เดี่ยวโดด

พลายลิขิต ณ เมืองพาน

สายลมที่หนาวแหน็บ
เก็บความจริงที่เบือนบิด
ปิดความจริงอั้นร้าวราน
รักหวานซึ้งไม่เคยพบ
เก็บกดแห่งความเหงา
เศร้าทั้งใจและกายา
หาใครสักคนเพียงเข้าใจ
ใครเล่าเอยจะมาสม
ขื่นขและมหมดหวัง
มันพังทลายดับสูญ
กำเนิดเกิดมานานนับ
ไม่อาจรับความจริงที่เป็น
ใครเล่าเห็นสิ่งนี้ในตัวเรา
ความเศร้าที่กำเนิด
เกิดพร้อมความเหงา
จันทราลอยเด่นยามราตรี
มีดวงดาราคอยช่วยส่องแสง
ทอแสงแรงกล้ายามดึกดื่น
ฉันตื่นมาเห็นจันทราเคียงคู่
หมู่ดาราไม่เคยห่างกันไกล
แต่ในใจดวงนี้กลับเดี่ยวโดด
ช่างโหดร้ายแสนเหลือทน
สุขปนเศร้าเคล้าน้ำตา
มาตลอดทุกยามคืน				
comments powered by Disqus
  • ก่องกิก

    27 พฤศจิกายน 2551 17:38 น. - comment id 918522

    หาใครสักคนครับ...เป็นเพื่อน11.gif36.gif
  • แจ้นเอง

    27 พฤศจิกายน 2551 22:36 น. - comment id 918646

    36.gif
    
    อยู่บ้านกลอนไม่เดี่ยวโดดหรอกค่ะ  เป็นกำลังใจให้ค่ะ

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน