31 มกราคม 2550 11:13 น.
vee...กีต้าไร้สาย
จะปลูกต้นรักต้องหยั่งรากลึก
เพื่อผนึกสองใจให้แน่นหนา
หมั่นรดน้ำพรวนดินด้วยกาลเวลา
มั่นดูแลรักษาด้วยความจริงใจ
ถ้าหากการเวลาย้อนมาได้
จะเอาใส่ขวดโหลหยุดไว้ตรงนี้
เพื่อไม่ให้มันล่องลอยไปไม่มีที่
หยุดอยู่ตรงนี้ไม่ห่างไกลกันและกัน
จะเปรียบอีกอย่างความรักก็เหมือนทะเล
ที่เปลี่ยวเหงาว้าเหว่แลเดียวดาย
หัวใจเปรียบเสมือนดั่งทราย
ที่ค่อยสลายไปกับทะเล
29 มกราคม 2550 17:21 น.
vee...กีต้าไร้สาย
จากวันเวลาที่ยาวนาน
กับคืนวานที่ผ่านเลยไป
ยังคงมีภาพเก่าๆไว้ในใจ
เปรียบดั่งแสวงหาความรักใหม่ให้ตนเอง
สู่ปลายทางในการค้นหา
ผ่านภูผาขุนเขาที่กว้างใหญ่
ชีวิตและเวลาที่ผ่านเลยไป
เปี่ยมด้วยรอยยิ้มและน้ำตา
จากทางไกลที่เดินมา
สู่กาลเวลาของวันใหม่
เป็นบันทึกที่ล้ำค่าและยิ่งใหญ่
เขียนเรื่องราวไว้ในใจตลอดเวลา
22 มกราคม 2550 04:07 น.
vee...กีต้าไร้สาย
บอกรักฉันทำไมคุณไม่กล้า
อยากมาหากลัวอะไรใจสับสน
อยากจะรักกลัวอะไรให้กังวล
กลัวหมองหม่นกลัวทำไมใจตรงกัน
เพียงน้อยนิดที่คุณให้มันมากค่า
มากราคากว่าของแพงแต่ไร้ความหมาย
คุณให้มาเพียงน้อยนิดก็ดีใจ
แม้ดินทรายคุณให้มาค่ามากมี
รักที่ให้ฉันเก็บไว้อย่างมิดชิด
ไม่เคยคิดจะทิ้งขว้างไว้ตรงไหน
รักที่ฉันเก็บไว้ในดวงใจ
ชีพสลายจะรักมั่นนั้นเพียงคุณ
22 มกราคม 2550 03:55 น.
vee...กีต้าไร้สาย
ดอกไม้ไม่เคยมีน้ำตา
แต่ความห่วงหาในใจฉันกำลังร่ำให้
อ่อนแอหรืออ่อนไหวก็ไม่แน่ใจ
รู้แต่ความห่วงใยกำลังไกลไปทุกที
จึงฝากบอกลาสายลมที่พลิ้วผ่าน
ช่วยขับกล่อมกลอนประสานอันแสนหวานนี้
เรียกความห่วงใยที่กำลังไกลกลับมาที
กลับมาโอบล้อมใจดวงนี้ตลอดไป
20 มกราคม 2550 02:09 น.
vee...กีต้าไร้สาย
มันคงสายเกินไปใช่ใหม
สำหรับคำคำนั้นของฉัน
ขอโทษที่ทำเฉยกับเธอในวันนั้น
ตัวฉันเองก็ไม่ได้ตั้งใจ
แต่เธอคงไม่รู้หรอกว่า
ตลอดเวลาทีผ่านมานั้น
ฉันคิดถึงเธอทุกวี่วัน
โปรดกลับมาหาฉันน่ะคนดี
แต่พอมาถึงวันนี้
ฉันเริ่มเข้าใจดีทุกอย่าง
ว่ามันคงไม่มีทาง
วันที่เธอบอกฉันว่ารักเธอ
ฉันขอโทษเธออีกครั้ง
ที่ทำให้เธอต้องผิดหวัง
ช่วยบอกให้ฉันเข้าใจอีกสักครั้ง
ว่าเรานั้นเป็นได้แค่เพื่อนกัน
เพื่อนถึงอย่างไรก็คือเพื่อน
คงไม่อาจแปรเปลี่ยนอะไรได้
สำหรับเธอฉันคือเพื่อนตลอดไป
แต่สำหรับใจของฉันไม่มีทาง
.....................................................................................................................
ไม่จำเป็นต้องบอกว่ารัก
ถ้าเรารู้จักเข้าใจกันได้
ขอเพียงไม่ทอดทิ้งแต่ก็จริงใจ
ดีกว่าเอ่ยรักนั้นไม่จริงจัง
....................................................................................................................
หน้าส่วนตัว
596
