เธอเดินจากฉันไป ทิ้งฉันไว้อยู่ตรงนี้ รอแล้วรอเล่าข่าวคราวยังไม่มี รอเธอแรมเดือนแรมปีเธอนี้ไม่ส่งข่าวคราว พอมาวันหนึ่งฉันจึงได้รู้ ว่าเธอมีเขาอยู่เคียงข้าง สายสัมพันธ์เธอกับฉันจึงเลือนลาง เหลือไว้เพียงความร้าวรานของหัวใจ
2 เมษายน 2546 18:56 น. - comment id 121556
เศร้านะ เราจำ แต่เขาลืม.. แต่ก็ไม่เสียดายเวลาที่คิดถึงเขา ว่ามั้ย?

2 เมษายน 2546 19:41 น. - comment id 121566
เศร้าจริงด้วยค่ะ แต่อย่างน้อย ก็ให้คิดถึงในวันดีๆๆที่เคยมีต่อกัน

2 เมษายน 2546 22:15 น. - comment id 121617
รู้ในสิ่งทีควรรู้ เห็นในสิ่งที่ควรเห็น ความสัมพันธ์ก็ยืนยาว

2 เมษายน 2546 23:52 น. - comment id 121672
เศร้าอ่ะ
เฮ้อ!!!!!! . . .ผู้ชายนี่ใจร้ายเน๊อะ
ปล่อยคนรอให้เดียวดาย
=^_____^=

3 เมษายน 2546 04:30 น. - comment id 121703
อย่ารอคนเดียวนะ จะมารอด้วยคนนิ

3 เมษายน 2546 12:42 น. - comment id 121782
ตอบ คุณสีน้ำฟ้าและใจปลายทาง ...
จริง ๆ ก็ยอมรับกับวันดี ๆ ที่ผ่านมา
แต่คิดอีกทีก็ยังเสียดายวันเวลาเหมือนกัน
ถ้ารักแล้วต้องมาร้างลากัน
ถ้าย้อนคืนวันฉันคงไม่รักเธอ
ตอบ คุณฤกษ์ ชัยพฤกษ์
ถึงจะรู้ในสิ่งที่ควรรู้
ถึงจะเห็นในสิ่งที่ควรเห็น
แต่ถ้าต้องยอมรับอย่างใจเย็น
ว่ากลับกลายเป็นเพียงส่วนเกิน
ก็อย่ารู้เลยไม่ดีกว่าหรือ
อาจจะยึดถือความรักเป็นเราไว้ได้
หรือถ้ารู้แล้วต้องทำใจ
จะรู้ไปทำไมให้เสียเวลา
ตอบ แม่มดน้อย
ยอมรับว่าผู้ชายใจร้ายแต่คงไม่ทั้งหมด
มีปรากฎใจดีก็มีเหมือน
คนใจดีมีถมไปแทบทั้งเมือง
คงไม่ร้ายเหมือนผู้ชายในบทกลอน
ตอบ คุณน้ำ
ขอบคุณสำหรับการรอเป็นเพื่อน
แต่ขอเตือนว่าคงรอนานสักหน่อย
เพราะตัวฉันยังไงใจก็ยังเลือนลอย
ได้แต่คอยโดยรู้จะว่าชะตาจะเป็นเช่นไร
แต่อาจจะ

3 เมษายน 2546 16:43 น. - comment id 121840
.....ไม่ต้องรอหรอกครับ......หัวใจผมว่าง..

17 เมษายน 2546 11:19 น. - comment id 127292
ถึง คุณวิจิตร ภู่เงิน
แน่ใจหรือที่ว่า...ใจยังว่าง
ถ้าแอบอ้างไม่เอานะ...จะบอกให้
กลัวจริง ๆ กับคนที่ไม่จริงใจ
บอกว่าว่างทีไร...มีใคร ๆ ในห้องใจซะทุกที
