มุมมองเราต่างกันมากมาย

ป๋อมแป๋ม(ลาวยโส)

ฉันนึกว่ามีเพียงฉัน
ที่รู้จักเธอ
และ
มีเพียงเธอที่รู้จักฉัน
แต่ความเป็นจริง
เราต่างไม่รู้จักกันและกัน
เพียงแค่ผูกพันตามกาลเวลา
เมื่อสิ่งต่าง ๆที่เราร่วมสร้าง
ค่อยค่อยผุพังแตกสลาย
เพราะมุมมองเรา ต่างกันมากมาย
เธอมองฉัน.ฉันมองเธอ
ด้วยความไม่เข้าใจ
ก็คงต่างคนต่างไป.ตามกาลเวลา
				
comments powered by Disqus
  • พันพร้าว - บ่าวเมืองศรี

    28 มกราคม 2547 00:34 น. - comment id 208514

    .....
    สายลม
    หอบมาให้ชื่นชมแล้วพัดผ่าน
    กี่น้อยนิดก็นิดหน่อยอย่างยาวนาน
    พัดฟุ้งและพัดผ่านกาลลอยไป
    .....
    หัวใจ
    หอบมาให้รู้จักด้วยสายตา
    วอนว่ายเวียนวนให้อยากรู้จัก
    ให้เราเข้าไปทายทัก
    แต่ขีดคั่นไว้ด้วยความรู้สึกที่ไม่กล้า
    .... ไม่กล้าไม่ใช่ไม่ต้องการจะเข้าไปสัมผัส
    หากเพียงแต่ส่งผ่านด้วยสายตา
    วอนเว้าด้วยดวงตา สื่อสารผ่านไป
    ... - เพียงสายลมแห่งกาลเวลานั้น
    ที่ขีดคั่นและกร่อนฝุ่นที่ลอยฟุ้งให้เลือนลับ
    ไปจากห้วงของวัน และวัน....
    
    จนแล้วจนเล่า
    การได้มาซึ่งกลีบแห่งความเสียดาย
    ปนซึ่งความเศร้าก็เข้ามาแทนที่
    จากไป ...... ไม่กลับมา
  • ผู้หญิงไร้เงา

    28 มกราคม 2547 00:52 น. - comment id 208526

    มุมมองของเราต่างกัน
    ทำให้เธอกับฉันห่างหาย
    จากคนที่เคยเคียงกาย
    ก็เลยห่างหายกันไป
    
    *-*ความหมายดีค่ะ*-*

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน