****ทำไมต้องเป็นเช่นนี้****

กอกก

****ทำไมต้องเป็นเช่นนี้****    
กอกก  
       
                                     ***ทำไม***
                               มือหนึ่งถือเม็ดสีฟ้ายานอนหลับ
                      อยากจะพักหลับเถิดหนาวิญญาเอ๋ย
                      เหนื่อยเหลือหลายจิตล้าเกินเอื้อนปากเอ่ย
                      ขออยู่เฉยหลับสักคราอย่ารบกวน
                               จะหลับตาพักวิญญาสักคราหนึ่ง
                      ไม่นึกถึงใครใครให้ใจผวน
                      ยานอนหลับสกัดกั้นสิ่งรบกวน
                      อยู่ล้วนล้วนในโลกมืดในใจตน
                                จะสลัดหลุดสิ้นในสิ่งเจ็บ
                      ไม่หนาวเหน็บเจ็บร้าวหรือสับสน
                      ไม่อาลัยไม่คิดถึงซึ่งบางคน
                      ไม่ยอมหม่นให้เศร้าทุกข์ได้คลุกคาม
                                หลับให้ลืมคำถามตามข้องจิต
                      อันชีวิตฉันชั่วหรือคือไม่ถาม
                      เธอจากไปไร้คำลานั้นก็ตาม
                      คงสุดทรามให้เกินกล่าวก่อนจากจร
                                จะไม่บอกเขาว่าเรายังคิด
                      รักสนิทยังแนบใจไม่ถอดถอน
                      ทุกวันคืนยังคิดถึงด้วยอาวรณ์
                      ยังอาทรเขาอยู่ทุกโมงยาม
                                ไม่ให้เขารู้ว่าเรายังกู่หา
                      คอยเวลาเขาตืดต่อไม่เยาะหยาม
                      ไม่ให้เขารู้ว่าเรายังเฝ้าตาม
                      ยังคอยถามข่าวของเขาอยู่เนืองเนือง
                                 วันนี้ฉันท้อแท้สิ้นแรงสู้
                      หมดแรงชูคอตั้งบ่าหน้าเซียวเหลือง
                      อับปัญญาความคิดไร้ไม่เมลือง
                      คนฟั่นเฟืองขอหลับตา...นิรันดร ***
                                     .......................
                      ***  รักเขามากรักมากมากมายนัก
                            ยอมอกหักขื่นขมเพราะรักเขา
                            เนื้อคู่เขาแม้นชาติหน้าก็ใช่เรา
                            ชีวิตเศร้าหัวใจร้าวใช้หนี้กรรม****
                                     ........................
                 .. อีกบทหนึ่งของชีวิตมนุษย์ธรรมดาๆ ในโลก..
.