คืนวันผ่าน..เนิ่นนาน...เรารักมั่น
เธอกับฉัน...ผูกพัน...ไม่หวั่นไหว
ถึงยามเย็นเคยหยอกล้อ...อย่างพอใจ
คอยห่วงใย...ชิดใกล้...เสมอมา
และคืนนี้ที่เธอ...มาบอกฉัน
ความผูกพันเรานั้น...มันแบบไหน
เธอพูดว่า .."รักฉัน" .. สุดหัวใจ
ไม่เคยพูดกับใคร..เธอบอกมา
หยดน้ำตา..ไหลลง..ตรงกลางจิต
ยืนเอียงบิด . กลัวเธอเห็น...ว่าหวั่นไหว
เธอจึงปลอบ...ด้วยจุมพิต...ให้เบาใจ
คืนนี้ช่างสดใส...ที่สุดเลย...