13 มิถุนายน 2554 14:19 น.

~~โฉมนาง ณ กลางมาน~~

victoriasecret

ภุชงคปยาตฉันท์ ๑๒

๏ อุราไหวฤทัยรอน          มิอาจถอนฤดีไกล
สะท้านขวัญประหวั่นใน           ละม้ายใจจะขาดรอน

๏ ประสบพักตร์ประจักษ์โฉม   ประดุจโคม ณ อัมพร
ละออองค์อนงค์อร                ผินางฟ้าวิลาวัณย์


 ๏ พธูปรายชม้ายพักตร์           ก็นึกรักประจักษ์มั่น
มนัสตรึงคนึงฝัน                  มิมีวันจะหันลา

๏ นรีใดมิหมายสิ้น                  จะมอบจินต์อภิญญา
ฤทัยวางมิสร่างซา                  กระจ่างหล้าและฟ้าดิน๚ะ๛

อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑

๏ เพียงยลกระวนวาย        อุระชายมลายสิ้น
เนตรปรายละลายจินต์       ศิขรินทร์ถล่มพลัน

๏ วงพักตร์ก็งดงาม            นะจะหยามและเย้ยจันทร์
ไม่พบประสบขวัญ             ศศินั้นสิบั่นทอน

๏ ยามยิ้มประพิมพราย       ฤติวายสยบอร
คิ้วโก่งขนงงอน                  ดุจะศรพระจักรา

๏ หากแม้นสุดาดวง           จิตะพ่วงและห่วงหา
ร่วมโศก ณ โลกหล้า          จะละฟ้ามิอาลัย๚ะ๛

วิชชุมมาลาฉันท์ ๘

๏  เพียงพบสบน้อง           พี่ต้องหวั่นไหว
ศรรักปักใน                      ดวงใจพี่ชาย

๏ ว้าวุ่นครุ่นคิด                 ด้วยจิตมุ่งหมาย
อยากอยู่คู่กาย                 ไม่คลายสัมพันธ์

๏ พี่นั้นมั่นคง                    ซื่อตรงไม่สร่าง
หมายชวนนวลปราง           ร่วมสร้างทางฝัน

๏ หากแม้นทรามวัย           มีใจให้กัน
จนสิ้นชีวัน                       รักมั่นเพียงเธอ๚ะ๛

อีทิสังฉันท์ 20

๏โฉมสะคราญสราญถวิลจะเจอ
มิพบอนงค์ก็หลงละเมอ                    เสมอไป

๏ เปรียบประดุจอรุณละมุนละไม
ตะลึงตะลานและซ่านฤทัย                 ละออตา

๏ ภักดิ์จะมั่นจะหมาย ณ สายสุดา
สุรางคะใดมิปรารถนา                        ณ ดวงมาน

๏ นัยะนาพะพราว ณ คราวประสาน
นภากระจ่างสว่างตระการ                   สราญนัก๚ะ๛

ภุชงคปยาตฉันท์ ๑๒

๏ คะนึงฝันก็หวั่นจิต                         นิรามิต ฤ ห้ามหัก
สะพร่างใสประไพพักตร์                   กมลปักลดาวัลย์

๏ ระโหยอ่อนมิผ่อนคลาย                 ฤดีหมายจะครองขวัญ
ชะรอยบุญ ณ ปางบรรพ์                   มโนมั่นสวาทนาง

๏ ประจักษ์ในหทัยแล้ว                     ผิคลาดแคล้วสิวายวาง
ศิโรราบบ่ห่อนจาง                            มิแรมร้างละนางไป

๏ เพราะใจรักตระหนักมั่น                  มิมีวันนิราศไกล
จะหมายมาดสวาทใน                       พธูนั้นนิรันดร์กาล๚ะ๛

อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑

๏ คิดถึงคะนึงหา                  นะยะนาประสบสาน
เพลิงรุมประชุมมาน              มนะซ่านสิรานรอน

๏ รักแท้มิแปรผัน                 จิตะมั่นมิสั่นคลอน
ผูกพันนิรันดร                      อะนะธรมิห่อนคลาย

๏ อาวรณ์ฉะอ้อนฝัน             อุระมั่นมิกลับกลาย
ปักในหทัยชาย                   ฤติหมายบ่คลายปอง

๏ ประสบ ณ ภพใด              หฤทัยสิหมายครอง
ขอพบประสบคล้อง              นุชะนารถมิคลาดไกล๚ะ๛

มาณวกฉันท์ ๘

๏ พักตร์นฤมล              วน ณ หทัย
ชวนพิ-ศมัย                 นาถะนะรี

๏ พรรณะวิไล              ในปฐพี
ใครก็มิมี                      เทียบดุจะอร

๏ ทุกขณะคิด               จิตก็สิหลอน
ปานอุระรอน                 ราวมนะราน

๏ ใจปฏิพัทธ์                มัดศศิกานต์
ทุกทิวะวาร                   มั่นอภิรมย์๚ะ๛  

กมลฉันท์ ๑๒

๏ อภิธานกวีเทพ         ฤจะเสพธุลีสม
ระวิโชติกระไรชม         สมนัยอนุชครอง

๏ ศศิพักตร์กระจ่างภพ   ศิริกลบศจีหมอง
กระจะทาบละอองทอง   พสุไท้ประทานเธอ

๏ นขทารณ์มิปานเนตร   ปรเมศวร์ตะลึงเผลอ
ผิพิมานมิผ่านเจอ          กลเท่ห์ถกลไกล

๏ รชะอ่อนลออคลี่         นลินีขจรไหว
ปรทิพย์ปทุมใด             ก็มิกรายนลินกร

๏ อุระอั้นประหวั่นอก       ดุจนกตระหนกศร
ระติร้าวผะผ่าวรอน          สิธิดาเผดิมดิน๚ะ๛				
8 มิถุนายน 2554 01:29 น.

~~ลมหวน~~

victoriasecret

๏ ฝากลมหวน..ทวนคำ..ไปย้ำถึง
พร้อมรักซึ้ง..ถึง-ใจ..นางในฝัน
ยังพันพ่วง..ห่วงหา..ลดาวัลย์
และซื่อตรง..คงมั่น..นิรันดร์กาล

๏ แม้นวลนาง..ร้างหนี..คิดตีจาก
ก็ยังอยาก..ฝากคำ..มาพร่ำขาน
ว่ามั่นภักดิ์..รักแท้..ทั้งแดดาล
จวบวายปราณ..มานนี้..ภักดีนวล

๏ ถ้อยคำฝาก..จากพี่..ที่มีให้
ยากบอกไป..ได้จบ..จนครบถ้วน
คำจะหา..มาสรร..ถ้อยรัญจวน
สิ้นทั้งมวล..ครวญซึ้ง..เพียงครึ่งใจ

๏ จะไม่ท้อ..รอวัน..เธอหันกลับ
จะประทับ..รับขวัญ..ไม่หวั่นไหว
ตราบชีวี..นี้ดับ..ล่วงลับไป
ปักฤทัย..ไว้ซึ่ง..เพียงหนึ่งนาง

๏ หวังลมหวน..ทวนย้อน..เหมือนก่อนเก่า
ให้นงเยาว์..เจ้านั้น..หันมาบ้าง
พี่ขอเอ่ย..เผยคำ..ไม่อำพราง
หวังพรหมวาง..ทางพบ..บรรจบกัน

๏ วอนลมหวน..ทวนคำ..ไปย้ำถึง
พร้อมรักซึ้ง..ถึง-ใจ..นางในฝัน
ยังพันพ่วง..ห่วงหา..ลดาวัลย์
และซื่อตรง..คงมั่น..นิรันดร์กาล๚ะ๛				
4 มิถุนายน 2554 09:13 น.

สวาท,วาง สวาท,วาย

victoriasecret

๏ เพราะรักซ้อนซ่อนซึ้งตราตรึงจิต
แม้เหลือแต่แค่สิทธ์เพียงคิดฝัน
สุมในห้วงดวงมานเนิ่นนานวัน
ย้ำสัมพันธ์นั้นเข้าในเงารัก

๏ เพราะรักซ้อนย้อนยอกจึงชอกช้ำ
หรือรอยกรรมหมายผลาญให้ราญ, หัก
ดับอาวรณ์ด้วยรอช่างท้อนัก
คือสลักรักซึ้งปักตรึงจินต์

๏ แม้ช่วงภพสบพ้องหมายคล้องเกี่ยว
ทุกส่วนเสี้ยวเกลียวใจมอบให้สิ้น
รอจนร่าง-ร่างนี้ไร้ชีวิน
ยังถวิลจักคอยบนรอยทาง

๏ จะมั่นรักภักดีถึงที่สุด
เกินใครหยุดฉุดได้เกินใครขวาง
จะกี่ภพกี่ชาติสวาท, วาง-
แทบบาทนาง-นางนี้มิมิคลาย

๏ แม้รักซ้อนซ่อนงำอาจช้ำหมอง
ยังหมายปองคล้องจิตมิคิดหน่าย
แม้รอยกรรมทำพลาดสวาท, วาย
เกิดกี่ครั้งยังหมายมิคลายเลือน๚ะ๛				
1 มิถุนายน 2554 09:29 น.

จังซี่สิถึกถอง ๆ

victoriasecret

129464091714568087_1.jpg๏ ยามระวีละสายก็มายก็เมา
เฉลิมฉลองก็ถองฉะเหล้า..........บเว้นวาย

๏ เมียจะด่าจะว่าจะสาธยาย
ก็ปล่อยก็วางระหว่างระบาย.........มิสบตา

๏ ใจสะทกสะท้านมิหาญมิกล้า
มินานก็เบื่อเพราะเหลือระอา........ก็ราไป

๏ ใช่จะเกรงจะกลัวจะหวาดฤทัย
กระดกจะซดเพราะอดมิไหว.........มิได้ฟัง

๏ ค่อยละเลียดละเมียดละไมมิยั้ง
มิดื่มสุราละล้าละลัง..................ระทมแสน

๏ เมาสะวิงสะวายจะส่ายจะแอ่น
อุษานภาสว่างก็แจ้น................สิไปถอน

๏  มันสะลึมสะลือบ่ชื่นสินอน
ขยุกขยิกขยักขย้อน................บ่สร่างซา

๏ มันผะอืดผะอมระทมอุรา
ประหนึ่งจะคายสิสังขยา..........และอาเจียน

๏ เออฉะนั้นฉะนี้นะพี่จะเพียร
จะกลมจะแบนจะแว่นจะเวียน....แวะถอนเลย

๏ ถึงสะบักสะบอมก็ยอมเพราะเคย
ก็ขาดมิได้หทัยเฉลย...............สุราริน

๏ แล้วก็กรึ๊บก็กรึ๊บบ่ยลบ่ยิน
ประชดประชันเพราะฉันก็ชิน.....กะเสียงเมีย

๏ ถอนซะหน่อยก็บ่อยนะกรึ๊บกะเบียร์
และตาก็เมียงชะม้ายกะเชียร์......ชะช่วยถอน

๏ เมาสุราก็อย่าไถลตะรอน
ผละหนีนะพี่มิมีสะออน..............จะนอนคราง

๏ ดวดซะให้หทัยไสวสว่าง
ระรี้ระริกกระซิกมิห่าง.................นะอย่างเคย

๏ น้องจะเสริฟจะเปิบอะไรมิเฉย
กระวีกระวาดมิขาดละเลย...........สิเชยชม

๏ พี่มิเมาก็คงมิเคล้ามิดม
ก็หย่อนและยานก็อ้วนและกลม.....ก็เข้าใจ

๏ จึงจะหมายจะมอมและย้อมหทัย
ซะทีนะพี่พิรี้พิไล.......................มิได้การ

๏ หากริหนีนะพี่มิมีสะท้าน
ระวังนะสากจะฝากประทาน.........กบาลแยก๚ะ๛				
1 มิถุนายน 2554 04:35 น.

รุ้ง

victoriasecret

๏ สายรุ้งพร่างขวางทาบระนาบฟ้า
ขับนภาฟ้าพรายหลากหลายสี
ประหนึ่งแก้วแววเพชรเกล็ดมณี
เรื่อรุจีรวีวรรณอนันต์กาล

๏ หมายรุ้งเรียวเกี่ยวใจเอาไว้มั่น
ร่วมประคองคล้องฝันแห่งวันหวาน
สานสลักรักไว้ให้เนานาน
ชูช่อบานจารจรุงดั่งรุ้งทอ

๏ เมื่อสัมพันธ์นั้นกลายจากหมายมาด
เรียวรุ้งขาดพาดเกลียวดุจเรียวขอ
ภาพรุ้งงามยามเราเคียงเคล้าคลอ
ก็หักงอต่อหน้ากลางฟ้าคราม

๏ พิรุณร่ำฉ่ำรินจนสิ้นสาย
ลำรุ้งพรายคล้ายแล้วสิ้นแววหวาม
สิ้นสายฝนหล่นรินใจสิ้นตาม
หมดสิ้นงามยามขาดสวาทวาง

๏ สิ้นฝนโปรยโรยละอองจากท้องฟ้า
รังสิยาทาทุ่งครารุ่งสาง
แต่ฤดีนี้เหมือนกลับเลือนลาง
คล้ายฟ้าขวางกางกั้นยากบั่นไป

๏ หวังรุ้งเรียวเกี่ยวคล้องสองจิตมั่น
แต่รุ้งงามยามฝันกลับสั่นไหว
มาบังบดหมดค่าความอาลัย
ห้วงฟ้าไกลไร้ค่าให้อาวรณ์

๏ ความเดียวดายกรายกล้ำเข้าย้ำเหนี่ยว
เมื่อรุ้งเรียวเกี่ยวฝันเมื่อวันก่อน
มาสลายกลายกลับจนลับจร
สิ้นแรงโรยโหยอ่อนสะท้องทรวง

๏ สายรุ้งโค้งโยงจิตกลับบิดผัน
ทิ้งสัมพันธ์วันวารให้รานร่วง
รุ้งพรายสีคลี่ฉาบด้วยภาพลวง
ก็หายดวงล่วงหล่นหลังฝนซา

๏ เหลือเพียงคนหม่นคอยบนรอยเหงา
เหลือเพียงเศร้าเข้ารานหมายผลาญพร่า
เมื่อรุ้งงามล่ามพ่วงเพียงลวงตา
ไย....ถวิลจินต์หาด้วยอาลัย๚ะ๛				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟvictoriasecret
Lovings  victoriasecret เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟvictoriasecret
Lovings  victoriasecret เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟvictoriasecret
Lovings  victoriasecret เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงvictoriasecret
>