นานนานทีมีเวลามาทายทัก
ให้ประจักษ์รักแน่มีแปรผัน
ถึงจะห่างส่งกลอนบ้างเป็นบางวัน
แต่ใจนั้นไม่ทิ้งร้างจนวางวาย
ภายใต้จิตสำนึกแสนลึกซึ้ง
แรงคิดถึงรุมถามในความหมาย
สำหรับใจสำออยและแสนอาย
แทบจะหลอมละลายยามปรายตา
ฉันเปรียบเทียนที่มีไฟจวนใกล้ดับ
ชีพฝากกับความหวังวันข้างหน้า
อาจโชติช่วงพลิกฟื้นขึ้นอีกครา
ขอวอนอย่าดับมันแค่วันนี้
ขอไฟแห่งศรัทธาส่องมาเพิ่ม
ขอรักเจิมรวงใจให้สุขศรี
จุดความหวังครั้งใหม่ในชีวี
เธอคนดีคงไม่ทำให้ช้ำใจ........
23 กรกฎาคม 2551 23:17 น. - comment id 876783
สวัสดีค่ะ จะติดตามผลงานเสมอนะคะ

23 กรกฎาคม 2551 14:29 น. - comment id 877436
เพราะจังเลยปลีกเวลามาบ้างแล้วกันนะคะจะรออ่านค่ะ

23 กรกฎาคม 2551 23:45 น. - comment id 877646
ขอขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมชมคะ วันไหนมีเวลาสะดวกจะเขียนให้อ่านอีกนะคะ
