จันทร์เจ้าเอ๋ย...ค่ำคืนนี้...ยังยาวนาน
เหมือนวันวาน...ผ่านไป...เหงานักหนา
น้ำตาอุ่น...ปกคลุม...ทั้งดวงตา
จันทร์เจ้าจ๋า...ซับน้ำตา...ปลอบหัวใจ
แสงอ่อนอ่อน...ของจันทร์...นั้นสว่าง
แต่ท่ามกลาง...ใจยังมิด...มืดรู้ไหม
ใครสักคน...ใครคนนั้น...เขาเป็นใคร
ที่จะทำ...ใจสว่าง...ท่ามกลางจันทร์
จันทร์เจ้าเอ๋ย...เคยนับ...เวลาไหม
วันที่ใจ...ฉันโศกเศร้า...เหงาโศศัลย์
จันทร์เจ้าจ๋า...จันทร์นับ...ได้กี่วัน
รู้แต่เพียง...ใจฉันบอก...ว่ายาวนาน
รักล่องลอย...คล้อยตามลม...นั้นจริงหรือ
รักเลื่องลือ...ล่องลอย...สุดสรรหา
จริงหรือรัก...จักลอยลม...จันทร์ตอบมา
จันทร์เจ้าขา...ไม่ได้รับ...รักสักที
19 มีนาคม 2548 23:10 น. - comment id 441577
จันทร์เจ้าขาช่วยตัวข้าหน่อยได้ไหม เพราะตอนนี้แสนเหงาในใจห่วงหา อยากจะมีใครสนคนสนอุรา เพื่อทำให้ตัวข้าได้สดชื่น *-*กลอนน่ารักมากๆๆๆๆเลยค่ะ*-*

19 มีนาคม 2548 23:18 น. - comment id 441585
ความเหงาไม่เข้าใครออกใคร เจอเมื่อไหร่อยากหลบและหนีหน้า ในบ้างครั้งต้องแลกด้วยน้ำตา จนรู้ว่าร้องไห้เพื่ออะไร

19 มีนาคม 2548 23:47 น. - comment id 441598
ความเหงาไม่เข้าใครออกใคร เจอเมื่อไหร่อยากหลบและหนีหน้า ในบ้างครั้งต้องแลกด้วยน้ำตา จนรู้ว่าร้องไห้เพื่ออะไร
