
จากวันนั้น ถึงวันนี้ สามปีกว่า
วันที่พา ชีวิตเรา ต้องหม่นหมอง
วันที่ทำ ให้เรา น้ำตานอง
วันที่สอง เราต้อง เลิกรากัน
เธอรู้ไหม จากวันนั้น เป็นต้นมา
ฉันเหว่ว้า คิดถึงเธอ กว่าทุกสิ่ง
อยากบอกเธอ ให้รับรู้ และได้ยิน
ว่าคือสิ่ง สำคัญนั้น.......คือเธอ
นับแต่นี้ คงไม่มี เธอข้างกาย
อยู่เดียวดาย ต่อไป อย่างเหงาหงอย
ตามประสา คนที่เจ็บ ปวดบ่อยๆ
ให้มันคล้อย ตามอารมณ์ จะชินเอง
เธอคงไม่รู้หรอกว่า
ทุกเวลา นาทีมีแต่เธอ
บางครั้ง ฉันนั่งยืนเพ้อ
ฝันละเมอ ถึงเธอเพียงผู้เดียว