประการ...
