ค่ำคืนนี้จันทราสาดแสงส่อง เข้าถึงห้องมองดูน่าสดใส เสียงสัตว์เล็กสัตว์น้อยร่ำร้องไป แต่หัวใจของเราเศร้าเหลือเกิน เหม่อมองดูท้องฟ้าอย่างเดียวดาย น่าใจหายดวงดาวไม่พราวแสง สุดอ้างว้างระทมหมดสิ้นแรง ช่างแห้งแล้งแสงดาวมาปลอบใจ ใครใครเขาเย้ายวนกันเป็นคู่ เราหดหู่อยู่เดียวเปลี่ยวเหลือหลาย อันความรักที่มีนั้นกลับกลาย ต้องแหนงหน่ายจากกันทุกวันคืน เธออยู่ไหนหัวใจพี่เฝ้าหา เธอควรค่าที่พี่ได้เฝ้าฝัน ถึงมาดแม้นให้เราต้องจากกัน จะประกันว่าคิดถึงตลอดไป
7 ตุลาคม 2550 06:31 น. - comment id 766468
เช้าแล้วครับ มาทานกาแฟด้วยกันสิ

7 ตุลาคม 2550 07:30 น. - comment id 766483
ค่ำคืนนี้แสงจันทร์ยังสาดส่อง ลองจ้องมองดารานภาขาว แทนนัยนาเฝ้าดูทุกทุกคราว ฝากลมหนาวแทนความคิดคำนึง สวัสดีค่ะ รักษาสุขภาพนะคะ

7 ตุลาคม 2550 07:53 น. - comment id 766495
มองจันทร์เรียวเกี่ยวฟ้านอกหน้าต่าง มาแรมร้างห่างไกลในที่นี้ นอนกอดหมอนปวดอุราทุกนาที น้ำตาปรี่คะนึงคิดถึงคุณ

7 ตุลาคม 2550 08:38 น. - comment id 766518
น่ารักจริงๆ

7 ตุลาคม 2550 10:28 น. - comment id 766551
คนคนนั้นเราหรือป่าวหว่า
อะ..ล้อเล่นจ้า...อิอิ...หวานน๊าคุณเน๊ต

7 ตุลาคม 2550 10:41 น. - comment id 766564
ว๊าว อยากมีคนมาพูดหวาน ๆ แบบนี้บ้างจัง

7 ตุลาคม 2550 10:54 น. - comment id 766570
ค่ำคืนนี้มีจันทรามาเป็นเพื่อน ขอดาวเดือนเพื่อนคุยยามที่เหงา เจ้านกร้องคลอเสียงอย่างแผ่วเบา สายลมเคล้าพัดผ่านสะท้านกาย ...คืนหนึ่งยังซึ้ง..

7 ตุลาคม 2550 11:24 น. - comment id 766588
ใครคิดถึงใครมีนไม่รู้ รู้แต่ตอนนี้มีนคิดถึงข้าวอย่างเดียว หิวๆๆๆๆ เครียจๆๆๆ

7 ตุลาคม 2550 11:25 น. - comment id 766589
คุณคนบนเกาะ มารับกาแฟแล้วครับ ขอบคุณครับสวัสดีครับ คุณชีวินมธุรา กายหนาวลมยังพอมีผ้าห่ม แต่อกตรมขมรักซิหนักหนา กล่อมดวงจิตดวงใจให้คืนมา โถน้ำตาเจ้าหนาวอะไรเอย
คุณหนุ่มน้อย ยามค่ำคืนกอดหมอนปวดอุรา เจ้าน้ำตาไม่ประสาไหลหลั่งริน ปวดปลาบแปลบคิดถึงแต่ยุพิน เราคงสิ้นความหวังเข้าทุกวัน
คุณดิออร่า น่ารักเมื่อเธออยู่ใกล้ หวานหวานละไมนี่แหละ ใจของเรา
![]()
มอบใจรักเคียงข้าง จะไม่ห่างรักเธอ คุณพิมญดา ขอบคุณครับ ที่แวะมาในวันหยุด
คุณหัวใจอ่อนหวาน รับน้ำตาลไหมครับ 5กิโล100พอดีครับ
คุณไหมไทย สะท้านกายนั้นยังพอทนไหว สะท้านใจเจ็บปวดไปทั้งทรวง ทั้งหนาวเนื้อหนาวรักน้ำตาร่วง ก็พุ่มพวงหายหน้าไม่กลับมา

7 ตุลาคม 2550 11:29 น. - comment id 766591
คุณมีน ทานข้าวไปก่อนนะ แล้วค่อยไปอ่านเรื่องสั้นต่อครับ

7 ตุลาคม 2550 12:13 น. - comment id 766608
อิจฉาคน ๆ นั้น ที่มีคนคิดถึงมากขนาดนี้

7 ตุลาคม 2550 13:57 น. - comment id 766637
ดีจ้า แต่งกลอนได้ไพเราะมากๆเลยค่ะ

7 ตุลาคม 2550 14:40 น. - comment id 766659
ดีคะ พระจันทร์ ฯ แวะมาทักทายค่ะ แต่งกลอนหวานจังเลยวันนี้

7 ตุลาคม 2550 16:43 น. - comment id 766703
ค่ำคืนนี้ จันทร์แจ้ง สาดแสงส่อง พี่เหม่อมอง ดูฟ้า อย่างเดียวดาย แสนหดหู่ อยู่เดียว เปลี่ยวเหลือหลาย เธออยู่ไหน หัวใจ พี่ใฝ่หา ....ใกล้ 15 ค่ำ เดือน 11 แล้วค่ะ เข้าบรรยากาศดีค่ะ

7 ตุลาคม 2550 17:44 น. - comment id 766728
สวัสดีครับ คุณคนใจเย็น ใจเย็นอยู่แล้วมีคนคิดถึงมาก กว่าเธอคนนั้นมังครับคุณโพราลิส ขอบคุณครับที่ติชม ก็กลั่นออกมาจากใจครับ
คุณblack moon ขอบคุณครับที่ติชม ออกมาจากแล้วไหลเรื่อย เป็นตัวหนังสือครับ
คุณฝากรักฟากฟ้า ใกล้วันเพ็ญเดือนสิบเอ็ด แปลงร่างพอดี ปรู๊วววววววว

7 ตุลาคม 2550 17:46 น. - comment id 766730
ความคิดถึงมันไม่มีลิมิทซะด้วย รู้แต่พอคิดถึงแล้ว... ยิ่งคิดถึงใหญ่...อิอิ

7 ตุลาคม 2550 18:00 น. - comment id 766738
กำลังคิดถึงยาแก้ปวด อยู่พอดีเลย ขอสัก2เม็ดนะ แฮงค์จากเมื่อคืน เพือนตั้งวงเหล้าในบ้านกลอน![]()

7 ตุลาคม 2550 19:49 น. - comment id 766772
แม้นเราห่างต่างไกลไม่พบหน้า แต่ขอรู้เถอะว่าอุรานั้น ไม่เคยห่างร้างแตกหรือแยกกัน และชีวันยังคิดถึงซึ่งคือเธอคนไหนก็ไม่รู้ที่คุณคิดถึง ไงผู้หญิงไร้เงามาโมเมจังรับสมอ้างไปก่อนแล้วกันเนาะ อิอิ (แซวเล่นนะค่ะ)

8 ตุลาคม 2550 04:15 น. - comment id 766929
คุณผู้หญิงไร้เงา ขอบคุณครับที่แวะมา และคิดถึงเช่นกันครับ
