เรื่องเล่าคราวหลัง(จากความทรงจำสีจาง)

ลิขิตใจ

ยามใดที่มองฟากฟ้า
เหมือนดังว่าใจจวนหาย
เพียงคิดถึงวันเก่าขึ้นเมื่อไหร่
พาใจหายไปทุกที
  ยิ่งวันนี้มาได้พบ
ได้ประสบพบหน้าเธอ
มันทำให้ยิ่งเผลอ
จำเรื่งราวแต่เก่ามา
  เป็นความจำแสนขมขื่น
ทุกวันคืนอยากลบออกให้จางหาย
ทุกวันมันกลับกลาย
เป็นรอยด่างตรงกลางใจ
  เรื่องราวของเรานั้น
มีทั้งสุขและทุกข์ปน
แต่รักเราไม่ทน
จำต้องแยกแตกกันไป
  ลูกเราก็น่ารักยังเยาว์นักวัยสดใส
ไม่รู้เรื่องใดใดที่พ่อแม่ได้ร้าวรอน
คิดว่าพ่อไม่อยู่ไม่เคยรู้ให้ใจหลอน
คิดว่าพ่ออยู่เมืองคอนทำแต่งานหาเงินเลี้ยง
  วันนั้นเธอกลับมาไม่รู้ว่าจะยังไง
ฉันจับได้เธอมีใครแอบซ่อนไว้
เธอบอกขอเลิกกันในวันนั้นฉันตกใจ
ไม่คิดว่าจะเป็นได้......สามีฉันที่..........แสนดี				
comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน