อย่าน้อยใจไปเลยแม่สาวน้อย
พี่ยังคอยเป็นห่วงทุกห้วงฝัน
ฝากดวงดาวดูแลแม่แจ่มจันทร์
ฝากเดือนนั้นปกป้องคุ้มครองภัย
ฝากสายฝนหล่นพรำความเหว่ว้า
ฝากสายลมพัดพาความหวั่นไหว
ฝากรักผ่านฟ้ารำพึงถึงคนไกล
ฝากหัวใจจากคนเหงาเฝ้ารำพัน
7 ตุลาคม 2548 15:20 น. - comment id 524620
ใครจะมารับฝากหนอ

7 ตุลาคม 2548 17:23 น. - comment id 524709
รักบทนี้มากค่ะ ด้วยรัก

8 ตุลาคม 2548 09:46 น. - comment id 524926
อย่าฝากไว้นานนะจ๊ะพี่จ๋า เดียวน้องยาคิดถึงนํ้าตาไหล พี่จากน้องจากบ้านมาแสนไกล เพราะเหตุใดรักเดียวคือพี่อยู่เหมือนเดิมไม่เจอสะนานนะคุณมนต์กวี

8 ตุลาคม 2548 10:46 น. - comment id 524945
ก็ไม่เห็นเป็นอะไรสุดท้ายก็ต้องเห็นแก่ตัวอยู่ดีนั้นหละ
