23 กรกฎาคม 2547 13:34 น.

หนังสือสักเล่ม

Priest

มันง่ายที่จะรับ  แต่ยากที่จะรักษาเอาไว้
การได้รู้จักใครสักคน ก็เหมือนการได้หนังสือมาสักเล่มนึง
อาจจะด้วยรูปเล่มที่สวยงามสะดุดตา 
ด้วยบทนำที่ดึงดูดใจหรือด้วยสไตล์การเขียนที่แปลกไม่เหมือนใคร 
ก็ทำให้เกิดความสนใจและอยากลองหยิบหนังสือเล่มนั้นขึ้นมาเปิดดู 
และด้วยความที่ไม่เคยเห็น ไม่เคยรู้ว่าเรื่องราวในหนังสือจะเป็นยังไง 
ความอยากรู้ ทำให้เกิดความตื่นเต้น กระตือรือร้นที่จะหยิบหนังสือเล่มนั้นขึ้นมาอ่าน
แต่เมื่อได้อ่านแล้ว 
บางเล่มเราก็อ่านไม่จบ อยู่ ๆ ก็หมดความสนใจขึ้นมาเฉย ๆ
บางเล่มก็อ่านผ่าน ๆ บางทีก็ลืมและไม่ได้หยิบขึ้นมาอ่านอีกเลย
บางเล่มเราอ่านแล้วรู้สึกประทับใจ แม้ไม่ได้อ่านอีกก็ยังจำเรื่องราวต่าง ๆ ได้ดี
บางเล่มเราอ่านแล้วอ่านอีก อ่านซ้ำหลายรอบ..ไม่มีวันเบื่อ..เป็นหนังสือเล่มโปรดของเรา
หนังสือบางเล่มอาจดูไม่สวย อ่านไม่ค่อยรู้เรื่องในตอนแรก 
แต่ถ้าได้ให้เวลากับมัน ได้อ่านไปสักพักก็อาจจะเห็นคุณค่าที่แฝงไว้ก็ได้

แต่อย่าลืมว่าคนเราไม่ใช่หนังสือ ที่อ่านแล้วจะทิ้งขว้างหรือยกให้ใครก็ได้
คนเราต้องการความรักและเอาใจใส่ 
ก็เรื่องของความรู้สึกมันอ่อนไหวและบอบบางออกอย่างนี้จะให้ทิ้งขว้างกันได้ยังไง 
ถ้าวันหนึ่งเกิดต้องการหนังสือที่เราเคยทิ้งขว้างไม่ใส่ใจ
แต่หาไม่เจอและหาไม่ได้อีกแล้ว..จะมานั่งเสียดายก็คงไม่มีประโยชน์อะไร

แล้วคุณล่ะ ลืมหนังสือไว้ที่ไหนหรือเปล่า ?

It is easy to get, but it is too difficult to keep.				
23 กรกฎาคม 2547 12:51 น.

ใครสักคน

Priest


การได้รู้จักใครสักคน ก็เหมือนการได้หนังสือมาสักเล่มนึง
อาจจะด้วยรูปเล่มที่สวยงามสะดุดตา 
ด้วยบทนำที่ดึงดูดใจหรือด้วยสไตล์การเขียนที่แปลกไม่เหมือนใคร 
ก็ทำให้เกิดความสนใจและอยากลองหยิบหนังสือเล่มนั้นขึ้นมาเปิดดู 
และด้วยความที่ไม่เคยเห็น ไม่เคยรู้ว่าเรื่องราวในหนังสือจะเป็นยังไง 
ความอยากรู้ ทำให้เกิดความตื่นเต้น กระตือรือร้นที่จะหยิบหนังสือเล่มนั้นขึ้นมาอ่าน
แต่เมื่อได้อ่านแล้ว 
บางเล่มเราก็อ่านไม่จบ อยู่ ๆ ก็หมดความสนใจขึ้นมาเฉย ๆ
บางเล่มก็อ่านผ่าน ๆ บางทีก็ลืมและไม่ได้หยิบขึ้นมาอ่านอีกเลย
บางเล่มเราอ่านแล้วรู้สึกประทับใจ แม้ไม่ได้อ่านอีกก็ยังจำเรื่องราวต่าง ๆ ได้ดี
บางเล่มเราอ่านแล้วอ่านอีก อ่านซ้ำหลายรอบ..ไม่มีวันเบื่อ..เป็นหนังสือเล่มโปรดของเรา
หนังสือบางเล่มอาจดูไม่สวย อ่านไม่ค่อยรู้เรื่องในตอนแรก 
แต่ถ้าได้ให้เวลากับมัน ได้อ่านไปสักพักก็อาจจะเห็นคุณค่าที่แฝงไว้ก็ได้

แต่อย่าลืมว่าคนเราไม่ใช่หนังสือ ที่อ่านแล้วจะทิ้งขว้างหรือยกให้ใครก็ได้
คนเราต้องการความรักและเอาใจใส่ 
ก็เรื่องของความรู้สึกมันอ่อนไหวและบอบบางออกอย่างนี้จะให้ทิ้งขว้างกันได้ยังไง 
ถ้าวันหนึ่งเกิดต้องการหนังสือที่เราเคยทิ้งขว้างไม่ใส่ใจ
แต่หาไม่เจอและหาไม่ได้อีกแล้ว..จะมานั่งเสียดายก็คงไม่มีประโยชน์อะไร

แล้วคุณล่ะ ลืมหนังสือไว้ที่ไหนหรือเปล่า ?

It is easy to get, but it is too difficult to keep.				
22 กรกฎาคม 2547 12:35 น.

เพียงเท่านี้.....พอแล้วหรือ

Priest

ในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้ 
และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน 

บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า 
สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว 

ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน มากกว่าการได้รับรู้ความจริง 
การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า... เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4... 
และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า... ก็ขอให้คิดไว้ว่า ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย 

แต่โปรดจำไว้เถอะว่า หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า...
ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้... 

ก็จงชอบต่อไปเถอะ การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม การตัดใจ ต่างหาก 
ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า 
ความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้า กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า อันไหนมันหนักหนากว่ากัน 

อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป... อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้... 
อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน 

แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป แต่ก็ยังได้พบ... 

ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป... 

ยิ้มให้กับโชคชะตา ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน 

คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว 

คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง... คนที่ทำให้คุณหัวเราะ...และร้องไห้ได้มากมาย... 

คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...
ให้กลายเป็นวันที่สดใส เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ? 

.... 

แต่ในความเป็นจริง น้อยคนนักที่จะสามารถคิดได้แบบนี้ 
เพราะการที่เรารักใครสักคน ลึกๆแล้วก็คงต้องการความรักตอบเช่นกัน มันคงจะดีกว่าความรู้สึกที่รักเค้าแค่ฝ่ายเดียว.... 

จริงไหมคะ ?				
21 กรกฎาคม 2547 10:30 น.

A Brighter Day is on the Way.

Priest

A  Brighter  Day  is  on  the  Way.

Don t  ever  try  to  understand  everything ~
Something  will  just  never  make  sense
Don t  ever  be  reluctant  to  show  your  feelings ~
When  youre  happy,  give  into  it !
When  youre  not,  live  with  it
Don t  ever  be  afraid  to  try  to  make  things  better
You  might  be  surprised  at  the  results
Don t  ever  take  the  weight  of  the  world  on  your  shoulders
Don t  ever  feel  threatened  by  the  future~
take  life  one  day  at  a time
Don t  ever  feel  guilty  about  the  past~
Whats  done  is  done,
learn  from  any  mistake  you  might  have  made
Dont  ever  feel  that  you  are  alone~
there  is  always  somebody  there  for  you  to  reach  out  to...
Don t  ever  forget  that  you  can  achieve
So  many  of  things  you  can  imagine
Imagine  that !  its  not  as  hard  as  it  seems
Don t  ever  stop  loving
Don t  ever  stop  believing
Don t  ever  stop  dreaming  your  dreams.				
14 กรกฎาคม 2547 15:10 น.

“สักวันหนึ่ง

Priest

สักวันหนึ่ง

สักวันหนึ่ง	อยู่ที่ไหน	ใครบอกได้
อยู่ใกล้ๆ	หรืออยู่ไกล	สุดฟ้าเขียว
อยู่ในน้ำ	อยู่บนฟ้า	จันทร์รูปเคียว
อยู่ที่เรียว	ไผ่โค้ง	โล่งสุดตา

อันที่จริง	วันนั้น	อยู่แสนใกล้
อยู่ที่ใจ	ในมือเรา	ไม่ต้องหา
อนาคต	ในมือนั้น	ปั้นขึ้นมา
ใจศรัทธา	จึงมุ่งมั่น	ฝันเป็นจริง				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟPriest
Lovings  Priest เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟPriest
Lovings  Priest เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟPriest
Lovings  Priest เลิฟ 0 คน
  Priest
ไม่มีข้อความส่งถึงPriest