ดอกไม้กับสายลม แสนสวยสมสบายตา
ต้นไม้และใบหญ้า เปรมปรีดาพาสุขใจ
ตะวันทอแสงส่อง สีเหลืองทองดูสดใส
บนฟ้าไกลแสนไกล มิอาจได้มาครอบครอง
อาทิตย์ลับขอบฟ้า ดวงจันทราสีผุดผ่อง
ทอแสงเหลืองเรืองรอง มาคุ้มครองเราป้องกัน
สัตว์ป่าทั้งน้อยใหญ่ มากมีในพงไพรสัณฑ์
ทุกตัวพึ่งพากัน สัตว์เหล่านั้นจึงปลอดภัย
10 กุมภาพันธ์ 2547 21:58 น. - comment id 214749
อ่านแล้วเห็นภาพเลย อิ อิ เยี่ยม

10 กุมภาพันธ์ 2547 22:21 น. - comment id 214773
แต่งได้ดีมากเลยค่ะ อ่านแล้วชอบมากเลยนะค่ะ แต่แบบนี้แจมไม่ถูกค่ะ

10 กุมภาพันธ์ 2547 22:35 น. - comment id 214783
เป็นกลอนผสมระหว่างธรรมชาติและความรัก

11 กุมภาพันธ์ 2547 01:00 น. - comment id 214812
ดอกไม้สวยสายลมและแสงแดด
ใบไม้แสดแทรกงามดูเหมาะสม
ลมโชยพัดพลันพลิ้วไหวเอนลม
กลิ่นหอมดมโรยรื่นชื่นวิญญา
สัตว์ป่าน้อยใหญ่วิ่งไล่ในไพรพฤกษ์
อึกกระทึกโครมครามลั่นร้องเรียกหา
กระรอกน้อยกระโดดกิ่งคบอยู่ไปมา
นกบินหลากู่ก้องร้องเรียกเพรียกหากัน
น้ำตกไหลเสี่ยงซ่าๆผ่านแก่งโขดหิน
กวางเจ้าถิ่นเลาะอยู่ริมตลิ่งตาเหหัน
หมาป่าย่องเงียบเฝ้าสายตามองดูมัน
ช้างป่าพลันส่งเสียงแปร๋นแล่นเข้ามา
สาลิกาดงส่งเสียงร้องเตือนกวางเจ้า
เต้นเร่าๆบนคาคบกิ่งไม้ในพงษา
หมาป่าเจ้าถูกช้างไล่หนีเข้าในพนา
ต่างช่วยรักษากฏแห่งป่าไว้ให้แก่กัน.
แก้วประเสริฐ.
กลอนผสมผสานได้เยี่ยมขอชม อดไม่ได้เสริมหน่อยอย่างโกรธกันน๊ะ.

22 กุมภาพันธ์ 2547 20:31 น. - comment id 219848
_ _
